Trening Węglowej Łapy

[Węglowy Pył]

Wtedy w trawie ujrzał jakiś ruch. Wysilając się nieco po zapachu poznał, że to szczur. Węgielek nie był z tego powodu zadowolony. Szczur co prawda był sam, ale skąd miał wiedzieć, czy nagle z nie wiadomo skąd nie wyskoczy na niego całe stado. Wizja bycia pogryzionym przez szczury nie była przyjemna. Postanowił jednak zaryzykować i upolować tego szczura. Chciał uniknąć bycia pogryzionym, dlatego nie mógł popełnić żadnego błędu. Upewnił się, że idzie pod wiatr, by szczur jakimś sposobem go nie wyczuł. Ugiął łapy, by ogon tworzył równą linię z grzbietem i głową. Przeniósł ciężar ciała na tylne łapy, by zmniejszyć drganie podłoża. Wyciszył oddech, by powoli zacząć skradać się w stronę szczura. Wyciszył oddech, chcąc jak najlepiej się do niego podkraść. Stawiał łapy ostrożnie, by nie wdepnąć w jakiś liść czy gałązkę. Kiedy podszedł na odpowiednią odległość skoczył na niego z nadzieja, że uda mu się szybko zakończyć jego życie.