Trening Fiołkowej Łapy

[Fiołkowe Wzgórze]

Fiołek tak sobie siedziała i czekała aż coś wreszcie podpłynie do brzegu, ogon co prawda nie cierpł tak szybko przez co kotka siedziała spokojniej, ale coś trochę za długo. Czyżby łapy smakowały lepiej? Pomyślała a następnie na jej pyszczku pojawiło się rozbawienie i mało brakowało a wybuchła by śmiechem. Wtem poczuła gdy coś skubie jej ogon. Była to rybka, a dokładniej Karaś, przynajmniej tak mówiła Śnieżne serce. Czekoladowa terminatorka nie czekając ani chwili dłużej zamachnęła łapą po czym zadał silny cios w taflę wody rozglądając się za rybą. Niebieskooka już nie mogła się doczekać aż zabije swoją ofiarę

[Mrok]

Tym razem wszystko poszło dobrze. Tyle, że było trochę za głośno więc ryba chciała odpłynąć lecz łapa Fiołkowej Łapy była szybsza. Ryba wyleciała z wody, lecz była żywa i leżała blisko wody. Fiołkowa Łapa musiała szybko działać jeśli nie chciała stracić swojej zdobyczy.

[Fiołkowe Wzgórze]

Czekoladowa terminatorka gorączkowo rozglądała się za rybą. W końcu wypatrzyła zwierzę leżące na brzegu,ale problem w tym,że ryba leżała bardzo blisko wody,a Fiołek nie chciała jej spłoszyć,więc podchodziła do zwierzęcia bardzo powoli. To był błąd,nawet duży błąd i ofiara bardzo łatwo mogła uciec. Fiołkowa łapa skoczyła przygotowując się do uśmiercenia Karasia,lecz w trakcie skoku poślizgnęła się i wryła w piasek.No teraz to ryba napewno ucieknie,no na wronią karmę. Pomyślała a następnie szybko otrzepała się z mokrego piachu szukając swojego celu. Ale czy ryba tam jeszcze była?

[Mrok]

Niestety nie. Ryba jakimś cudem wpadła ponownie do wody.

[Fiołkowe Wzgórze]

Fiołek wykrzywiła grymaśnie pyszczek patrząc na miejsce w którym przed jakimiś trzema skokami zająca leżała tłuściutka rybka. No nic, wypadki się zdarzają, tylko że teraz cała śmierdzę piaskiem i na dodatek jestem cała mokra. Pomyślała a następnie otrzepała się odchodząc na bok. Teraz trzeba spytać się Śnieżnego serca co dalej, odpowiedź pewnie będzie taka sama jak przed chwilą czyli aby czekoladowa terminatorka ponowiła próbę złapania ryby. Gwiezdny klanie,mi się już tak nie chce. Wymamrotała to w myślach. Sama orientalka teraz chętnie by się wyczyściła, poszła do Zrośniętych drzew a dokładniej do swojego legowiska,zwinęła w kłębek i zasnęła. To było chyba tylko marzenie ponieważ póki nie złapie drugiej ryby to nigdzie się nie wybierze. Dobra, trzeba wziąść się do roboty aby jak najszybciej zostać wojownikiem. Tupnęła łapą w ziemię po czym podeszła do mentorki o Snieżno-białym futerku i popatrzyła się na kotkę wyczekująco. Co ta zdecyduje? Z początku Fiołek chciała wrócić do legowiska ale teraz? Teraz chce ponowić próbę złapania ryby. Tym razem by jej nie uciekła.

[Mrok]

Cóż, czekoladowa kotka przegapiła tak świetną okazję, że o mało brakowało a sama mentorka skoczyła by po wodne zwierzątko. Następnie podeszła do białej uczennica. - Młoda, jeszcze tylko jedna ryba dasz radę. - miałknęła rozbawiona. - Tylko najpierw się wyczyść - na to pozwoli swojej podopiecznej. - Poza tym, ja miałam gorzej. Łowiłam ryby w Porę Nagich Drzew. To była dopiero zimna woda! -.

[Fiołkowe Wzgórze]

Fiołek kiwnęła potakująco głową po czym odeszła kawałek od brzegu i usiadła sobie pod jakimś drzewkiem. No,teraz tylko trzeba się trochę wyczyścić i brać z powrotem do roboty. Pomyślała a następnie zaczęła rytmicznie przejeżdżać szorstkim językiem po krótkim,orientalnym futerku. Piasek nie był za smaczny,ale kotka chciała jak najszybciej pozbyć się go z futra,więc starała czyścić się dość szybko i dokładnie. Gdy Fiołkowa łapa była już pewna iż sierść jest dobrze wyczyszczona,to wstała szybciutko i ponownie podbiegła do brzegu zerkając kątem oka na Śnieżne serce. Czekoladowa lekko współczuła mentorce za racji tego iż ta musiała łowić ryby podczas pory nagich drzew. To to już w ogóle katorga była. Ciekawe kto był mistrzem śnieżno-białej wojowniczki. Oj Fiołek miała jeszcze bardzo dużo pytań do nauczycielki ale zada je już jak w końcu złapie tą głupią rybę. Na razie po prostu odwzajemniła uśmiech i zamoczyła końcówkę ogona w wodzie. Teraz to tylko trzeba było czekać na jakąś ofiarę.

[Mrok]

Po chwili do córki Gilowego Gardła podpłyną niewielki okoń. Było widać, że był młody. Nie świadomy zagrożenia życia, łapczywie zaczął skubać przynętę.

[Fiołkowe Wzgórze]

Fiołek nadal siedziała sobie przy brzegu a jej ogon delikatnie falował w wodzie. Teraz to musi jej się udać złapać jakąś rybę,jak jej się nie uda to będzie musiała powtarzać i powtarzać,tak w kółko,przez co nigdy nie skończy treningu. Ale dobra, trzeba się postarać. Pomyślała a w tej samej chwili kątem oka dostrzegła małego okonia skubiącego czekoladowej ogon. Terminatorka czym prędzej podniosła głowę i zastrzygła uszami,a potem zamachnęła łapą celując wprost w taflę wody. To był całkiem mocny cios,ale czy ryba uciekła czy została o tym już zadecyduje los. Orientalka jeszcze tylko wystawiła lekko zęby aby być przygotowaną na zabicie ofiary.

ale Śnieżna super wygląda na tym avku uwu

[Mrok]

I cóż, wszystko poszło bardzo dobrze. Fiołkowa Łapa bez większego problemu złapała rybkę po czym zabiła ją mocnym ciosem.

- Dobrze Ci poszło Fiołkowa Łapo. - miałknęła dumna. - Wracajmy do obozu, robi się późno. - rzekła spokojnym głosem po czym ruszła w kierunku obozu. - A, zapomniała bym. Radzę Ci się dobrze wyspać. Jutro zaczniemy walkę. - oznajmiła dla córki Gilowego Gardła.

[Fiołkowe Wzgórze]

Gdy ryba wyleciała w powietrze to czekoladowa bez żadnego problemu ją zabiła. Poczuła tylko w pyszczku rdzawy posmak ciepłej krwi a po tym wolała złapać ofiarę za ogon. Po prostu wygodniej jej się niosło. No i nareszcie już był koniec łowienia ryb! A na dodatek Śnieżne serce ją pochwaliła,co znaczyło że wszystko idzie w dobrym kierunku.
-Dobche,juh idę - wymamrotała niewyraźnie nadal trzymając rybę w pyszczku po czym potruchtała za Śnieżnym sercem. Walkę? O nie,walka to najgorsza rzecz którą czekoladowa kiedykolwiek widziała na oczy. Oczywiście nie chodzi kotce o uniki czy technikę zachodzenia od tyłu,lecz sam atak. No ale dobra,jak nie spróbuje to się nie dowie.
-okej,postalam się whyspać - zasepleniła jeszcze kiedy to wchodziła do obozu. Potem jeszcze tylko udała się zanieść zdobycz na stos ze zwierzyną i nareszcie mogła wracać do swojego cieplutkiego legowiska umiejscowionego w Zrośniętych drzewach.

**********

Następnego dnia czekoladową terminatorkę obudziły promienie słońca. Kotka otworzyła jeszcze zaspane oczy po czym leniwie się rozciągnęła. Po chwili Fiołek zdała sobie sprawę że z lekka zaspała trening.Miała stawić się na Kocim grzbiecie równo ze wschodzącym słońcem,a nie jakiś czas od wschodu słońca!! Orientalka szybko zaczęła się czyścić,rytmicznie przejeżdżając językiem po futerku. Nie mogła tracić też za dużo czasu na toaletę,ponieważ mentorka pewnie na nią już tam czekała. No gdy futro było jako tako wyczyszczone to terminatorka nareszcie mogła opuścić Zrośnięte drzewa. Fiołkowa łapa biegła dość szybko w stronę Kociego grzbietu i już po jakiś 20 skokach zająca była na miejscu. Teraz tylko trzeba odszukać gdzieś Śnieżne serce.

[Mrok]

Biała koteczka czekała już dawno na miejscu. Kiedy chciała zawrócić w stronę obozu, aby obudzić zaspaną uczennicę, ta mignęła jej przed nosem. - Hej, Fiołkowa Łapo, zaczekaj! - zaśmiała się głośno po czym popędziła za córką Okoniowego Ogona. Kiedy w końcu udało się jej ją złapać i powiedzieć aby więcej się nie spóźniała, zapytała. - Znasz może jakieś zasady dotyczące walki? Jakieś metody, czułe miejsca, czy chociażby jakieś chwyty i uniki? - zapytała. Przedewszystkim teoria. Zawsze była, jest i będzie. Biała przypomniała sobie, że gdy skończą walkę zakończą również trening czekoladowej.

[Fiołkowe Wzgórze]

Fiołek rozglądała się tak przez chwilę,aż zauważyła pewną śnieżno-białą kocią sylwetkę kierującą się w jej stronę. Wraz z sylwetką usłyszała pewne rozbawione miałknięcie,a jego właścicielką była jej mentorka - Śnieżne serce. Czekoladowa szybko się odwróciła a na jej pyszczku również pojawił się szeroki i głupkowaty uśmiech. No no,musi jakoś wytłumaczyć to swoje zaspanie.
-Cześć Śnieżne serce - mruknęła a potem zaczęła zastanawiać się nad jakąś wymówką,lecz niestety nic pożytecznego nie przychodziło jej do głowy. W sumie nie niestety,ponieważ lepsze było chyba powiedzenie prawdy niż kłamanie w żywe oczy.
-umm...przepraszam za zaspanie.Pewnie musiałaś się tutaj trochę na mnie naczekać - dodała a następnie zaczęła skupiać się na słowach mistrzyni. Hmm...No z kodeksu wojownika coś tam Fiołek kojarzy,z polowaniem jak i z łowieniem ryb też nie było najgorzej,ale na walce to ona się w ogóle nie zna. Po prostu nic pożytecznego nie przychodzi jej do tego orientalnego łebka. O, terminatorka zapamiętała tylko coś takiego iż skuteczne jest chwytanie przeciwnika za kark,ale nie wiedziała ile w tym prawdy.
-Nie znam za dużo rzeczy jeśli chodzi o walkę. Kojarzę tylko,że chyba trzeba łapać za kark przeciwnika,ale to to nie jestem pewna - odparła w stronę wojowniczki a następnie zerknęła na kotkę i uniosła z zamyśleniem pyszczek w górę.

[Mrok]

- Spokojnie nie jestem na ciebie zła. -miałknęła przyjaźnie. - Yhm, kark, nos, ogon, gardło i pysk to najlepsze miejsca do atakowania. Jeśli zaatakujesz ogon, możesz spowodować to, że przeciwnik straci równowagę. Na gardle możesz zadać bardzo poważne rany. Pamiętaj aby wykorzystywać otoczenie. Możesz sypnąć piachem lub śniegiem w oczy przeciwnika. Możesz również oślepić go słońcem. Lub wykorzystać śliską powierzchnię do przewrócenia przeciwnika. - wymruczała. -Teraz zawalczymy, ale baz pazurów czy kłów. -. Po czym oddaliła się kawałek czekając na pierwszy ruch przeciwniczki.

[Fiołkowe Wzgórze]

Czekoladowa tylko wpatrywała się w Śnieżne serce co jakiś czas tłukąc ogonem o ziemię. Sam pomysł trenowania walki jakoś tak średnio jej się podobał,może to dlatego,iż orientalka nie przepadała za nauką walki,albo bardziej nie przepadała za atakowaniem innych kotów. No ale jak miało być bez pazurów i kłów to czemu by nie spróbować. Pomyślała a następnie starała się zapamiętywać czułe miejsca które były wymieniane przez jej mistrzynię. Mhm...Czyli jeśli ugryzę ogon,to przeciwnik może stracić równowagę,a na gardle można zadać poważne rany? Chyba tak. Jednak najlepiej wyglądała ta opcja z wykorzystaniem otoczenia. Sypnięcie piaskiem w oczy lub oślepienie przeciwnika brzmiało całkiem fajnie. No dobrze,no to teraz chyba mogę spróbować. Jeśli Śnieżne serce sama mnie do tego zachęca,to spróbuję.
- no to ja zaczynam - miałknęła a następnie okrążyła dość szybkim krokiem śnieżno-białą wojowniczkę tak aby słońce świeciło tyłem do Fiołkowej łapy. A gdy świeciło tyłem do Fiołek to oznaczało,iż promienie padały wprost na pyszczek mistrzyni. Teraz trzeba było coś wykombinować jeśli chodzi o atak,lecz jak czekoladowa ma zaatakować nie używając zębów,ani pazurów? No chyba się nie da. Teraz tak tylko stała i czekała co zrobi Śnieżna,ponieważ sama Fiołkowa łapa kompletnie nie miała pomysłu co,ewentualnie może jakieś uniki czy coś.