Trening Mruczącej Łapy

[Jasne Serce]

Jasne serce obserwował swojego ucznia i już na pierwszy rzut oka mógł zauważyć, że zapomniał o wietrze, który zmienił się podczas jego poszukiwań. Dlatego też potencjalna zwierzyna mogła szybko go wyczuć. Tak też się stało bowiem mysz, która była gdzieś z boku wyczuła białego kocura i szybko uciekła. terminator jedynie mógł zauważyć jak ucieka w trawy i chowa się w swojej norce.
Dlatego tez jak na razie młody nie mógł liczyć na jakiś łup. Musiał się bardziej skoncentrować na swoim zadaniu.

[Mrucząca Łapa]

Coś przemknęło kątem jego oka, jednak zbyt szybko by choćby dał radę się rzucić w pogoń. Zauważyła go, czy to może przypadek? Po chwili zauważył że wiatr wiał dokładnie w tą stronę gdzie była, więc to pewnie przez to. Nie było co rozmyślać nad jedną myszą. Zmienił kierunek w którym szedł, ustawiając się by iść pod wiatr. Trzeba spróbować ponownie. Ugiął łapy, by lepiej schować się w zaroślach, które w sumie nadal nie były zbyt gęste. Powoli szedł przed siebie, unikając gałązek i kamieni. Trzymał ogon w linii z ciałem, by nie dotykał ziemi, ani nie był zbyt wysoko. Brzuch także nie powinien szurać. Musiał w tym momencie czekać na jakiś zapach, bądź szmer.

[Jasne Serce]

Tym razem Mrucząca Łapa musiał trochę poszukać jakiejkolwiek zwierzyny. Jednak szukanie się opłaciło bo już mógł wyczuć zapach wrony. Nie mógł jej jednak zobaczyć. Musiał się teraz dobrze skupić i zrobić wszystko tak jak nauczył go Jasny. Wrona natomiast szukała w ziemi swojego obiadu. Była schowana za krzakiem o trzy długości lisa od Mruczącej Łapy. Ma kocur okazję się teraz wykazać.

[Mrucząca Łapa]

Między gałązkami i ledwie rozwijającymi się pączkami listków, Mruczek zauważył czarny kształt. Teraz miał dobrą okazję, tylko musiał zrobić to dobrze. Upewnił się czy wiatr się nie zmienił. Ptaki jednak głównie polegały na wzroku, więc szczególnie ważne było by zachować kamuflaż. Kocur starał się nie wystawać z poza traw, kładąc uszy do tyłu i trzymając ogon nisko, ale nie szurać nim po ziemi. Także był pewny na sto procent że ptaki słyszały. Także musiał stawiać kroki delikatnie, uważając na gałązki i inne przeszkody. Nie dotykać brzuchem ziemi. Jego oddech był płytki, by nie wystraszyć pierzastego stworzenia. Musiał mieć nadzieję że lekko pożółkłe trawy i gałęzie krzaku wystarczą na kamuflaż. No i że kierunek wiatru nagle się nie zmieni, co też zawsze się mogło stać i na to nie mógłby już nic poradzić. Gdy wyczuł że jest wystarczająco blisko, Mruczek wysunął pazury i przeniósł ciężar ciała na tylne łapy, zanim wyskoczył w kierunku ptaka. Musiał celować w skrzydła bądź grzbiet. Miał nadzieję że może uda mu się dosięgnąć ptaka, zanim ten oderwie się od ziemi.

[Jasne Serce]

No... Mrucząca Łapa bardzo się skupił na czynnikach zewnętrznych, zapominając przy tym o swojej pozycji łowieckiej. nie była ona dobrze zrobiona przez to atak terminatora nie powiódł się tak jakby chciał. Zahaczył jedynie na chwilę wronę o skrzydło, która szybko się potem uwolniła i uciekła. Znów się nie udało Mruczącej łapie. Musiał zwracać uwagę na wszystko. Na swoją postawę, otoczenie, ruchy ciała. Powinien też korzystać ze wszystkich zmysłów by móc znaleźć następny trop.
Jasny cały czas się mu przyglądał i jak na razie nie było za kolorowo. Jednak nie oceniał terminatora. Było to jego pierwsze polowanie i do tego wyszedł niedawno z lecznicy. Może za trzecim razem się uda.

/musisz opisywać w poście WSZYSTKO cały czas powtarzaj w postach pozycję łowiecką itp.

[Mrucząca Łapa]

Kocur zmarszczył się z frustracji, gdy ptaszyna uciekła mu praktycznie spod łap. Co znowu poszło nie tak? Tym razem pamiętał o wietrze. Dobra. Czas się skupić. Kocur wyszedł z zza krzaka węsząc wokół. Z pewnością ptak nagle podnoszący się do lotu przepędził większość piszczków w okolicy. Kocur w końcu dał radę wyciszyć oddech i ruszył dalej pod wiatr. Tym razem starał się skupić na każdym bodźcu mogącym cokolwiek znaczyć. Zachował postawę łowiecką, na nieco ugiętych łapach, trzymając ogon, grzbiet i głowę w równej linii. Kroki starał się stawiać lekko, a oddech wyciszyć. Musiał pamiętać by nie szurać brzuchem po ziemi. Rozstawił lekko łapo, by móc się szybciej poruszać. Dobra. Pozycja łowiecka jest. Teraz musiał iść w ten sposób przed siebie, uważając na każdy drobny kamyczek lub gałązkę. Ciężar ciała także starał się nieco przenieść na tylne łapy. Szedł prosto z wiatrem wiejącym mu w pysk, starając się nie wydawać żadnego dźwięku. Jak teraz się znowu nie uda, to szczerze nie miał pojęcia o co chodzi!

[Jasne Serce]

Dobrze. Najwidoczniej metoda prób i błędów zadziałała na terminatora bo teraz uważał na wszystko co się dookoła niego dzieje i zwracał również uwagę na swoją pozycje łowiecką.
terminator w wkrótce mógł zobaczyć brązowego zająca, który znalazł sobie coś smacznego na ziemi i konsumował to. Jednak zając mimo wszystko co jakiś czas się rozglądał za potencjalnym zagrożeniem dlatego Mrucząca Łapa będzie musiał być bardzo ostrożny.

[Mrucząca Łapa]

Zając! Klasyczny zdobycz dla Klanu Wichru. Nawet potencjalnie zwinniejszy i silniejszy od królika. Gdyby mu się udało, z pewnością udowodniłby że potrafi to zrobić dobrze. Zające raczej nie różniły się zbytnio od swoich kuzynów o nieco krótszych uszach. Miały niezwykle dobry słuch. Teraz Mrucząca Łapa musiał to wszystko utrzymać. Starał zachowywać pozycję łowiecką i poruszać się zgrabnie na lekko ugiętych łapach. Głowa, grzbiet i ogon w linii, pilnować wysokości brzucha. Lekko rozstawione łapy i ciężar przeniesiony na tylne.
Biorąc pod uwagę czujny słuch zwierzyny, kocur starał się jak najbardziej wyciszyć oddech i powstrzymać się od wydawania jakiegokolwiek dźwięku. Unikał wszelakich przeszkód mogąc wydobyć nagły dźwięk przy poruszeniu lub nadepnięciu, lekko stawiając kroki. Starał się kroczyć z wiatrem wiejącym mu prosto w pysk, mając nadzieję że ten nagle się nie zmieni. Po zbliżeniu się do zwierzyny kocur miał zamiar wyskoczyć w prost na zająca, z wysuniętymi pazurami, celując w grzbiet, może szyję. Chociaż gdyby tylko udało mu się go jakkolwiek złapać i przytrzymać, już miałby szansę.

[Jasne Serce]

Udało się Mruczącej Łapie złapać zająca! terminator wbił swoje ostre pazury w tułów ofiary, która nie miała już żadnych szans na ucieczkę. Mrucząca Łapa gdy ukrócił wreszcie jego życie mógł zauważyć, że jego mistrz wyszedł za krzaka i podszedł do niego. - Gratuluje Mrucząca Łapo. Jak na pierwszy raz poszło ci dobrze. Pokaż mi teraz jak zakopujesz swój łup.-niby drobnostka ale wolał sprawdzić czy Mruczek też to potrafi.

[Mrucząca Łapa]

Zakopać. Oczywiście słyszał że koty zakopują zdobycz, by nie latać między obozem a terenami po tysiąc razy. Jednak nie sądził by była to żądna filozofia. Kocur szybko wybrał jakiś charakterystyczny punkt, bo jakby zapytał go gdzie stał, to bardzo możliwe że zapomniałby gdzie go zostawił. Kocur zaczął kopać dziurę, co jakiś czas przymierzając czy zając się zmieści, by nie wystawał za bardzo. Po tym jak stwierdził że wystarczy, przykrył uszaka ziemią.

[Jasne Serce]

- Dobrze. Teraz przejdziemy się przy granicy z Klanem Rzeki. Potem wrócisz po swoją zdobycz i zaniesiesz na stos zwierzyny. - powiedział uczniowi a następnie ruszył razem z nim. Chciał go powoli zapoznać z terenami by się orientował gdzie co jest i jak najszybciej trafić do danego punktu.
/z.t możesz zacząć nowy dzień :D

[Mrucząca Łapa]

Kocur ruszył wraz za mistrzem, nie raz co prawda sam zwiedzał granice, jednak jak była okazja na przyjemny spacer to czemu nie. Dzień można było uznać za dobry, bo spacer ten okazał się całkiem przyjemny. Tak jak było mówione wcześniej, kocur wrócił z mistrzem po swoją zdobycz i odszedł w stronę obozu.

-----

Biały kocur pojawił się tego dnia wcześnie na miejscu treningu. Nawet wcześniej niż jego mistrz. Z jakiegoś powodu obudził się bardzo wczesnym rankiem i nie mógł zasnąć, więc stwierdził że równie dobrze może wyruszyć, by w razie czego się nie spóźnić. Większa szansa o to jeżeli się z kimś zagada lub zamyśli. Tak więc kocur pojawił się na wzgórzu gdy słońce dopiero zaczynało wschodzić. Stwierdzając że jest sam i będzie musiał poczekać na Jasne Serce, Mruczek zajął się toaletą, wylizując białe puszyste futro.

[Jasne Serce]

Jasne Serce ostatnio nie czuł się najlepiej. Jego partnerka Ślimacza Ścieżka ostatnio sporo straciła bliskich. Starał się oczywiście jakoś pomóc. Ciągle był przy niej i rozmawiali ale czuł, że ruda kotka nie chciała go dopuścić do tych spraw. Odseparowała go od tej całej sytuacji. Nie chciała z nim o tym rozmawiać i udawała, że wszystko jest w porządku. To bolało Jasnego. Czuł się mało przydatny. Chciał być wsparciem dla ukochanej ale... Nie mógł. Może też nie rozumiał czemu Ślimak ukrywa swój ból, udając że wszystko jest w porządku. Naprawdę nie wiedział co robić ale postanowił robić to co jego partnerka oczekiwała po nim. Po prostu musi milczeć i dać jej swobodę w tym co robi. Na pewno nie będzę to dla niego łatwe i ich relacja może osłabnąć ale najwidoczniej tak musi być. Musi po prostu dać Ślimak to czego chce.
Jednak mimo trudnych chwil jakie miał starał się wykonywać swoje obowiązki jak najlepiej. Dlatego też ucieszył się kiedy przyszła kolej na trening Mruczącej Łapy.
Przyszedł punktualnie na czas do określonego miejsca ale jego terminator był najwidoczniej szybszy i dotarł tam pierwszy.
- Witaj Mrucząca Łapo. - starał się przywitać dość miło do ucznia więc wysilił się na delikatny uśmiech.
- Cieszę się, że znów możemy zabrać się za twój trening. Dziś oboje rozruszamy nieco kości w walce co ty na to? - pochylił delikatnie głowę i znów delikatnie się uśmiechnął a następne wzdychnął. - Może coś słyszałeś jeżeli chodzi o walkę od starszyzny lub kogoś innego?-spytał się swojego terminatora. Był już... Starszy i co nieco powinien na ten temat wiedzieć ale jeżeli takowej wiedzy nie posiadał to Jasny chętnie nauczy białego kocura wszystkiego czego się nauczył.