Trening Muszelkowej Łapy

[Węgorzowe Gardło]

Węgorzowe Gardło nie mógł wyjść z wrażenia, że otrzymał swojego pierwszego terminatora. No bo ej, jest wojownikiem wcale nie aż tak długo, a już zdobył zaufanie Czerwonej Gwieździe, że postanowiła powierzyć mu własnego podopiecznego. A raczej, podopieczną. Nie miał nigdy okazji poznać długonogiej kotki, ale teraz będą mieli okazję poznać się lepiej. Miał cichą nadzieję, że nie będzie kotka kłopotliwa i będzie wchłaniała naukę chętnie bez problemu. Czekał przed legowiskiem wojowników, aż szylkretowa kotka pojawi się na polanie i przyjdzie do czarnego mistrza. Miał też nadzieję, że nie zapomniała o dzisiejszy treningu.

[Muszelkowa Łapa.]

Zapomniała o dzisiejszym treningu? Dobre sobie!
Szylkretowa kotka obudziła się jeszcze przed wzejściem słońca, z początku nie rozpoznając miejsca wokół niej. Dopiero w momencie, w którym dostrzegła wokół siebie nieco starsze od siebie koty, przypomniało jej się, że znajduje się w legowisku terminatorów, a dodatkowo czeka na nią pierwszy dzień treningu. W jej głowie cały czas krążyła jej rozmowa z Czerwoną Gwiazdą, w której powiedziała, że zostanie najlepszą wojowniczką... a także fakt, że obiecała sobie, że szybciej skończy trening niż Agrestowa Łapa. Na ten moment, nie mając zbytnio pojęcia ani o polowaniu ani o czymkolwiek co robią wojownicy, te postanowienia wydawały się abstrakcyjne, miała jednak nadzieję, że nie na długo.
Przejechała językiem po swoim futrze, starając się dobrze wyglądać, a następnie ruszyła spokojnym krokiem ku miejscu, w którym spotka Węgorzowe Gardło. Wypatrzenie go nie było trudne, bowiem szybko rzuciło jej się w oczy jego czarne futro. Podeszła do niego lekkim krokiem, już się uśmiechając.
— Dzień dobry – wymruczała mrużąc przyjaźnie oczy i kiwając grzecznie na powitanie głową. Podnosząc z powrotem głowę zerknęła przelotnie na wyjście z obozu, chociaż koniec końców umiejscowiła swoje oczy na kocurze przed nią – Co dzisiaj będziemy robić, Węgorzowe Gardło?

[Węgorzowe Gardło]

I nie zawiódł się na swojej podopiecznej. Przyszła punktualnie i to jeszcze wypoczęta. W sumie, jej pierwszy trening, pewnie jest podekscytowana i ciekawa wszystkiego.
- Witaj Muszelko - zamruczał na powitanie do koteczki. - Dzisiaj poznamy trochę terenów i granic, a zarazem też siebie nawzajem - przedstawił dzisiejszy plan zajęć i machnął do niej głową, by podążyła za nim. Opuścił obóz kierując się w stronę najbliższej części granicy Klanu Rzeki.
- Jak pierwsza noc w nowym legowisku? - spytał na rozluźnienie atmosfery.

[Muszelkowa Łapa.]

Muszelka przechyliła główkę, patrząc na Węgorzowe Gardło i wysłuchując jego słów. Właściwie to trening na ten moment wyglądał dokładnie tak jak opowiadali jej inni, ale już w tym momencie była pewna, że trudno opisać to co odczuwała. Być może był to chwilowy słomiany zapał, ale chciała z tego brać garściami. ...a zarazem siebie nawzajem, cóż, skoro spędzą ze sobą jeszcze parę księżyców to czemu nie? Lubiła słuchać o przeżyciach innych kotów, dopóki były ciekawe, ale priorytety priorytetami. Kiwnęła zatem jedynie delikatnie główką, szykując się już na to co zobaczy swojego pierwszego dnia.
— Moje nowe legowisko z pewnością różni się od poprzedniego, ale śpi się w nim równie dobrze – uśmiechnęła się jak zazwyczaj, ruszając spokojnym krokiem za kocurem, chociaż musiała się postarać, aby nie zostawić między nimi odstępu.

[Węgorzowe Gardło]

- Wkrótce się przyzwyczaisz. Kwestia czasu - powiedział terminatorce powoli zbliżając się do granicy z Klanem Wichru, Miękkiego Podnóża. Czas zacząć trochę treningu.
- Wiesz może, kto u nas stoi na najwyższym stanowisku w klanie? - zapytał Muszelkową Łapę przysiadając przy granicy i pokazując kotce ogonem, by zrobiła to samo.

[Muszelkowa Łapa.]

Nadal się uśmiechając, zerknęła kątem oka na kocura. O ile on najpewniej myślał, że tęskni za mamą czy coś w tym guście, tak Muszelka nie czuła aż takiej tęsknoty. Właściwie to te uczucie odmienności było w pewnym sensie przyjemne, chociaż najpewniej wiele kotów by tego nie zrozumiało. Za kociaka tak naprawdę nie miała okazji zwiedzić legowiska terminatorów, zatem teraz każdego dnia mogła odkrywać o nim nowe rzeczy. Było to zachęcające do obudzenia się i rozpoczęcia nowego, ciekawego dnia.
—Najpewniej tak, dziękuję za troskę.
Zaraz jednak dostrzegła nowe, rozciągające się przed nią tereny, które jak wszystko inne co mijała praktycznie wzywało ją do rozejrzenia się wokół kolejny już raz. Na pytanie Węgorzowego Gardła przechyliła główkę. To miało być podchwytliwe pytanie? Z tego co pamiętała, Czerwona Gwiazda zdradziła jej, że wszystkie koty w klanie są tak samo ważne. Albo może po prostu zbyt nad tym myślała?
— Klanem Rzeki przewodzi teraz... Czerwona Gwiazda – odparła radośnie, zaraz jednak dodała – ale z tego co wiem, wszystkie stanowiska są ważne, prawda, Węgorzowe Gardło?
Prawda czy nie prawda, powtarzała po innych kotach, więc być może wywrze na nim wrażenie, kto wie?

[Węgorzowe Gardło]

Sam pamiętał swój pierwszy dzień jako terminatora w jego legowisku. Rodzeństwo w sumie oczekiwało, że już będzie znał każdy zakamarek i będzie czuć się jak u siebie. Nic bardziej mylnego. Chciał poznać każdy jeden kąt, którego nie znał. Lepiej znał legowisko ciotki niż własne. Ale zmieniło się to z czasem. W końcu przyzwyczaił się do legowiska terminatorów i do codziennych sesji z Bratkową Łąką. Ale teraz jest wojownikiem, autorytetem dla swojej podopiecznej. Czarny wojownik z aprobatą zamruczał na wiedzę kotki. Może i nie powiedziała wszystkich istotnych rang, ale głupio by było, gdyby powiedziała, że Lawendowa Gwiazda przewodzi Klanem Rzeki.
- Dobrze mówisz. Czerwona Gwiazda jest naszą przywódczynią. Jej zastępczynią jest Ćmi Zmierzch - kiedy tak wymienił te główne rangi poczuł, że kogoś między nimi brakuje. Trochę nad tym myślał, aż sobie przypomniał. Trochę się zasmucił na to wspomnienie. - Obecnie Klan Rzeki nie ma medyka, ale była nim Księżycowy Pył, była moją ciocią. Ale mamy pomocnika medyka, Barwną Łapę. Być może wkrótce zostanie medykiem, ale tego nie jestem pewny - zawiesił dłużej spojrzenie na Muszelce wysłuchując jej słów. Czerwona Gwiazda dobrze mówi, każda ranga jest ważna, ale bez tych trzech klany by nie przeżył.
- I mówi prawdę. Każda ranga jest ważna. Kocięta są podstawą klanu. Rodzą się, aby wypełnić swoje przeznaczenie i służyć swojemu klanowi. Terminatorzy przechodzą swoją prawdziwą ścieżkę, podczas której odkrywają swoje prawdziwe powołanie. Wojownicy bronią i wyżywiają klan. Matki chronią kocięta i je wychowują. Ale bez przywódcy, zastępcy i medyka, wojownicy pozabijali by siebie nawzajem po władzę i zginęli by przez wybicie siebie nawzajem - wyjaśnił wyobrażając sobie cały ten chaos bez przywódcy. Koty skaczące sobie do gardeł chcąc siłą odebrać rangę przywódcy. Koszmar.
- A wiesz może, kto rządzi w innych klanach?