trening Postrzępionej Łapy

[Czereśniowa Gałązka]

Łabędzia Gwiazda poprosił ją o przejęcie treningu Postrzępionej Łapy, a kimże Czereśnia była, by się nie zgodzić? Nie mówiąc o tym, że tak czy siak nie miała obecnie nic lepszego do roboty — żaden z terminatorów, których dzieliła z Barwinkiem nie zdawał się szczególnie zainteresowany wojowniczą częścią treningu. Miała nadzieję, że z Postrzępioną Łapą sprawy będą miały się odrobinę lepiej, chociaż Łabędzia Gwiazda przekazał jej już, że terminator jest... specjalny. O kościach łamliwych jak gałązki i nieszczególnej ilości rozsądku jednocześnie. Nie było to szczególnie fortunne połączenie. Była jednak nastawiona optymistycznie. To przecież jedynie terminator, czemu nie miałaby sobie z nim poradzić? Mało to młodych z pszczołami w głowie w życiu widziała? Proszę.
Któregoś dnia, w porze szczytowania słońca, odnalazła kocura w Obozie i podeszła, uśmiechnięta i radosna jak zwykle.
— Dobry, młody — przywitała się, nie tracąc oddechu na zbędne formalności. — Czereśniowa Gałązka jestem. Twoja nowa mistrzyni, jeśli to przegapiłeś. Miło poznać. Gotowy na trening? — Pytanie było, oczywiście, retoryczne. Skoro już go zaczepiła, nie miała zamiaru wypuszczać go spod swoich łap póki nie skończą z materiałem (i pogadankami), które zaplanowała sobie na ten dzień. A był to dzień wyjątkowo ładny, ciepły i złoty, idealny pomost między Porą Zielonych Liści a Porą Spadających Liści. Wstyd byłoby go nie wykorzystać.