Imię: Złocisty
Grupa: Klan Gromu
Ranga: Kociak
Płeć: Kocur
Wiek: startowy 12 księżyców (czerwiec)

Wygląd:
Galeria: click
Ogromnych rozmiarów czarny złoty kocur o pręgowaniu klasycznym, o kształcie standardowym (europejskim), który ma długie, puchate futro dodające mu dodatkowo rozmiarów. Ma białe znaczenia: trochę bieli nad nosem, na przodzie pyszczka, brodzie, szyi, klatce piersiowej, brzuchu, na przednich łapach aż do łokci, na tylnych łapach tylko na palcach. Jego znakiem szczególnym jest heterochromia - prawe oko jest w odcieniach chłodniej zieleni jak u ojca, lewe błękitne jak u matki. Nos i poduszki łap są różowe. Jego futro pozostaje zadbane a krok pewny.

Charakter:
Pewny siebie, filuterny, lubiący się droczyć i świadom doskonałej formy, jaką obdarowali go Gwiezdni. Lubi flirtować dla zabawy, ot, by zobaczyć czyjąś reakcję. Albo w ogóle to przymruży ślepia, uśmiechnie się czarująco, szepnie coś i... po prostu sobie pójdzie, a niech drugi kot się zastanawia! Często nawet robi to już podświadomie, tak weszło mu to w sposób bycia. Ma w sobie ogromne pokłady energii i nie boi się pobrudzić - lubi biegać, "sparingować się", wspinać, aż w końcu nie padnie wymęczony - ogólnie to lubi działać. Przy tym bardzo ciągnie go do wędrowania, eksploracji, zarówno terenów Klanu Gromu jak i nawet ziem poza ich granicami. Jego żądza do włóczęgi jednak jest powstrzymywana przez lojalność względem klanu - może i będzie zwiedzał, ale zawsze wróci do domu.
Pomimo swojej raczej psotnej, zaczepnej i rozluźnionej postawy traktuje Gwiezdny Klan oraz Kodeks poważnie - są dla niego ważne i wierzy, że przodkowie zawsze mają oko i na niego, i na inne koty. Honorowanie Gwiezdnego Klanu i obowiązkowość zostały mu wpojone od najmłodszych księżyców i tego też twardo zamierza trzymać się w życiu.

Historia:
Urodzony w Porze Nagich Drzew wraz z rodzeństwem - Sarną, Igłą, Chaber i Zadrą - jako syn Prószącego Śniegu i Wierzbowej Łapy. Dorastał w dość surowym wychowaniu, poznając zasady jakie kierowały klanem - czy ogólnie życiem - znacznie wcześniej niż większość miotów innych rodziców. Pech chciał, że rozchorował się w okolicach własnej ceremonii i musiał spędzić w lecznicy kilka księżyców. Często mimo choroby rozpierała go energia, której nie mógł spożytkować, bardzo się nudził, jednak na szczęście rodzice - głównie Wierzbowa Łapa - odwiedzali go i nauczali. Dzięki temu ma kodeks w jednym palcu, a oprócz tego całkiem sporo teorii, której nauczyłby się na terminatorskim treningu. Gdy tylko wyzdrowiał i oznajmiono mu, że mógł opuścić lecznicę, to z niej wystrzelił i zaczął biegać i skakać po obozie. Musiał spożytkować energię, nadrobić stracony czas - przecież kociakiem był już tylko z rangi. Najchętniej wybiegłby od razu z obozu, jednak był w nim akurat ruch i został zatrzymany przez jakichś wojowników, gdy chciał sobie ot tak z niego wywędrować, by poznać otaczające go tereny. Choć nie porzucił jeszcze do końca tego pomysłu.

Czy zgadzasz się na ewentualną adopcję postaci?
Nie

Wiedza medyczna:
-