Imię: Księżna
Grupa: Pieszczochy -> Samotnicy
Ranga: Gang Południowego Przystanku
Płeć: Kotka
Wiek: startowy 20 księżyców (lipiec)

Wygląd:
Ponadprzeciętnych rozmiarów, choć nie olbrzymia czy barczysta, to wysoka i smukła, o zwinnie wyglądającej budowie ciała. Księżna pokryta jest długim, czarnym dymnym futrem (o jeszcze ciemniejszych znaczeniach wynikających z bycia sepia colorpoint - na pysku, uszach, ogonie, łapach), które zwykle jest zadbane - bo brudasem nie jest, choć też nadmiernie się nie "stroi" - ot, normalna, przeciętna dbałość o higienę osobistą. Ma ciemniejsze pręgi na nogach i przy oczach, frędzelki na uszach, ciemny nos oraz niebieskie ślepia. Jej znakiem szczególnym jest niebieska obroża wysadzana fałszywi diamentami.

Charakter:
Chłodna i surowa kocica, która nie ma cierpliwości do głupot. Zwykle wygląda na niewzruszoną tym co dzieje się wokół, zwłaszcza, jeśli nie dotyczy to jej w jakiś sposób. Skupiona na gangowym życiu, zwłaszcza swoich ziółkach, które zbiera regularnie i bawi się w nie z zamiłowaniem - a niech ktoś spróbuje ukraść gangowi zioła, to nogi z zadków powyrywa - i to z kamiennym wyrazem pyska! A mówiąc o wyrazie pyska - ekspresja Księżnej często jest tak stonowana, że wygląda na znudzoną, czy jakby nigdy nie była w dobrym humorze. Choć mimo swojego zimnego usposobienia wie też jak dobrze przyaktorzyć, jeśli sytuacja tego wymaga, choć nie jest to jej ulubiona rzecz do robienia, dlatego nie pali się do roboty w rekrutowaniu, jeśli trzeba w niej udawać kogoś cieplejszego. Ciężko jej zaimponować, a równie trudno jest zainteresować ją czymś nowym, zwłaszcza, jeśli na starcie nie uda się Księżnej przekonać, że to coś nowego jest przydatne - bo to przecież praktyczna kotka. Nieufna i czujna, często patrzy nowym na łapy, a nawet sprawdza swoje posiłki tuż przed ich zjedzeniem. A poza tym to lubi się szlajać gdzie ją łapy poniosą - może jest to jeden z powodów dzięki którym przepada tak za swoimi zielarskimi wyprawami. Nie owija w bawełnę, a w szczególności nie owija krytyki w miłe słówka. Ma w sobie coś z perfekcjonistki - jeśli opatrzenie, wyleczenie kogoś jej nie wyjdzie, to robi się tylko zimniejsza i jeszcze bardziej produktywna. Gdzieś w głębi, sekretnie, czuje się trochę samotna i jest dość sentymentalna, dlatego nigdy nie pozbyła się swojej obroży, a jeśli ktoś o nią zapyta, to taką osobę zbywa. Nigdy nie przeprasza, jakby była niezdolna do wypowiedzenia tych słów na głos - jeśli faktycznie zechce kogoś przeprosić, to okaże to swoimi czynami. Absolutnie ma koty, które faworyzuje, ma do nich więcej cierpliwości niż do innych, jednak tego nie przyzna, twierdząc, że traktuje wszystkich po równo.

Historia:
Urodzona prawdopodobnie jako rasowy Maine Coon, nie żeby sama wiedziała takie rzeczy. Wylądowała w domu jako pieszczoszek, gdzie po jakimś czasie dołączyła do niej inna, nieco młodsza kotka - Baronowa. I tam też Księżna żyła przez wiele księżyców, niemalże od początku będąc kotem wychodzącym, który od zawsze chodził swoimi drogami, czasami znikając nawet na całe dnie i noce, przez co jej ludzie byli do tego przyzwyczajeni. Aż w końcu zniknęła stamtąd całkowicie, przekonana przez swojego znajomego Lucyfera, innego pieszczoszka, by dołączyć do gangu, gdy miała jakieś 10 miesięcy. Przy jej wędrownej naturze nie było ciężko jej namówić, by opuściła rodzinne strony, choć do dzisiaj jak przechodzi w pobliżu, to czasem zerka w stronę swojego starego domu, jakby w głębokiej zadumie. Lucyfer wprowadził kotkę w gangowe życie, aż ta stała się pełnoprawnym członkiem i jest już nim od jakiegoś czasu.
To Baronowa, choć młodsza, nauczyła Księżną zielarskiej sztuki, którą z kolei sama Baronowa posiadła od swej matki. Księżna wraz z kotką traktowały siebie jak siostry, jednak młodsza z nich ostatecznie zrozumiała, że życie w domu nie bardzo było dla Księżnej.