Matka natura bardzo skrupulatnie zabrała się do kolorowania Klekotki, bo co drugi z porastających ciało włosków jest czarny, podczas gdy pozostałe są z kolei nieskazitelnie białe. Złośliwi mogliby rzec, że pierwotna smolucha zbyt wcześnie osiwiała od jakiś niebagatelnych, kocięcych zmartwień, ale to tylko stek bzdur memłany zazdroszczącymi umaszczenia językami i nie warto nim sobie zawracać głowy. Co się zaś tyczy jej oczu, jarzą się one iście po tatusiowemu - błękitnie, ale i z uwydatnionymi maciupkimi krwinkami, jakby fioletowymi na obrzeżach. Bocianek, co nieprawdopodobne, zgrzeszyła ciężko swoim wzrostem, który stawia ją w czołówce rzecznych wielkoludów. Nijak ma się to jednak do jej filigranowych kształtów uposażonych delikatnymi, podatnymi na złamania kośćmi. To aż dziwne, że cienkie, tasiemcowe łapy nie łamią się na skutek silniejszego dmuchnięcia wiatru.
Kojarzysz dzieci z obrzydliwie bogatych rodzin, które na każdym kroku przywołują swój rodowód i stan portfela? W kocich realiach odpowiednikiem takiego rozpuszczonego bachora jest Klekotka. Wystawne życie na pokaz, otaczając się jedynie kotami z wieloma osiągnięciami - to jest to! Bocianek ma świat za scenę, a jeśli tak to ostro walczy o to, aby wszystkie reflektory były zawsze na nią skierowane. Jak na trochę pustą kotkę przystało, wariacko kocha komplementy oraz czułostki. Poczuwa się w obowiązku do bezustannego dyrygowania rodziną, pilnując w ten sposób, by żaden jej krewniak nie przyniósł jej pod żadnym pozorem wstydu. Wyrachowana ignorantka mówi jedno, myśli drugie, robi trzecie. Ma tendencje do przesady oraz dramatyzmu, płynnych zmian nastroju, bywa też bezmyślnie podła oraz grymaśna. Z drugiej strony potrafi być słodka aż do ugięcia kolan, w zależności z kim ma przyjemność akurat gawędzić. Boćka pytana o to, gdzie widzi się za kilkanaście księżycy, odpowie, że na Wilgotnej Skale jako Gwiazda, żeby, naturalnie, GWIAZDORZYĆ.
Szara Kora, etc. l Oko, Lotta.
Tak sobie czytam, czytam i... Pozwolę sobie dodać luźny wniosek od siebie w sprawie Malinowych Chaszczy. Sądzę, że takie zwykłe poczucie przyzwoitości w takiej sytuacji jaka ma miejsce obecnie - czyli gdy tylu graczy niemal jednogłośnie ma nadzieję na jej ustąpienie ze stanowiska, a zupełnie jednogłośnie wyraża wątpliwości co jej bezstronności, nakazuje REZYGNACJĘ. A skoro graczka mimo to, mimo takiego o niej zdania użytkowników, nie poczuwa się do zaprzestania piastowania funkcji, to znaczy ni mniej, ni więcej, tylko że nadal brak jej pokory i w dalszym ciągu nie ma poszanowania dla zdania innych. Ja sobie nie wyobrażam, jak po czymś takim, po publicznym nazwaniu spraw po imieniu, w tym też przez obecnego admina, można ograniczyć się jedynie do przeprosin i obietnicy poprawy, gdy naturalnym odruchem powinna być tu niezwłoczna rezygnacja. I to nie wymuszona przez innych, ale samowolna, związana z autorefleksją. Tutaj jej absolutnie brak, mocno średni prognostyk na przyszłość.
