Trening Węgorzowej Łapy

[Borsucze Futro]

Och, Borsuk po prostu skutecznie improwizował, ot co! Rzeczywistość była dla niego zbyt zmienna, żeby dawał sobie radę z planowaniem i wyprzedzaniem różnych wydarzeń. Z przyjemnością patrzył na swojego terminatora, który tak chętnie przyjmował wiedzę, którą dzielił się z nim srebrzysty wojownik i chłonął ją jak gąbka. Szło mu naprawdę bardzo dobrze i Borsucze Futro zaczął uważać, że trafił mu się taki mały skarb! Posłał mu sympatyczny uśmiech i kiwnął jeszcze raz głową, gdy Węgorz powtarzał sobie skrócone informacje odnośnie ptaków. Przyszła też pora na gryzonie, nad którymi zaczął główkować syn Zaćmionego Księżyca. Miał bystry umysł i uczenie go było ogromną przyjemnością! W ogóle trafili mu się naprawdę w porządku terminatorzy.
- Właściwie... to trochę ta-tak. Każde zwierzę po-posługuje się węchem, żeby ukry-ukryć się przed drapieżnikami. Nawet pta-ptaki! - wyjaśnił swojemu podopiecznemu. Węgorz wpadł na pomysł, który poniekąd był zgodny z prawdą i podchodząc do gryzoni też trzeba było kierować się pod wiatr, ale nie to stanowiło istotę strategii... polowania na myszki i szczurki.