Wyprawa Ciernistego Kwiatu i Ćmiej Łapy.

[Ćmi Lot]

- Dziękuję - zawtórowała swej mistrzyni, skinąwszy głowom dwóm Wichrowym wojownikom. Co prawda te "Borsucze Pagórki" nic jej nie mówiły, aczkolwiek być może Ciernisty Kwiat zna to miejsce lub przynajmniej mniej więcej wie, w którą stronę się kierować. Któregoś dnia Ćma będzie musiała zapoznać się lepiej z Ziemiami Niczyimi i poznać rośliny, które tu rosną. Ot, na wypadek gdyby bardzo potrzebowała jakiegoś medykamentu, a nie znajdował się on na terenach Klanu Cienia bądź w jego okolicach.
Szylkretowa podążyła za dziwnooką, nadstawiając uszu i obserwując rosnącą w oczach Grzmiącą Ścieżkę. Parsknęła z cicha, gdy do jej nozdrzy dotarł paskudny smród spalin i brudów, czyli pozostałości po mknących tu potworach dwunogów. Najeżyła sierść na karku, lecz była to jedyna oznaka niepokoju. Ćma, podobnie jak jej mentorka, jeśli tylko nadarzyła się okazja próbowała przemknąć po Grzmiącej Ścieżce na drugą stronę. Jeśli jednak na czarnej, asfaltowej drodze roiło się od potworów czekała, cierpliwie starając się wyłowić dobry moment. Lepiej poświęcić parę minut więcej, nawet gdyby jej krótka sierść miała przesiąknąć smrodem Grzmiącej Ścieżki, niż jeśli córka Żmijowego Ogona miała zostać krwawym plackiem przez zbyt szybkie wyrywanie się naprzód.