Trening Kornikowej Łapy

[Kornikowy Konar]

Pokiwał łbem ze zrozumieniem. Co prawda "jego dwunogi" nigdzie go nie zabierali i niespecjalnie się zajęli ranami - popsikali je tylko czymś co strasznie piekło i za co miał ochotę im wydrapać oczy. Jednak żyjąc na osiedlu nasłuchał się trochę historii o tym jakie urazy łatali dwunodzy i niejednokrotnie były to rzeczy, nad którymi Klanowy medyk tylko modliłby się do Gwiezdnego Klanu, nie mogąc za wiele pomóc. Niestety, nie dało się wyciągnąć żadnej wiedzy od ludzi, a i obserwacje na nic by się zdały. Chociaż akurat takie zdolności leczenia, jakkolwiek zostawiające trochę traumy, przydałyby się Klanowym kotkom.
Nie mniej - tak jak powiedziała Cisowa Jagoda - odrzucili wygodne życie pieszczoszka. Przetrwanie w lesie wiązało się z różnymi trudami, jak chociażby wyżej wymieniony brak dostępu do zaawansowanej opieki medycznej, ale Kornikowa Łapa nie miał wątpliwości, ze wybrał słusznie. Jednak to tutaj się urodził i przynależał, nie do tego szarego świata osiedla dwunogów.
- Czy za twojego życia było chociaż jedno zgromadzenie? - Zapytał, mrużąc w zastanowieniu oczy. W natłoku punktów, zapomniał o to spytać matki, gdy przerabiali Kodeks. Ten punkt wydawał mu się kompletnie bezsensowny, skoro od wielu księżyców nie miał żadnego zastosowania.