Góra Wysuszonych Roślin

[Pochmurna Łapa]

Konie? A po co temu przypadkowemu kocurowi, który dopiero co się tutaj pojawił, były konie? Tych bydlaków nie dało się w żaden sposób wykorzystać. Ani tego zjeść, ani się z tym skomunikować... Jeżeli już, to można było zaliczyć jednorazowy lot na samą Srebrną Skórkę od ich kopnięcia w jakiś newralgiczny punkt ciała. Na przykład głowę, która najwyraźniej u pewnych jednostek była pozbawiona zawartości.
Przyglądała się Karaczanowi bez ruchu, przerzucając w głowie wszystkie możliwe opcje odpowiedzi, poczynając od "tak się zwracasz do damy?" a na udawaniu głuchoniemej kończąc, co w sumie zajęło nieco mniej, niż kilka uderzeń serca. Ha, gdzie ta odznaka mistrzyni ciętej riposty?
- Najbliższy stoi za Tobą - wychrypiała. Ten głos.. Pomurnik nie miała nawet dwudziestu księżyców na karku, a jednak ten był już starczy i zmęczony.