Wyprawa w poszukiwaniu nowych terenów

[Pokrzywa..]

Upływający czas ją niepokoił. Sądziła, że do tego czasu będą już rozglądać się za dobrym miejscem pod obóz. Tak by pewnie było, gdyby mogli się osiedlić w pobliżu wrzosowiska widocznego w oddali, jednak Szepcząca Sadzawka w sąsiedztwie nie wchodziła w grę. Nie mogli ryzykować kolejnych problemów z Klanami. Zwłaszcza teraz. Musieli iść dalej... ale jak daleko? Może obrali jednak zły kierunek podróży. Grzmiąca ścieżka tworzyła ciężką do przekroczenia granicę, to prawda, ale reszta Nowoświtowców również musiała się przez nią przeprawić. Do tego wszystkiego dochodził fakt, że ani oni, ani ci, co pozostali - nie wiedzieli, co się dzieje z drugą grupą. Fairy powiedział, że z pozostałymi przeniosą się w pobliże Topiołek i tam będą na nich czekać. Ale czy byli bezpieczni? I jak długa będą musieli się chować z krzakach, zanim przyniosą im dobre wieści?
Ignorując ból w łapach i rosnące zmęczenie Pokrzywa zbliżyła się ponownie do chropowatej powierzchni Grzmiącej Ścieżki. Odczekała, aż na drodze nastanie cisza i żaden potwór nie będzie w zasięgu wzroku i wkroczyła na drogę. W przeciwieństwie do Rocha i Kos, którzy ruszyli przodem - szylkretka nie biegła. Przylgnęła do asfaltu zawieszona nisko na łapach, z brzuchem niemal przy ziemi, trzymając się jak najbliżej krawędzi jezdni. Starała się przekroczyć niebezpieczny fragment na tyle szybko, na ile pozwalała jej przykucnięta pozycja. Zielarka była przygotowana do tego, aby skulić się, gdyby obok niej znów niespodziewanie pojawił się samochód.