Skraj Lasu

[Szczurza Łapa.]

Trzepnął delikatnie uchem. Nie zastanawiał się nad tym... tak szczerze, nawet trochę. Byli w grupie bardzo krótko, od razu musieli uciekać, potem był zmuszony rozłączyć się z Voodoo, a chwile spędzone bez niej były po prostu stresujące, dziwne, niezrozumiałe i mało przyjemne. Nie umiał się zbyt z nikim dogadać, nie potrafił się odnaleźć i jedyny kot, z którym tak właściwie nawiązał kontakt był jakiś kociak.
- Nie żyjemy tu - skrzywił się delikatnie, odchylając uszy do tyłu. Choć bardzo skrócił to, co miał na myśli, nie odbiegł przesadnie bardzo od tego co czuł naprawdę. Nie mieli tu doświadczenia, najmniejszego. Nie mieli odniesienia, nie wiedzieli co i jak na dobrą sprawę. Zaraz odchrząknął znacząco. - Nie ufam im.
Dodał równie rozlewnie jak wcześniej. Tu już była w stanie sobie rozwinąć bez większego zastanawiania się. Nie dość, że oriental szczerze nie czuł się dobrze wśród tłumie kotów, to jeszcze czuł się przez nich oszukany, na co wskazywała ich poprzednia część rozmowy. Nie wierzył w ich słowa, nie był pewien siebie kiedy Voodoo była daleko. Niemniej, nie kierował się z tą myślą nigdzie dalej.
- A ty, jak się czujesz wśród nich? - rzucił zaraz spokojnie. Ot, z troski i z ciekawości chciał wiedzieć co ona ma mu do powiedzenia.