Skraj Lasu

[Voodoo]

Srebrzysta kocica zmrużyła ślepia, słysząc słowa kocura. Nie pomyśleli o tym, a właściwie pomyśleli, ale zaufali Kos i Pokrzywie, które z się z nim dogadywały.
Voodoo zesztywniała kiedy Dettlaff zaczął syczeć. Jej futro podniosło się delikatnie, nieświadomie.
Nie widziała jeszcze tak wściekłego Dettlaffa, to była instynktowna reakcja. Kocur jednak nie był zły na nią. Złote spojrzenie wodziło za orientalem. Żuczka ufała mu, że jej nie skrzywdzi, ale co do reszty...
- Nie. - Przerwała gwałtownie partnerowi. - Dett nie będziemy ich atakować, nie skrzywdzili nas...
Kocica westchnęła zmęczona, by wstać i podejść do kocura, przytulając go, chciała go uspokoić, pokazać, że wszystko może być dobrze. Srebrzysta wątpiła jednak, by to ucięło temat. Z jednej strony w głowie kotłowały jej się wydarzenia z wyprawy, z drugiej słowa Roche, a z jeszcze kolejnej myśl, że Dett jej partner nie czuł się tu dobrze.
Byli nowicjuszami, żadne z nich nie złożyło jeszcze żadnej przysięgi świtowi.
- ... Wiesz, że możemy odejść prawda?