Łan Rzepaku

[Artem]

-No f kocu! -nie mógł się powstrzymać od zawołania z pełnym pyskiem co spowodowało, że seplenił jak małe kocię. Ucieszył się, że w łapki wpadła mu teraz jakaś roślinka. Artem zniżył łebek i obwąchał ją. Nie wyglądał ani nie pachniał jak trucizny, o których wiedział, więc wydawało mu się, że trafił całkiem dobrze. Teraz tylko musiał delikatnie zerwać roślinę i wziąć ją ze sobą co też uczynił. W jego pysku zaczęło się robić coraz bardziej pełno i Artem to widział. Nie był pewny czy uniósłby coś jeszcze, więc nie do końca był zdecydowany czy powinien szukać dalej, czy może jednak wrócić już do siebie. Artem myślał i myślał tak przez kilkanaście uderzeń serca aż w końcu zdecydował się machnąć na to ogonem i poszukać jeszcze ostatni raz. Jeśli znajdzie czegoś za dużo to przecież nie musi brać wszystkiego, może wziąć po prostu to co zmieści mu się jeszcze w pysku między rupieciem, dzięciołem i rośliną, a resztę zostawić, żeby ktoś inny sobie znalazł. Przecież dopóki nie wyrwie swojego znaleziska w całości to reszta będzie mogła spokojnie sobie rosnąć i przydać się także komuś innemu. No to idziemy pomyślał i ruszył przed siebie.