Odejścia

[Sienna Łapa..]

Ze względu na zbliżające się nowe obowiązki w innym miejscu, postanowiłam z czegoś zrezygnować; padło na Artemidę, chociaż ściska mi serce z żalu. Nie wiem co napisać, poza tym, że w sumie nie czuję się do końca dobrze. Poniekąd z grą tutaj, bo nie potrafię znaleźć dla niej większego sensu, ani z kilkoma innymi rzeczami, o których nie bardzo chcę pisać. Trochę mam dość wkładania serca w coś, przez co w ostatecznym rozrachunku chce mi się na myśl o niej wymiotować przez to, jak źle czuję się sama ze sobą. Przepraszam Cień, że nie dam rady uciągnąć i pomagać dalej, przepraszam Pomurnik i Bladą, że zostaną same. Przepraszam rodzinę Niezapominajki; cieszyłam się na relacje z wami i to one powstrzymywały mnie od decyzji, ale ostatecznie doszłam do takich, a nie innych wniosków. I raczej nie zmienię zdania.

Ciało Siennej Łapy poddało się kolejnej chorobie, najwyraźniej zbyt słabe, żeby z nią zwyciężyć. Zmarła na swoim legowisku w lecznicy, wtulona w mech. Nie chciała odchodzić, bo marzyła o tym, żeby nieść pomoc własnemu klanowi, ale najwyraźniej nigdy nie było jej to dane.

Niezapominajka chorowała. Gorączkowała i majaczyła, tracąc najlepszy okres swojego życia. Pewnej nocy zniknęła z lecznicy, a jej ślady prowadziły poza granice obozu. Urwały się, przemieszane z zapachem drapieżnika. Nie umarła, ale zniknęła dla klanu, i dla rodziny.

Powodzenia wszystkim w prowadzeniu cudownych postaci, mam nadzieję, że będziecie się dalej dobrze bawić <3