Trening Gronostaja

[Kos]

Proszę państwa, hop wystarczyło, by młody Gronostaj, co prawda z trudnościami, samodzielnie zabił zająca! Musiał tylko zacisnąć mocniej szczęki, bo kark zwierzyny okazał się być trochę trudniejszy do skręcenia, niż przypuszczał, ale tak czy siak, nikt nie zabraniał mu się chwalić, jak dobrze mu poszło. Kocurek mógł być z siebie dumny.

- Pięknie ci poszło! - zza krzaków wyłoniła się Kos, uważnie obserwująca go na każdym krok. - Podszkolimy ciebie jeszcze, to dopiero będziesz znakomitym łowcą. Możesz być z siebie dumny. Zawrócimy się po zwierzynę i, jeśli chcesz, przerobimy dzisiaj jeszcze walkę, a jak nie to wrócimy do obozu i zrobimy ją jutro. Wiem, że możesz być całkiem zmęczony po polowaniu - uśmiechnęła się, pozostawiając mu wybór. To ani trochę nie był powód do wstydu, wręcz przeciwnie, jeśli się zmęczył, to znaczy, że pracował ciężko. Zroszony Listek powinna pękać z dumy, gdy zobaczy tego zająca.
- Ja też jestem z ciebie dumna - pochwaliła go szczerze, bo w końcu nic tak dobrze nie działa na młodego kota, jak pochwała mistrzyni.