Antycypacja

[Sekwoja]

[roll=1d10+1]

Gdy palce Fairiego dostały się pod jej pachę, to oj zabolało. Odruchowo cofnęła łapę i postawiła ja na ziemi, jednak nie zamierzała puszczać skóry na jego szyi. Gdy tak go trzymała czuła że wygrywa, ma kontrole nad sytuacją. Nie było opcji że miała ją teraz straci. Drugą łapą, tą bliższą głowy, zamachnęła się i przywaliła mu w łeb, celując pomidzy uszy, a nie centralnie w pysk. Wolała nie wybić mu przypadkiem zęba albo zębów, spróbuje utrzymać jego głowę przy ziemi.