Trening Kwitnącej Łapy

[Wiewiórczy Skok]

Przeleciała w głowie szybko to, co mu powiedziała, by przeanalizować czy powiedziała mu wszystko, co jest istotne w trakcie walki. Szczerze, nie wiedziała, co mu poradzić w kwestii posiadania jednego oka, bo sama miała parę, jak większość kotów, i nie wiedziała jak bardzo walka dla Kwitnącej Łapy będzie jakaś inna, ale sądziła, że srebrny musi sobie sam wypracować jakiś styl walki, jeśli o brak oka chodzi. Zresztą, uważała, że raczej logiczne będzie to, że sam będzie musiał obracać się do przeciwnika tak, by ten nigdy, przenigdy nie znalazł się w jego martwym punkcie - lewej stronie jego ciała.
- Jeśli nie masz więcej pytań, to... możemy zacząć krótki sparing. Zobaczymy... jak wykorzystasz wiedzę w praktyce, w czym jesteś dobry, żeby sobie to... no, w przyszłości rozpracować... no i ogólnie się trochę poruszać, bo jest zimno... um, a w przyszłości... się trochę w walce podszkolimy... jakieś fajne manewry do zmylenia przeciwnika i... takie tam. Co ty na to? - spytała, przystając, a następnie powoli odsuwając od kocura. - Jeśli jesteś gotów... możesz zacząć - dodała. Oczywiście, że będzie się spodziewała ataku - ale od kocura zależało, czy na pewno. Mógł zamarkować atak, mógł wyczekać tak długo, aż czujność jego mistrzyni osłabnie, lub od razu wykorzystać otoczenie. Bądź, po prostu, się rzucić i poćwiczyć atak. Opcji było wiele.