Trening Kwitnącej Łapy

[Wiewiórczy Skok]

Wkrótce zjawiła się również Wiewiórczy Skok, która nie zwykła się spóźniać, acz nie przyszła aż tak wcześnie, jak Kwitnąca Łapa - można rzec że przyszła na czas względem tego, kiedy przyszedł srebrny, a gdy tylko go zobaczyła, lekki uśmiech wyskoczył na jej pyszczek. Zdążyła już zauważyć, że był pilnym uczniem, który cieszył się z treningów, nie opuszczał ich, nie miał żadnych obiekcji do tego, co robią na treningu, i że póki co ciągle jest to samo. No i - nadal nie zaginął. Nie zamknął się też w sobie, nie uciekał od odpowiedzi. Zwyczajnie go lubiła i cieszyła się, że kolejny dzień z rzędu znów go widzi.
- Dzień dobry Kwitnąca Łapo, wyspałeś się? - zamruczała radośnie, podchodząc do kocura. - Pomyślałam, że możemy się dzisiaj... przejść, o. Po granicach... porozmawiać o kodeksie... tak, żeby zrobiło nam się cieplej... ale, jeśli chcesz na przykład zapolować, czy coś, to... możesz mówić! - zaproponowała, lekko przekręcając łebek. Zamierzała dzisiaj przeprowadzić z nim coś nowego, i planowała właśnie spacer, póki rzeki były zamarznięte i można było łatwo je przekroczyć, bez zamoczenia choćby jednej łapki, ale jak zwykle - dawała wybór tego, na co terminator miałby ochotę.