Trening Krwawej Łapy

[Krwawa Łapa.]

Nie winił mentorki za to, że jego trening się opóźniał, ba, nie miał dlaczego się burzyć - zdawał sobie sprawę, jak poważną sprawą jest wychowywanie kociąt, dlatego póki miał legowiska, które mógł wymieniać i historie, których mógł słuchać, nie oznajmiał wokalnie swoich potrzeb.
Wdzięczny był jednak, gdy partner Księżycowego Jeziora zjawił się i poinformował, że tymczasowo on zajmie się jego treningiem. Liliowy kocur od razu zgodził się, dziękując i zajął się odpoczynkiem, by być w pełni sił na następny dzień.

O świcie gotowy był już do pracy, doprowadzając swoje futro do porządku i prędkim krokiem ruszając w stronę wyjścia z obozu, czując, jak stres delikatnie zaciska jego żołądek. Miał nadzieję, że nie będzie problemem, iż jego wiedza była praktycznie... cóż, zerowa.

- Dzień dobry, Skrzące Słowo. - powitał mistrza i skinął mu z szacunkiem głową, patrząc na niego oliwkowymi ślepiami. Miał nadzieję... że sobie poradzi.