Ukryty Tunel

[Mirabela]

Mała koteczka nie była pewna jak długo tak siedziała, przyglądając się wszystkim wspaniałościom tego tajemniczego tunelu ale to nie tak że miało to dla niej jakieś znaczenie, nigdzie jej się nie spieszyło. Zagubiona we własnych rozważaniach, nie zauważyła gdy gospodarz tego zakątka się obudził więc na dzwięk jego glosu podskoczyła sztywno na wszytskie cztery łapki, a oczy otworzyły się szerzej z zaskoczenia.
- Jesem Milabelka - odpowiedziała cichutko - Ja... - na drugie pytanie kocura lekko się zamyśliła, na powrót siadając z wolna rozklądając się po zakątku. Nie była pewna w sumie jak nazwać to co robiła bo w sumie to nie robiła nic szczególnego ale jednak nie było to też nic - Ja... patse i myśle o tym ze, to wsystko jest ladne... i o tym co to moze byc i skond jest - ubrała w słowa swoje rozmyślania jak tylko najlepiej umiała, wale się przy tym nie spiesząc.
Po czym spojrzała na nieznajomego, przekrzywiając lekko główkę i zadała swoje własne pytanie.
- A ty to kto?