Ukryty Tunel

[Mirabela]

Mała koteczka czekała ze zniecierpliwieniem na odpowiedź Artema wstrzumując oddech. Bardzo liczyła na to że kocur jednak zdecyduje się jej opowiedzieć chociaż jedną historię. Więc gdy w końcu się zgodził aż podskoczyła z zachwyku szeroko się uśmiechając.
- Jej! - pisnęła w ekscytacji. - Dzienkuje bardzo.
Zaproszona do ułożenia się obok, najpierw spojrzała na śmieszne legowisko z niemal czcią po czym lekko nacisęła je łapką. Z fascynacją stwierdziła że nie przypomina niczego co do tej pory znała, było jednak niezwykłe miłe i miękknie w dotyku. Wskoczyła na wolne miejsce zrobione przez Artema i ułożyła się wygodnie podwijając tylnie łapki i otulając się ogonem, przednimi łapkami ugniatając miękki materiał.
Zastanawiała się o czym będzie opowieść jej nowego przyjaciela. Gdy była już usatysfakcjonowana swoim ułożeniem i miękkością legowiska, zwóciła wyczekujące spojrzenie na swojego towarzysza.