Mgielne Bajoro

[Śpiewająca Knieja]

Pieśń była niesamowicie podekscytowana całą sytuacją! Niby była już wojowniczką, i trening Ćmy szedł bardzo dobrze, ale tak naprawdę to nie miała jeszcze okazji się wykazać, pokazać na co ją faktycznie stać! A te całe ptaszory wydawały się być idealną okazją do tego!
Drzewa szeptały o ich zagrożeniu, o niepewności lasu, o dziwach które się zbliżały. Ostrzegały! Drzewa wiecznie ostrzegały przed czymś, i z każdym mijającym księżycem to coś było bliżej i bliżej. I ptaszory jeszcze tym nie były, o nie, ale drzewa wciąż szeptały, że źle się dzieje, że zło idzie. Wyeliminowanie zagrożenia będzie dobrym krokiem w kierunku zmniejszenia nadchodzącego zła.
Cichutko życzyła powodzenia swoim towarzyszom i zaczęła szukać śladów ptaszorów. Nie odchodziła zbyt daleko, idąc w pozycji łowieckiej, na lekkich łapach, szukając zarówno zapachów jak i śladów w ziemi. W myślach modliła się do gwiezdnych o patronat, a drzewa szumiały i szumiały i szumiały.