Księżyce: 109
Płeć: Kotka
Matka: Brudna Stopa
Ojciec: xx
Kotka posiada orientalną budowę, na tą chwilę jest ona tylko pulchną kuleczką jednakże w przyszłości jej łapy będą chude i długie, tak samo ciałko posiadać będzie zwinną sylwetkę i zarys mięśni. Jej pysio jest owiele dłuższy niż od pospolitego mruczka przez wyżej wspomnianą orientalną budowę– futerko zaś szczyci się śliskim odblaskiem, samo w sobie jest krótkie i szorstkie jak te jej matki. Żywica jest maści rudego pointa o tygrysim pręgowaniu i dużej bieli, gdzie mleczny kolor zakrywa prawie całą kotkę, omijając długi ogon, zad, łatę na przedniej łapie i kilka plamek na pyszczku w charakterystyczny sposób, gdzie mordka kotki zostaje ruda, zaś oczyska są wąskie na tą chwilę, wyblakłe szare w przyszłości jednak żywo błękitne. Środek jej uszu jest koloru różowawego tak samo jak jej nosek.
Pointka bowiem z charakteru podpasuje się w normy jej matki– Głośna głupolka która w kociarni wywoła nie małą zadymę w kociarni. Żywica jest przeciwieństwem zachowania ułożonej kotki, przez izolację od innych członków klanu zaczęła tworzyć koło nieszczęść przez które chce uzyskać uwagę. Pomimo braku ojcowskiego wzorca nigdy nie gardzi towarzystwem swej ukochanej mamusi, nie wie dlaczego uważają ich za dziwnych bo przecież dla niej te zachowanie jest naturalne!. Także jako kocie posiada typowa naiwność i ciekawość, chociaż u niej..jest to dwa razy większe! Byle by coś się działo i było jak najbardziej spektakularne. Żywica lubi robić różne psikusy– wchodzić obłoconymi łapkami na legowisko losowego towarzysza, wrzucać pod nie kamienie tudzież kolekcjonować obrzydliwe ślimaczki czy inne owady. Czasem myśli, że są jej przyjaciółmi, ale nie jak te nudne kociska, tylko równie ciekawi znajomi do wycieczek czy pogaduszek oczywiście o wygłupach.
Orientalna ruda dopiero co wstawała na własne odnóża kiedy jej mistrzyni była już dawno na miejscu. Żywica miała swój czas na wszystko, najpierw zaliczyła pierwsze spotkanie z porannym błotem potem udała się już w ustalone miejsce, nawet jeśli jej charakter na to nie pozwalał do treningu podchodziła z..jako tako uwagą. Kiedy dreptała w stronę wyjścia z obozu przeczesała ucho strzepując z niego brud zaraz po tej czynności stawiła się ku Płotkowej potok.– Hej! Rajuu..ale masz ciekawe futerko, takie..takie mieniące się! Jakby jedna część była cała w błocie a druga wwww..– zamyśliła się na moment kwasząc przy tym lico, co by to mogło być..o tak! Przecież żywica, przecież tak wygląda prawda?.–Żywicy! Tak tak, albo fajnym miodku– Uchyliła swoje ślepia przebierając szybszym ruchem łapami, była naprawdę podekscytowana pierwszym podejściem do treningu! Z jej energią szybko się nie zmęczy a nawet jeśli to utnie sobie drzemaka jak to ona nazywa, albo pójdzie na kąpiel w błocie..komu to zaszkodzi? Z pewnością nie jej.
