Trening Gołębiej Łapy

[Zawilcowy Gaj]

Gołąb również przez moment wpatrywał się w swoje zdobycze. Niesamowita uczta dla ryboluba i nieapetyczny widok dla kwiecistego dziecka.

- Ja? Nie mieć siły? Nigdy w życiu - parsknął. On? Zmęczony? Nie. A nawet gdyby był, to nie przyznałby wprost - Jak już, to zmęczony siedzeniem i zdrętwiały. Ledwo łapą się namachałem

- ... Ale założę się, że teraz po tak udanych łowach do końca dnia będzie mnie śledził pech i jakbym próbował walczyć, to pewnie próbując wykonać jakiś prosty ruch bym złamał łapę, także jak już, to przeróbmy coś, nie wiem, typu kolejne punkty kodeksu - oczywiście nie wierzył w coś tak absurdalnego jak bycie śledzonym przez szczęście czy pech. Nie. To po prostu jego osobisty sposób na szybsze skończenie tego dnia, wrócenie do legowiska i porządne wyczyszczenie łapy którą ciamciały jakieś obślizgłe ryby. Czy chciał szybko skończyć trening? Oczywiście. Ale on w porównaniu do innych terminatorów miał taki boost, że już potrafił polować i wystarczyło mu dopowiedzieć parę małych szczególików, także jedna spora rzecz do omówienia mniej. Mógł sobie pozwolić na nie przedłużenie mocniej tego jednego dnia treningu. Resztę na spokojnie przedłuży, bo nie miał zamiaru już w życiu łowić tyle ryb pod rząd.