Malinowe Krzewy

[Madara]

- Ale szybka odmowa - stwierdził wręcz sekundę po niej, słysząc tak głośną reakcję. Albo faktycznie, było to nie w jej stylu... albo co, były może jakoś bliżej? I właśnie przypadkiem nadepnął nieprzyjemny odcisk? Jeśli faktycznie to te drugie, oby nie było jak mówił. Nikomu by nie życzył zdrady, na pewno nie w takim stylu, gdzie ktoś kogoś zostawia bez słowa, znika i pozostaje po nim tylko zapach. Było to szczególnie okrutne.
- Na szczęście, masz mnie - bo on, oczywiście, wiedział jak tam dojść. Był stamtąd! - Tylko to daleko, jak mówiłem. Co najmniej z dwa świty, jak nie trzy, byśmy tam szli. Wliczając przerwy na odpoczynek i jedzenie.
Może ciut krócej, ale lepiej przesadzić, niż zmniejszyć limity. Było lepszym iść krócej, niż maszerować aż przesadnie długo, nie wiadomo dokąd tak szczerze. Samo w sobie osiedle było ogromne, a znalezienie tam jednego konkretnego kota mogło trwać kolejnych parę wschodów słońca.
- Ruszajmy - proste, krótkie określenie do wymarszu, po którym faktycznie poszedł w tamtą stronę. - Mówiłaś, że czułaś jakiś zapach. Jesteś w stanie określić jaki czy już raczej nie pamiętasz?