Trening Szponiastej Łapy

[Głębinowy Minóg]

Kiwam głową ze zrozumieniem, chociaż chyba nie do końca rozumiem sytuację Szpona.
– Chyba czaję?? Znaczy tak mi się wydajee, bo w sumie to ze mną nikt nigdy nie wolał żebym był taki, a nie inny i mogłem robić co chciałem zawsze, więc nie wiem, czy rzeczywiście wszystko łapię, ale no brzmi słabo. – odpowiadam całkiem szczerze, bo nie będę kolegi czarował, że jego problem jest dla mnie totalnie klarowny i w ogóle tak się składa, że mam super rozwiązanie, takie wyjście z sytuacji, że mucha nie siada. No bo nie mam.
Ogólnie wypowiedź jest chaotyczna, ale byłbym niezłym hipokrytą, gdybym się tego czepiał.
– Nie no, jak na moje to wszystko?? – strzelam. Nie wydaje mi się by zapomniał o czymkolwiek. – W ogóle te trzy zasady są śmieszne. Bo niby mówisz, że mysz ciebie wyczuje, królik usłyszy, a ptak zobaczy, ale wcale nie ma się na myśli tylko myszy. Tylko wszystkie piszczki, które nie są ptakami, albo królikami i zającami. Więc jakby... kret? Jaszczurka? Wiewiórka? Szczur? Zaskroniec? Zero różnicy, zawsze tak samo się łapie. Więc w razie wątpliwości najlepiej ciężar na tylne łapy i hej. – jak Dolinka to Dolinka, mijamy powoli zarośla, więc jeszcze wstrzymuję się ze zlecaniem koleżce zadania bojowego. Ale za to przypominam sobie inną kwestię. – O, a Łabędź ci wspominał co ze złapaną zwierzyną? Wiesz, że się ją chowa i w ogóle.