Nora Borsuka

[Brzozowa Drzazga]

To się dobrali, bo pod szarą kopułą też nie gości ani jedna myśl. Znaczy się nie, to kłamstwo. Jedna akurat tam przebywa większość czasu i wypełnia całą głowę – nie ogarniam, ale jest w pytę. A nieznajomy wydaje się całkiem sympatyczny, więc cienki ogon tylko lekko drga, gdy jej słowa zostają podważone. Uderzenie serca później okazuje się, że na szczęście nie podważanie jej słów, a jedynie wątpliwości. Popielata może odetchnąć z ulgą. Znaczy zaraz wychodzi na jaw, że ta ulga to przedwczesna, bo śnieżny potwór to nie taki zwykły drapieżnik, którego starczy głowy pozbawić. Koteczka słucha w skupieniu, a z każdym kolejnym zasłyszanym słowem rośnie jej podekscytowanie. Jak zawsze gdy w grę wchodzi potencjalne więcej przemocy.
– Słuchaj, jest jeden sposób by sprawdzić czy w środku się kryją niebezpieczeństwa! – zeskakuje na ziemię obok nowego ziomeczka i odwraca się w stronę monstrum, mierząc krótko spojrzeniem największą kulę. Faktycznie może w niej się mieścić borsuk!! Więc jak na rozsądnego kota przystało, Brzózka zamierza wyjść mu naprzeciw. Podskakuje do kuli i zaczyna drapać ją pazurkami, by dostać się do środka. – Tylko weź pomóż, co? – rzuca w przelocie, nie biorąc nawet pod uwagę, że koleżka może nie chcieć uwalniać borsuka.