Nora Borsuka

[Iskrzący Pazur]

Zmarszczył nos. Nic więcej, bo co mógł więcej? To wszystko było dziwne. Nie nieprzyjemne, ale... też nie przyjemne. Dziwne i niezrozumiałe, obce, uh! Na szczęście, temat znów padł, a dziwne, gotujące się w nim uczucie mogło się rozbić na drobny mak. Na szczęście, ostatnim czego potrzebował to czuć się jakoś dziwnie, bo pieszczoszek mu mówi bzudry.
Wyjaśnienie w każdym razie ewidentnie mu się nie podobało. Chociaż jedynie skrzywił się w dezaprobacie, nic nie mówił, to już... Sol stracił w jego oczach potężnie. Tchórz i głupek. Nic więcej nie mógł wyciągnąć z tego, co mu przedstawił.
- W Klanie Gromu nie trząsłbyś tyłkiem na grupę włóczęg. Zmasakrowałbyś im pyski tak, żeby uciekali z piskiem - obwieścił jasno, unosząc zaraz łapę do góry, żeby pokazać mu pazury. Szaleństwo, być może zbyt duża pewność siebie... ale lepsze od podwijania ogona i uciekania bóg wie gdzie! I jeszcze dać się dwunożnym. Żałosne.