Lisia Nora Onyks

[Onyks]

xxxx– Zachowujesz się jak jedno. Może jednak powinni Cię trzymać w wyznaczonym miejscu – stwierdziła z lekko drwiącym głosem, a uśmiech wpełzł jej na pyszczek, bo to była riposta, w którą sama weszła głupia dziecina.
xxxxNie mogła trochę uwierzyć jak prostym kąskiem do schrupania była czarno-biała. Nie miała żadnych instynktów samozachowawczych co byłoby słodkie nawet, gdyby nie to jak chamskim stworzeniem przy tym wszystkim była, nie dając sobie przemówić do rozsądku, czy śmiejąc się śmierci prosto w pysk. Nie była samobójcza, widziała to w jej zachowaniu, oj nie. Ona była po prostu butna i zapatrzona w swoje własne myślenie jak ludzie w obrazy. – Nigdy nie powiedziałam, że jestem szefową gangu, ani że do jakiegoś należe. Ty masz swój Nowy Świt, myślisz, że jesteście tylko Wy i Cztery Klany? Sądzisz, że nie ma w klanach kotów, które mają dosyć życia w takiej hierarchii jaką sobie urządzili? – zapytała z szyderczym uśmiechem, nawiązując do rozmowy z Rdzawą Mordką, którego dawno już nie widziała, ale nie oznaczało to, że nie mogła wykorzystać jego głupotek, które jej nagadał. – Jeśli nie wierzysz… zawsze możesz próbować dalej i się przekonać. – Oczywiście, że nie miała nikogo pod łapą, jednak widziała drobinki strachu w oczach przeciwniczki, a złamanie jej… mogło być śmieszną zabawą. Równaniem więc było to, że chciała by ta się cofnęła, napuszyła albo rzuciła na nią, chciała zobaczyć reakcję. Czarnowłosa więc zaczęła powolnie ruszać się w jej stronę, a przecież i tak stały blisko, więc co zrobi dziecina?