Stara Opona

[Wyjąca Wilczyca]

C-co? Uważasz, że…że ja... - zrobiła wielkie oczy i gdyby była Dwunogiem to z pewnością zaczerwieniłaby się mocno na pyszczku. Silnie speszona jego reakcją stuliła uszy i spojrzała w ziemię, żałując, że nie może się pod nią zapaść ze wstydu, bo dopiero teraz zdała sobie sprawę co o niej pomyślał. To nie tak, to zupełnie nie tak! Chodziło jej przecież tylko o zwinięcie się w kłębek gdzieś pod jednym z okolicznych drzew, a nie, żeby z nim…och! Wolałaby już chyba, żeby ją pobił, niż mówił o niej w ten sposób. Zabolało ją to naprawdę mocno.
- Jak możesz? – miauknęła roztrzęsiona, a w jej oczach pojawiły się łzy. - Miałam na myśli jedynie przenocowanie na twoim terytorium, pod którymś z tych drzew, a nie spędzanie nocy z tobą! Nie w TEN sposób! Przecież nawet nie znam twojego imienia! Za kogo ty mnie masz? Ja…ja nie jestem taka! – chciała uciec, ale zamiast tego po prostu padła na ziemię i nakrywając pyszczek przednimi łapami wybuchnęła płaczem. Czuła się tak bardzo zraniona i upokorzona, że już nawet jej nie obchodziło co się dalej stanie.