Stara Opona

[Wyjąca Wilczyca]

Przez jego słowa zrobiło jej się jeszcze bardziej przykro, ale zdołała się zmusić, żeby przestać płakać i spojrzeć na niego. W sumie czego tak właściwie oczekiwała po tym samotniku? Nie znał jej i najwyraźniej miał również jakiś uraz do kotów żyjących w klanach. Mimo wszystko w jej oczach jego zachowanie było po prostu podłe i niemal pozbawione empatii. Bardziej jednak bolało ją ze względu na to, co uważał wcześniej, niż to co mówił teraz. Poczuła nagle gwałtowną złość.
- Ja mam zostawić ciebie w spokoju? Powinieneś mnie przeprosić za te…te bezpodstawne insynuacje! Jestem porządną kotką, jasne? – prychnęła z oburzeniem, po czym wstała i obrażona odeszła pod jedno z okolicznych drzew. Skoro nie obchodzi go gdzie ona śpi, to zwinie się w kłębek jak zamierzała i tak przeczeka noc, a jutro z samego rana wraca natychmiast do obozu. A poza tym więcej się już do tego kocura nie odezwie. I w ogóle nie potrzebuje go oglądać na oczy. Myślała, że jest miły, a on tak ją potraktował, d….!

[zt]