Drzewko Cudów

[Chabrowa Dróżka]

Już miał się przywitać z przyjacielem, a ten nagle odskoczył.
Chaber zatrzymał się nagle i spojrzał na niego zdezorientowany. Lis go nie rozpoznał? Pomylił go z kimś innym? Przecież to było niemożliwe, a może? W dodatku przekroczył granicę, jeśli jest tu patrol to go przegonią i tyle będzie z powrotu w okolice klanów.
— Ja- przepraszam — opuścił wzrok. Pewnie się pomylił i w przypływie radości, naprawdę pomylił jakiegoś innego rudzielca z Lisem. Nawet jeśli Lis miał słabą pamięć do imion, to nic nie mówił o wyglądzie. Z pewnością by go rozpoznał, prawda? Przecież Chaber, aż do dziś, zawsze rozpoznał swoich przyjaciół. — Przypominasz mi kogoś z kim dawno się nie widziałem, i-i przekroczyłem granicę, nie powinienem. Pewnie też cię przestraszyłem, przepraszam. — Przyjął uległą postawę i odwrócił się pyskiem w stronę granicy, nie chciał ryzykować zbędnych urazów.
Skarcił się za tak bezmyślne zachowanie. Nawet jeśli się stęsknił, to powinien raz na jakiś czas, być w stanie zachować się poważnie. Niby był starszy, a dalej popełniał głupie błędy, tym razem mógł nawet stracić życie.