Stara Opona

[Ważkowe Szuwary]

Odruchowo delikatnie wzdryga, gdy coś obok niej nagle rozbłysło. Naturalnie pierwszym, co przychodzi jej przez myśl jest piorun - szkoda, że jest daleko od obozu, to jest drugie. Jako trzecie dopiero jest obrócenie się w kierunku źródła światła i spostrzeżenie tuż obok szczura. Dziwnego szczura, niewątpliwie, ale kształt i zapach świadczył o nim jednoznacznie. Nie wie, jaki sam gryzoń może mieć związek z tym nagłym rozbłyskiem, ale nie ma to dla niej większego znaczenia. Dymna medyczka przypada do ziemi i ostrożnie, by aby na pewno go nie przepłoszyć, zaczyna się skradać do zwierzęcia. Gdy ocenia odległość jako odpowiednią, skacze ku niemu, by zębami chwycić go za kark. Odpłaci się pięknym za nadobne.
Obraca się w tył i wraca do obozu, zostawiając biedaka w spokoju.

/zt