Drzewko Cudów

[Roześmiany Wąs]

- Ja? Kłopoty? No co ty~ - Odparł z radosnym uśmiechem, pokazując ząbki rozrabiaki. Fakt faktem jako kocurek był głupim żartownisiem i lubił robić innym na złość, ale wyrósł z tego! To się liczy! No nie?
- To musimy się kiedyś umówić na granicy i kogoś ze sobą przyprowadzić, to by było mega. - W sumie nie praktykowano czegoś takiego, a takie wspólne spotkania brzmiały naprawdę jak coś, co mogłoby fajnie rozwinąć kontakty międzyklanowe. Te nie były zakazane, a przecież dobrze było mieć znajomych w innym klanie, bo wtedy ta grupa po drugiej stronie Czterech Dębów nie była obcymi, nieosiągalnymi i dziwnymi, tylko podobnymi kotami, z tymi samymi zwyczajami.
- Pewnie tak. I z pewnością to zrobię. - Kiwnął mu głową. Potem podszedł do niego i przytulił się. - Muszę lecieć. Ale na pewno się jeszcze zobaczymy. Będziesz przychodził pogadać? - Upewnił się, bo nie chciałby przegapić jego wizyt. A po odpowiedzi Lisiątko wróciło do obozu.

//zt