Wyprawa ekipy Klanu Rzeki i Alikorna na osiedle

[Ważkowe Wybrzeże]

  Tego dnia biała kotka okazała się być w końcu potrzebna Klanowi Rzeki do czegoś ważniejszego niż łapanie piszczków i obsikiwanie granic. Sprawa była poważna, bo mieli ruszyć na pomoc Nocnej Gwieździe. Szli całą ekipą w skupieniu - liczył się czas, żeby jak najszybciej odnaleźć Przywódcę, więc raczej nie było okazji do luźnych pogawędek. Odchodzili coraz dalej od Obozu i Ważka zastanawiała się, czy przypadkiem nie spotkają kogoś z jej... znajomych. Może nawet kot, którego zna okaże się zaangażowany w konflikt? To byłoby niezręczne ale z drugiej strony - nic nikomu nie obiecywała. Jej zapach zdradzał już dobrze to, że jest z Rzeki - więc każdy, kto z nią przebywał bliżej na pewno był tego świadomy.
  Gdy w końcu udało się odnaleźć Nocną Gwiazdę po jego tropie, kocur wyglądał... dziwnie. Nie miał żadnych widocznych obrażeń (w przeciwieństwie do Samotnika, który mu towarzyszył), ale sprawiał wrażenie osłabionego. Podeszła bliżej i czekała na jego odpowiedź na pytanie Nadpływającej Ławicy, kątem oka cały czas obserwując drugiego kocura. Jej mięsnie były napięte, była gotowa do działania - czy to gdyby Samotnik postanowił ich zaatakować (choć musiałby być chyba szaleńcem, żeby w tym stanie rzucić się na kilku pełnych sił Wojowników), czy gdyby chciał uciec lub gdyby wydarzyło się coś jeszcze innego - w końcu nie byli na swoich terenach, niewiadomo co się wydarzy, a krew z ran nieznajomego może łatwo zwabić inne koty czy jakiegoś drapieżnika.