Czarny Ogon - zachód

[Płomykówkowy Lot]

Czasem tak bywało, że zwierzyny zwyczajnie nie było i trzeba się było z tym liczyć, dlatego Płomykówkowa Gwiazda się nie poddawała i nie zniechęcała jej brakiem. Co prawda na dłuższą metę robiło się to naprawdę irytujące, a cienista przywódczyni nie należała do najbardziej cierpliwych kotów, jednak podchodziła do tego ze spokojem i póki co nie martwiła się na zapas. W końcu dopiero zaczęła się rozglądać, a jeszcze niedawno przechadzała się w okolicy, nie zwracając zbyt dużej uwagi na przykład na hałas, a więc możliwe, że po prostu nie znajdzie czegoś tak blisko. Pozostawało jej jedynie iść dalej i wciąż czujnie się rozglądać za jakąś zwierzyną.

[Szczypiący Mróz]

Ciężko, aby ktoś się już tak szybko zdenerwował z powodu niecierpliwości i braku zwierzyny.. choć pewnie i takie przypadki się zdarzają. Nie należała do nich jednak cienista przywódczyni, która bez problemu po prostu ruszyła dalej i wciąż się rozglądała. Tym razem nie musiała się nawet zbytnio wysilać - kątem oka mogła dostrzec, że gdzieś niedaleko drzew mignęło jej rude futerko z rudą kitą. I nie, nie był to lis! Zwierzę było z pewnością za małe na lisa. Była to bowiem wiewiórka, którą zatrzymała się przy jednym z drzew.

Płomykówka : lvl: 5 | S: 18 | Zr: 13 | Sz: 8 | Zm: 6 | HP: 80 | W: 60 | p: 0/4

[Płomykówkowy Lot]

Ach, charakterystyczna ruda kita wiewiórek – jakżeby mogła jej nie rozpoznać? Kiedy tylko zauważyła ją kątem oka, natychmiast obróciła się w tamtą stronę. Tak się fortunnie składało, że wiewiórka się zatrzymała, a więc Płomykówka od razu zabrała się za to, żeby do niej podejść. Zaczęła od skorygowania swojej pozycji łowieckiej. Ugięła łapy tak, żeby mieć brzuch blisko ziemi, ale nie szurać nim po trawie. Głowę i ogon zrównała idealnie z linią grzbietu. Pamiętając też, że ma do czynienia z gryzoniem, przeniosła ciężar ciała na tylne łapy. Kiedy już wszystko miała pod kontrolą, ruszyła w stronę wiewiórki. Szła niezmiennie pod wiatr i co jakiś czas zerkała pod łapy, żeby przypadkiem na nic nie wpaść albo nie nadepnąć. Nie chciała spłoszyć jej jakimiś głośnymi trzaskami. Jeśli udało jej się podejść na wystarczającą odległość, skoczyła w stronę zwierzątka z wysuniętymi pazurami, chcąc przytrzymać ją przy ziemi, a następnie dobić szybkim ugryzieniem.

[Szczypiący Mróz]

Fortunnie wiewiórka zatrzymała się przy jednym z drzew. Niefortunnie zaś.. cóż, wiewiórka spojrzała w stronę, z której skradała się Płomykówkowa Gwiazda. Zwierzątko nie czekało dłużej i natychmiastowo rzuciło się do ucieczki, wyskakując na pień drzewa i wspinając się gdzieś wysoko. Po chwili całkowicie zeszła cienistej przywódczyni z pola widzenia. Niestety, okazja przepadła. Pechowo się zaczęło, ale może za chwilę będzie lepiej?

Płomykówka : lvl: 5 | S: 18 | Zr: 13 | Sz: 8 | Zm: 6 | HP: 80 | W: 60-2=58/60 | p: 0/4

[Płomykówkowy Lot]

Wzięła głębszy, gwałtowniejszy oddech, kiedy wiewiórka przypadkowo spojrzała w jej stronę. Była pewna, że to kwestia pecha, bo ufała swoim umiejętnościom. Bywało i tak, niemniej... taki stan rzeczy był trochę przykry. Przez chwilę zastanawiała się, czy gdyby rzuciła się w stronę wiewiórki, udałoby się jej ją złapać, ale była za daleko, żeby podejmować próbę. Wiewiórka zniknęła gdzieś w koronie drzewa. Płomykówkowa Gwiazda westchnęła więc tylko i odpuściła sobie patrzenie za nią. Skierowała się zamiast tego na dalsze poszukiwania, licząc na to, że szybko uda jej się znaleźć coś innego.

[Szczypiący Mróz]

Ciężko, aby sama przywódczyni nie miała doświadczenia w polowaniu.. Tak więc stwierdzenie, że to kwestia pecha z pewnością nie było nieprawdą. Wiewiórka, tak czy inaczej, całkowicie przepadła, więc dobrze, że Płomykówkowa Gwiazda nie zdecydowała się podjąć próby jej złapania, gdyż nie miałoby to żadnego sensu. Ruszyła więc dalej i faktycznie coś się wydarzyło, co w zasadzie tylko mogło ją postraszyć. Jedna z suchych, wyraźnie ledwo trzymających się gałęzi drzewa właśnie całkowicie się odłamała od pnia i spadła praktycznie parę długości ogona od niej na ziemię.

Płomykówka : lvl: 5 | S: 18 | Zr: 13 | Sz: 8 | Zm: 6 | HP: 80 | W: 58/60 | p: 0/4

[Płomykówkowy Lot]

Usłyszała jakiś trzask gdzieś nad sobą i faktycznie trochę się przestraszyła, bo gdyby spadła jakaś z gałęzi drzewa nad nią, byłoby to zdecydowanie nieprzyjemne doświadczenie. Odruchowo i dość prędko spojrzała w górę, ale na szczęście była to gałąź jakiegoś innego drzewa, a nie tego najbliżej niej. Obserwowała, jak suchy konar spada i uderza o ziemię z hukiem, a jej uszy cofnęły się minimalnie, kiedy usłyszała ten niezbyt przyjemny dźwięk. Zapewne przepłoszy to pobliską zwierzynę, a więc szykowała się już na trochę dłuższe szukanie... i postarała się szybko odejść jak najdalej od miejsca zdarzenia, aby potem powrócić do poszukiwania piszczków.

[Szczypiący Mróz]

Gałąź jakiś hałas na pewno wywołała, po tym jak się złamała i runęła na ziemię. Nawet jeśli nie był to nie wiadomo jaki huk, to najwyraźniej w pełni wystarczył, aby odstraszyć pobliską zwierzynę. Niestety, nawet oddalenie się od tego miejsca nie za bardzo pomogło w tym momencie Płomykówkowej Gwieździe. Nie mogła bowiem natrafić na jakikolwiek ślad świadczący o obecności zwierzyny.

Płomykówka : lvl: 5 | S: 18 | Zr: 13 | Sz: 8 | Zm: 6 | HP: 80 | W: 58/60 | p: 0/4

[Płomykówkowy Lot]

To nie tak, że spodziewała się, że szybko coś znajdzie. Choć brak zwierzyny był męczący, znosiła go i szła dalej, powtarzając sobie, że to pewnie połączenie tego wypadku z gałęzią i zwykłego pecha. Rozglądała się uważnie i nasłuchiwała, próbowała też wyczuć jakieś zapachy – cokolwiek, co świadczyłoby o tym, że zwierzyna jest w pobliżu. O ile było to tylko bonusowe polowanie i brak zwierzyny nie byłby jakąś wielką tragedią, liczyła na to, że uda jej się jeszcze donieść jakąś zwierzynę na stos i nie będzie musiała wracać z pustymi łapami. Albo chociaż na to, że pozbędzie się jakiejś łasicy, kuny czy innego jenota z terenów. Nie pogardziłaby takimi małymi drapieżnikami do zwalczenia.

[Szczypiący Mróz]

Gałąź musiała runąć na ziemię naprawdę głośno, skoro spłoszyła zwierzynę z tak dużego obszaru. Albo to już po prostu zwyczajny pech, który uczepił się Płomykówkowej Gwiazdy? Niezależnie od przyczyny, stan rzeczy był tylko jeden: brak zwierzyny. Zero zapachów, zero jakichś mknących zwierzątek przez las, żadnych dźwięków ptaków.. Po prostu nic. Małych drapieżników również nigdzie w pobliżu nie było.

Płomykówka : lvl: 5 | S: 18 | Zr: 13 | Sz: 8 | Zm: 6 | HP: 80 | W: 58/60 | p: 0/4

[Płomykówkowy Lot]

Polowanie niestety miało to do siebie, że czasami bywało... złośliwe. Niezależnie od tego, jak kot by się nie starał, los, Gwiezdni (a raczej kostki), czy cokolwiek to było mówili "nie" i tyle by z tego było. Brak zwierzyny był męczący i czasem również frustrujący, jednak Płomykówkowa Gwiazda się nie poddawała. Wciąż szła przed siebie, zachowując absolutną ciszę, ostrożnie stawiając kroki i kierując się pod wiatr, licząc na to, że w ten sposób zamaskuje się przed zwierzyną i nic nie spłoszy. W końcu tamta gałąź narobiła jej już wystarczająco szkód.

[Szczypiący Mróz]

Cóż, faktycznie los (kostki) nie były w tym momencie szczególnie sprzyjające. Zwierzyna? Nie i koniec - Płomykówkowa Gwiazda wciąż szła przed siebie w ciszy, bez jakichkolwiek zapachów czy innych śladów świadczących o obecności zwierzyny. A już wydawało się, że to mogło być takie polowanie. Choć może jeszcze będzie i zaraz szczęście uśmiechnie się do cienistej przywódczyni? Ciężko, aby przez tak długi okres czasu nie znalazła dosłownie czegokolwiek. W końcu jakaś zwierzyna może się pojawi.

Płomykówka : lvl: 5 | S: 18 | Zr: 13 | Sz: 8 | Zm: 6 | HP: 80 | W: 58/60 | p: 0/4

[Płomykówkowy Lot]

Im dłużej zwierzyny nie było, tym większą Płomykówkowa Gwiazda odczuwała frustrację. No tak, polowanie było fajne i przyjemne... ale tylko wtedy, kiedy miało się na co polować. W przeciwnym razie bardzo łatwo było stracić cierpliwość i zmęczyć się tym ciągłym brakiem zwierzyny. Niemniej jednak – nie poddawała się. Uparcie szła przed siebie, wciąż pod wiatr i wciąż zachowując ciszę. Liczyła na to, że wreszcie uda jej się coś znaleźć, choćby to miała być jakaś badylarka. Bądź co bądź nadal nie chciała wracać z pustymi łapami. Byłoby to co najmniej przykre, czyż nie?

[Szczypiący Mróz]

Ile cierpliwości ma sama cienista przywódczyni, Płomykówkowa Gwiazda? Najwyraźniej los postanowił to teraz właśnie sprawdzić. Rezultat jej poszukiwań był dokładnie taki sam, jak wcześniej i można się domyśleć jaki. Kocica ponownie nie natrafiła na cokolwiek interesującego, nawet już spadających gałęzi nie było. Po prostu pustka - żadnego ptaka czy badylarki. Co dalej?

Płomykówka : lvl: 5 | S: 18 | Zr: 13 | Sz: 8 | Zm: 6 | HP: 80 | W: 58/60 | p: 0/4

[Płomykówkowy Lot]

Cierpliwości miała mało, ale wytrwałości i upartości – znacznie więcej. Chociaż więc miała ochotę co najmniej coś rozszarpać, kiedy tak szła bez wyraźnego celu, zdaje się (w końcu co to za polowanie bez zwierzyny?), wciąż parła przed siebie. Jeśli to był jakiś test, to miała zamiar go zdać. Nie zamierzała się wycofywać, dopóki nie złapie chociaż jednego piszczka. W końcu ile mógł się utrzymywać taki pech? Chyba nie przez całe polowanie, prawda? Cóż, na to przynajmniej liczyła, choć rzeczywistość uparcie próbowała jej pokazać, że jest inaczej.