Czarny Ogon - zachód

[Jadowity Rój]

Leżała właśnie w obozie, wygrzewając sierść w popołudniowym słońcu, gdy niespodziewanie podszedł do niej Zimno. Otworzyła półprzymknięte ślepia, i spojrzała na przybyłego. Jego prośba lekko ją zdziwiła.
-Huh? Czemu nie poprosisz Komety, on pływa lepiej ode mnie. - odpowiedziała bezpośrednio, jak to miała w zwyczaju.
Popatrzyła na kocura. Właściwie to za ch*ja nie chciało jej się włazić z powrotem do wody, bez wyraźnej potrzeby. Ale z drugiej strony...Córce Psiej Gwiazdy schlebiała ta prośba. Machnęła wolno ogonem.
-Właściwie...czemu nie.- mruknęła, podnosząc się z ziemi i przeciągając. -Chcesz iść teraz? Jeszcze jest ciepło. -zapytala, spoglądając na dymnego kocura.

[Zimna Krew]

Dlaczego prosił właśnie ją?
Sam nie był pewien. Zważywszy na okoliczności, zdawała się lepszym wyborem od Zbutwiałego Pnia, który pozostawał w Lecznicy. Z kolei jego kuzynostwo zajęte było nieco... mniejszym, choć czasochłonnym zmartwieniem - znalezionym wschody słońca temu kociakiem. Choć wiedział, iż Gęsia Skórka oraz Spalony Bażant również potrafili pływać to... Zimna Krew nie planował bliższych interakcji z dwojgiem braci. Dla własnego dobra.
- Uznałem, że... jesteś odpowiednim kotem. - przyznał - Sama niedawno się tego nauczyłaś, być może... lepiej mi to wyjaśnisz.
Nie był blisko z żadnym z kociąt Psiej Gwiazdy, choć to mogło sprawić, iż jego funkcjonowanie w cienistym ekosystemie stałoby się łatwiejsze. Każda decyzja podejmowana w Klanie Cienia musiała być jednak decyzją nader przemyślaną. Taką zasadą kierował się syn medyczki.
- Tak. - odparł - Chodźmy teraz.
Ruszył za burą wojowniczką. Nieco podekscytowany, a zarazem niepewny co do przebiegu nauki nowej umiejętności.

[Jadowity Rój]

Bez słowa pozostawiła wypowiedź dymnego, jedynie kiwając głową. No skoro chciał, to dobra. Gdy zgodził się na wyjście, poprowadziła ich przez obóz aż do wyjścia, kierując się ku stawowi. Zetknęła na kocura kątem oka, nie wiedząc co właściwie powiedzieć. Szli więc w milczeniu, aż nie dotarli nad brzeg wody. Tutaj Jad usiadła, i skierowała wzrok na swojego chwilowego ucznia.
-No to tak, jeśli chodzi o pływanie, to musisz pamiętać by trzymać głowę nad wodą. Łapami machasz spokojnie, miarowo, zagarniając wodę pod siebie. Ogona używasz jako steru, żeby nim manewrować ustawiasz go w przeciwną stronę do tej w którą chcesz płynąć. Żeby skręcić całe ciało wyginasz w łuk. Pokaże ci.
Powiedziała, po czym weszła do wody, i gdy tylko jej łapy oderwały się od dna uniosła głowę nad tafle, i zaczęła miarowo płynąć przed siebie, zagarniając łapami wodę. Przepłynęła tak kaałek, następnie użyła ogona i wygięcia ciała by obrócić się do kocura.
-Teraz ty. - miauknela.

[Zimna Krew]

Był w połowie Rzeczniakiem.
Dziwnie było mu ze świadomością własnego pochodzenia. W szczególności teraz, gdy znalazł się tuż nad taflą wody. Czy miało mu to zapewnić łatwość w nauce? Tego nie był pewien. Zawiesił wzrok nad strumieniem, by następnie wlepić spojrzenie w poczynania burej wojowniczki.
Przyszedł czas i na niego. Poczuł na sobie chłód zimnej wody, z początku nader nieprzyjemny. Ustawił łeb w odpowiedni sposób, podobnie postąpił z ogonem i zaczął... iść, choć w wodzie. Z początku czuł nieprzyjemny opór, ale i to nie po kilku - kilkunastu uderzeniach serca nie stanowiło już problemu. Czuł się coraz pewniej, choć jeszcze nie jak ryba w wodzie.
- Dobrze? - zapytał, płynąc dalej.
Doprawdy, ciekawe jak zareagowałby na to Zbutwiały Pień. Być może niedługo sam mu o tym powie.

[Jadowity Rój]

Spojrzała na kocura z uznaniem. No, poszło mu nieźle, na pewno sto razy lepiej od niej za pierwszym razem. Gdy podpłynął do niej, kiwnęła mu głową.
-Tak. Spróbuj teraz jeszcze poćwiczyć zakręcanie.- miauknela, sama odpływając kawałek i zakręcając, by znowu obrócić się pyskiem do kocura.

[Zimna Krew]

Z każdym uderzeniem serca czuł się coraz pewniej w tym, co robił.
Chłód wody stał się dla niego naturalnym stanem rzeczy i zdawał się kocurowi w ogóle nie przeszkadzać. Podobnie sprawa miała się z oporem wody. Przepłynął jeszcze kilka długości, powoli nabierając większej wprawy, w tym, co robił. I czuł się z tym wszystkim... zaskakująco dobrze.
Przyszła pora na kolejne wyzwanie. Przyjrzał się uważnie temu, co robiła córka Psiej Gwiazdy i spróbował odtworzyć jej ruch. Rozsunął palce u łap, usiłował wygiąć ciało w łuk i zakręcić w wodzie.
- Chyba zaczynam rozumieć, co Rzeczniacy w tym widzą. - odparł luźno.
Po wykonaniu nowego manewru płynął dalej. Czy kiedyś zapragnie także nauczyć się połowu ryb? Cóż, było to niewykluczone!

[Świetlikowa Knieja]

Chciała uciec od myśli. Od tego co się działo w Klanie, od wszystkiego.
Więc wyruszyła w stronę Czarnego Ogona, na polowanie. Spokojnie szła przed siebie, skupiając się na dźwiękach. Na tym, jak Czarny Ogon szumiał, na słońcu i na wietrze. Na wszystkim, co mogło jej przynieść zapach zwierzyny.

[Wróbelek]

Świetlikowa Knieja chciała uciec od wszystkich złych rzeczy, złych myśli, złego wszystkiego. Cóż, sama musiała zdecydować, co było gorsze – nastrój w klanie czy widok pochylającego się nad Czarnym Ogonem, pijącego psiaka w typie pinczera miniaturowego. Nie zwracał on uwagi na wojowniczkę.

Świetlikowa Knieja: S: 13 | Zr: 18 | Sz: 7 | Zm: 7 | HP: 85 | W: 55

[Bażancia Łapa]

Co, jak co, ale ryby zawsze były dobrym pomysłem.
Dlatego Spalony Bażant wybrał się w okolicę Czarnego Ogona, by oddać się temu zajęciu, ile bowiem można było gnić w lecznicy?
Usiadł przy brzegu tak, by jego cień nie padał na taflę wody. Zanurzył końcówkę ogona i czekał, aż coś złapie się na prowizoryczny niby - haczyk.

1 stopień: ugryzienie na szyi; krwawi, -2HP do końca walki » INFEKCJA - 2 stopień

[Wróbelek]

Czy w Czarnym Ogonie w ogóle cokolwiek żyło? Jak się okazuje – tak. Kocur poczuł znajome łaskotanie na ogonie. Wzdręga.

Spalony Bażant: S: 8(17) | Zr: 9(19) | Sz: 3(7) | Zm: 4(8) | HP: 85 | W: 65
statystyki obniżone o ½ ze względu na ranę 2. stopnia

[Bażancia Łapa]

Dobrze dzisiaj brały.
Ale ryby to jednak śliskie stworzenia, nie ma co. Spalony Bażant wyciągnął pazury i zamachnął się na skubiącą go rybę. Zamierzał prędko wyrzucić ją na brzeg, a następnie dobić.

[Wróbelek]

Niestety, widać było, że Spalony Bażant nie dorównywał póki co Rzeczniakom z krwi i kości. Zbyt powolne ruchy i cóż: rybka wróciła do wody!

Spalony Bażant: S: 8(17) | Zr: 9(19) | Sz: 3(7) | Zm: 4(8) | HP: 85 | W: 65-2=63/65
statystyki obniżone o ½ ze względu na ranę 2. stopnia

[Bażancia Łapa]

Po pierwsze, dorównywał, ale nie był w formie.
Siedział tak, by nie rzucać cienia na wodę. Następnie zaś ponownie zanurzył ogon w rzece i czekał na cud. Albo na rybę.

[Wróbelek]

Ta, nie był w formie. Dlatego los zdecydował się ułatwić mu zadanie, bo podpłynęła do niego unosząca się na wodzie, martwa ryba. Okoń, doprecyzujmy.

Spalony Bażant: S: 8(17) | Zr: 9(19) | Sz: 3(7) | Zm: 4(8) | HP: 85 | W: 63/65
statystyki obniżone o ½ ze względu na ranę 2. stopnia

[Bażancia Łapa]

Martwa?
A niech będzie, kiedyś przecież była żywa. Okoniem Spalony Bażant nie pogardzi. Wyłowił rybę, zakopał w odpowiednim miejscu i powrócił do łowienia, ponownie starając się nie rzucać cienia i zanurzając w wodzie końcówkę ogona.