Księżyce: 39
Mistrz: Sosnowy Szmer
Płeć: Kocur
Zaimki: on/jego
Matka: Traszkowy Grzbiet, Truflowy Nosek, Morze
Ojciec: A jest jakiś? (Zatopiona Wyspa)
Trwałe urazy: szeroka szrama na prawej skroni (po lisie)
Szczupły, wysoki, krótkowłosy, niebieskie futro, biała plamka na prawym oku i biel ciągnąca się od palców lewej łapy do końca stopy, morskie oczy.
Skaza wyrósł już z kocięctwa, co pozwoliło na ukształtowanie jego charakteru. Wciąż jest synkiem na każde zawołanie Traszkowego Grzbietu, ale odeszła mu chęć na bycie w centrum zainteresowania. Stara się skupić na swoim treningu, żeby móc zostać najlepszym wojownikiem jakiego widział Klan Wichru. Kocur jest małostkowy, potrafi trzymać urazę za najmniejsze przewinienie, a co gorsza dużo rzeczy bierze dosłownie. Łatwo mu idzie przywiązać się do kotów, które były dla niego miłe i niepodobna mu się, gdy okazują to samo innym kotom niż jemu. Bardzo łatwo przychodzi mu zazdrościć, co w połączeniu z nadmiernym analizowaniem rzeczy nie wróży raczej niczego dobrego.
Nie powiodło mu się i to podwójnie. Poczuł jak rozczarowanie wkrada się pod jego sierść niczym uporczywy kleszcz. Nie był w tym dobry.
Wbił spojrzenie w oczy wojowniczki, i nie spuszczał z nich wzroku, nie chcąc zdradzić swojego następnego ruchu. Ruszył w jej stronę wyciągając łapę, wydawało się, że celował w pysk, ale tak naprawdę jego celem była szyja.
Księżyce: 57
Mistrz: Donośny Krzyk
Płeć: kotka
Matka: Czarny Koń [NPC]
Ojciec: Jęczmienne Ziarno [NPC]
Trwałe urazy: blizny na lewym barku po szponach jastrzębia, rozcięty czubek prawego ucha
średniej wielkości kotka; szylkret czarno-rudy z białym pasmem od pyszczka aż po brzuch; bielutkie skarpetki na łapkach sięgające do nadgarstków; gdzieniegdzie beżowe futerko znajdujące się na prawym uchu, czole oraz nikłymi beżowymi, tygrysimi paskami na grzbiecie; ciemny grzbiet i ogon; długie i mięciutkie futerko; zielone oczy
Cicha? Może kiedyś. Teraz jest jedną z energiczniejszych z miotu. Pewnie to przebywanie z Donośnym Krzykiem tak ją zmieniło. Kocha swoją rodzinę, klan. Ogólnie bardzo jest głupiutka, ale troskliwa, czasem się wkurza, lecz momentami powagi jej nie brakuje.
Jeżyk [KW], Oszroniony Poranek, Senna Mara [KC], Opieńka [GK]
Widziała konsternację na pysku terminatora, gdy ten nie trafił. Zwęziła oczy, szykując się na atak. Minęło kilka uderzeń serca, gdy już chciała się odezwać, ale ten ruszył w jej stronę. Schyliła bardziej głowę, odchyliła jeszcze bardziej uszy i natarła na niego niczym baran, chcąc przewrócić Skazę. Tak, jak to kiedyś zrobiła Krzyk, nią. Trudno, że teraz dostała przez to po głowie.
Księżyce: 39
Mistrz: Sosnowy Szmer
Płeć: Kocur
Zaimki: on/jego
Matka: Traszkowy Grzbiet, Truflowy Nosek, Morze
Ojciec: A jest jakiś? (Zatopiona Wyspa)
Trwałe urazy: szeroka szrama na prawej skroni (po lisie)
Szczupły, wysoki, krótkowłosy, niebieskie futro, biała plamka na prawym oku i biel ciągnąca się od palców lewej łapy do końca stopy, morskie oczy.
Skaza wyrósł już z kocięctwa, co pozwoliło na ukształtowanie jego charakteru. Wciąż jest synkiem na każde zawołanie Traszkowego Grzbietu, ale odeszła mu chęć na bycie w centrum zainteresowania. Stara się skupić na swoim treningu, żeby móc zostać najlepszym wojownikiem jakiego widział Klan Wichru. Kocur jest małostkowy, potrafi trzymać urazę za najmniejsze przewinienie, a co gorsza dużo rzeczy bierze dosłownie. Łatwo mu idzie przywiązać się do kotów, które były dla niego miłe i niepodobna mu się, gdy okazują to samo innym kotom niż jemu. Bardzo łatwo przychodzi mu zazdrościć, co w połączeniu z nadmiernym analizowaniem rzeczy nie wróży raczej niczego dobrego.
To co zrobiła kotka było tak niespodziewane, że spanikował. Zamarł w miejscu, próbując jedynie wymachiwać przednimi łapami, jakby miało mu to w czymkolwiek pomóc.
Księżyce: 57
Mistrz: Donośny Krzyk
Płeć: kotka
Matka: Czarny Koń [NPC]
Ojciec: Jęczmienne Ziarno [NPC]
Trwałe urazy: blizny na lewym barku po szponach jastrzębia, rozcięty czubek prawego ucha
średniej wielkości kotka; szylkret czarno-rudy z białym pasmem od pyszczka aż po brzuch; bielutkie skarpetki na łapkach sięgające do nadgarstków; gdzieniegdzie beżowe futerko znajdujące się na prawym uchu, czole oraz nikłymi beżowymi, tygrysimi paskami na grzbiecie; ciemny grzbiet i ogon; długie i mięciutkie futerko; zielone oczy
Cicha? Może kiedyś. Teraz jest jedną z energiczniejszych z miotu. Pewnie to przebywanie z Donośnym Krzykiem tak ją zmieniło. Kocha swoją rodzinę, klan. Ogólnie bardzo jest głupiutka, ale troskliwa, czasem się wkurza, lecz momentami powagi jej nie brakuje.
Jeżyk [KW], Oszroniony Poranek, Senna Mara [KC], Opieńka [GK]
Ha! Zaskoczyła go, cudownie. Trik Krzyk działa! Tylko troszkę się kręci w głowie, ale Sosna przeboleje. Skaza próbował jakoś machać łapami, ale Sosna postanowiła mu czmychnąć, uniknąć.
- Następnym razem bij tylnymi łapami! - krzyknęła tylko w jego stronę. - Zrzucisz wtedy przeciwnika, albo sam ucieknie!
Księżyce: 39
Mistrz: Sosnowy Szmer
Płeć: Kocur
Zaimki: on/jego
Matka: Traszkowy Grzbiet, Truflowy Nosek, Morze
Ojciec: A jest jakiś? (Zatopiona Wyspa)
Trwałe urazy: szeroka szrama na prawej skroni (po lisie)
Szczupły, wysoki, krótkowłosy, niebieskie futro, biała plamka na prawym oku i biel ciągnąca się od palców lewej łapy do końca stopy, morskie oczy.
Skaza wyrósł już z kocięctwa, co pozwoliło na ukształtowanie jego charakteru. Wciąż jest synkiem na każde zawołanie Traszkowego Grzbietu, ale odeszła mu chęć na bycie w centrum zainteresowania. Stara się skupić na swoim treningu, żeby móc zostać najlepszym wojownikiem jakiego widział Klan Wichru. Kocur jest małostkowy, potrafi trzymać urazę za najmniejsze przewinienie, a co gorsza dużo rzeczy bierze dosłownie. Łatwo mu idzie przywiązać się do kotów, które były dla niego miłe i niepodobna mu się, gdy okazują to samo innym kotom niż jemu. Bardzo łatwo przychodzi mu zazdrościć, co w połączeniu z nadmiernym analizowaniem rzeczy nie wróży raczej niczego dobrego.
Terminator spojrzał na nią jedynie przygnębiony. Totalnie mu nie szło. Przykucnął kuląc się blisko ziemii. Ogon miał przyciśnięty do boku. Wyglądał, jakby chęci całkowicie mu odeszły, a przecież sam poprosił o ten konkretny temat, żeby zacząć trening.
Księżyce: 57
Mistrz: Donośny Krzyk
Płeć: kotka
Matka: Czarny Koń [NPC]
Ojciec: Jęczmienne Ziarno [NPC]
Trwałe urazy: blizny na lewym barku po szponach jastrzębia, rozcięty czubek prawego ucha
średniej wielkości kotka; szylkret czarno-rudy z białym pasmem od pyszczka aż po brzuch; bielutkie skarpetki na łapkach sięgające do nadgarstków; gdzieniegdzie beżowe futerko znajdujące się na prawym uchu, czole oraz nikłymi beżowymi, tygrysimi paskami na grzbiecie; ciemny grzbiet i ogon; długie i mięciutkie futerko; zielone oczy
Cicha? Może kiedyś. Teraz jest jedną z energiczniejszych z miotu. Pewnie to przebywanie z Donośnym Krzykiem tak ją zmieniło. Kocha swoją rodzinę, klan. Ogólnie bardzo jest głupiutka, ale troskliwa, czasem się wkurza, lecz momentami powagi jej nie brakuje.
Jeżyk [KW], Oszroniony Poranek, Senna Mara [KC], Opieńka [GK]
Już szykowała się na kolejny atak, ale... Nic nie nadeszło. Mrugała jedynie zaskoczona oczami, gdy jej terminator się skulił. Huh? Kotka wygładziła futro i podeszła do niego powoli.
- Hej, młody, co jest? - spytała, przekręcając łeb. Za mocno mu przywaliła? Oby nie, bo dostanie reprymendę od Traszkowego Grzbietu...
Księżyce: 39
Mistrz: Sosnowy Szmer
Płeć: Kocur
Zaimki: on/jego
Matka: Traszkowy Grzbiet, Truflowy Nosek, Morze
Ojciec: A jest jakiś? (Zatopiona Wyspa)
Trwałe urazy: szeroka szrama na prawej skroni (po lisie)
Szczupły, wysoki, krótkowłosy, niebieskie futro, biała plamka na prawym oku i biel ciągnąca się od palców lewej łapy do końca stopy, morskie oczy.
Skaza wyrósł już z kocięctwa, co pozwoliło na ukształtowanie jego charakteru. Wciąż jest synkiem na każde zawołanie Traszkowego Grzbietu, ale odeszła mu chęć na bycie w centrum zainteresowania. Stara się skupić na swoim treningu, żeby móc zostać najlepszym wojownikiem jakiego widział Klan Wichru. Kocur jest małostkowy, potrafi trzymać urazę za najmniejsze przewinienie, a co gorsza dużo rzeczy bierze dosłownie. Łatwo mu idzie przywiązać się do kotów, które były dla niego miłe i niepodobna mu się, gdy okazują to samo innym kotom niż jemu. Bardzo łatwo przychodzi mu zazdrościć, co w połączeniu z nadmiernym analizowaniem rzeczy nie wróży raczej niczego dobrego.
Jego pyszczek wyrażał połączenie zrezygnowania i przerażenia. Uszy były odchylone do tyłu, a ogon w dalszym ciągu przyciśnięty do boku. Nie odpowiedział na jej pytanie, po prostu pozwolił jej się zbliżyć.
Gdy uznał, że była wystarczająco blisko, wygiął się, naprężył i spróbował wskoczyć przednimi łapami w stronę jej piersi, żeby ją obić, a w najlepszym przypadku powalić. Taki właśnie był plan - zwabić ją do siebie i zaatakować.
Księżyce: 57
Mistrz: Donośny Krzyk
Płeć: kotka
Matka: Czarny Koń [NPC]
Ojciec: Jęczmienne Ziarno [NPC]
Trwałe urazy: blizny na lewym barku po szponach jastrzębia, rozcięty czubek prawego ucha
średniej wielkości kotka; szylkret czarno-rudy z białym pasmem od pyszczka aż po brzuch; bielutkie skarpetki na łapkach sięgające do nadgarstków; gdzieniegdzie beżowe futerko znajdujące się na prawym uchu, czole oraz nikłymi beżowymi, tygrysimi paskami na grzbiecie; ciemny grzbiet i ogon; długie i mięciutkie futerko; zielone oczy
Cicha? Może kiedyś. Teraz jest jedną z energiczniejszych z miotu. Pewnie to przebywanie z Donośnym Krzykiem tak ją zmieniło. Kocha swoją rodzinę, klan. Ogólnie bardzo jest głupiutka, ale troskliwa, czasem się wkurza, lecz momentami powagi jej nie brakuje.
Jeżyk [KW], Oszroniony Poranek, Senna Mara [KC], Opieńka [GK]
Ani trochę nie spodziewała się, że po zbliżeniu się na parę kroków, Skaza ją zaatakuje. Że to była tylko gra, która wyjątkowo mu się udała i szylkretka dała się nabrać.
Nie była gotowa, więc runęła głucho na ziemię. Powietrze wyleciało z jej płuc. To ci terminator! Ja ci dam! Pomyślała. Napięła mięśnie w tylnych łapach i szybko wyprostowała, chcąc zrzucić z siebie młodego terminatora, tak by poleciał do przodu.
Księżyce: 39
Mistrz: Sosnowy Szmer
Płeć: Kocur
Zaimki: on/jego
Matka: Traszkowy Grzbiet, Truflowy Nosek, Morze
Ojciec: A jest jakiś? (Zatopiona Wyspa)
Trwałe urazy: szeroka szrama na prawej skroni (po lisie)
Szczupły, wysoki, krótkowłosy, niebieskie futro, biała plamka na prawym oku i biel ciągnąca się od palców lewej łapy do końca stopy, morskie oczy.
Skaza wyrósł już z kocięctwa, co pozwoliło na ukształtowanie jego charakteru. Wciąż jest synkiem na każde zawołanie Traszkowego Grzbietu, ale odeszła mu chęć na bycie w centrum zainteresowania. Stara się skupić na swoim treningu, żeby móc zostać najlepszym wojownikiem jakiego widział Klan Wichru. Kocur jest małostkowy, potrafi trzymać urazę za najmniejsze przewinienie, a co gorsza dużo rzeczy bierze dosłownie. Łatwo mu idzie przywiązać się do kotów, które były dla niego miłe i niepodobna mu się, gdy okazują to samo innym kotom niż jemu. Bardzo łatwo przychodzi mu zazdrościć, co w połączeniu z nadmiernym analizowaniem rzeczy nie wróży raczej niczego dobrego.
Poczuł jak jego łapy stają się lekkie, gdy tylko dotknęły piersi kotki, a ta poleciała twardo na ziemię. Udało się! Naprawdę się udało! Jego plan zadziałał! Jednak coś w tej swojej głowie miał... Cios i to prosto w brzuch... Długo się szczęściem nie nacieszył, bo zaraz sam wylądował głucho na ziemii. Otworzył szybko oczy, mając nadzieję, że kotka jeszcze nie wstała. Tym razem nie miał planu, po prostu rozpaczliwie spróbował złapać ją zębami za ucho, korzystając tego, że nie upadł aż tak daleko. Oby zdążył zanim podniesie łeb.
Księżyce: 57
Mistrz: Donośny Krzyk
Płeć: kotka
Matka: Czarny Koń [NPC]
Ojciec: Jęczmienne Ziarno [NPC]
Trwałe urazy: blizny na lewym barku po szponach jastrzębia, rozcięty czubek prawego ucha
średniej wielkości kotka; szylkret czarno-rudy z białym pasmem od pyszczka aż po brzuch; bielutkie skarpetki na łapkach sięgające do nadgarstków; gdzieniegdzie beżowe futerko znajdujące się na prawym uchu, czole oraz nikłymi beżowymi, tygrysimi paskami na grzbiecie; ciemny grzbiet i ogon; długie i mięciutkie futerko; zielone oczy
Cicha? Może kiedyś. Teraz jest jedną z energiczniejszych z miotu. Pewnie to przebywanie z Donośnym Krzykiem tak ją zmieniło. Kocha swoją rodzinę, klan. Ogólnie bardzo jest głupiutka, ale troskliwa, czasem się wkurza, lecz momentami powagi jej nie brakuje.
Jeżyk [KW], Oszroniony Poranek, Senna Mara [KC], Opieńka [GK]
Udało jej się zwalić terminatora na ziemię. Zanim cokolwiek by pomyślał lub zrobił, korzystając z nierówności terenu, spróbowała przeturlać się, tak by później móc wstać na łapy i uniknąć jego ataku na swoje ucho. Jeśli by się to nie za bardzo udało, wyrwały jej tylko kilka kłaczków z karku.
Księżyce: 39
Mistrz: Sosnowy Szmer
Płeć: Kocur
Zaimki: on/jego
Matka: Traszkowy Grzbiet, Truflowy Nosek, Morze
Ojciec: A jest jakiś? (Zatopiona Wyspa)
Trwałe urazy: szeroka szrama na prawej skroni (po lisie)
Szczupły, wysoki, krótkowłosy, niebieskie futro, biała plamka na prawym oku i biel ciągnąca się od palców lewej łapy do końca stopy, morskie oczy.
Skaza wyrósł już z kocięctwa, co pozwoliło na ukształtowanie jego charakteru. Wciąż jest synkiem na każde zawołanie Traszkowego Grzbietu, ale odeszła mu chęć na bycie w centrum zainteresowania. Stara się skupić na swoim treningu, żeby móc zostać najlepszym wojownikiem jakiego widział Klan Wichru. Kocur jest małostkowy, potrafi trzymać urazę za najmniejsze przewinienie, a co gorsza dużo rzeczy bierze dosłownie. Łatwo mu idzie przywiązać się do kotów, które były dla niego miłe i niepodobna mu się, gdy okazują to samo innym kotom niż jemu. Bardzo łatwo przychodzi mu zazdrościć, co w połączeniu z nadmiernym analizowaniem rzeczy nie wróży raczej niczego dobrego.
Nie wyszło tak jakby tego chciał. Jego zęby nie spotkały się z uchem, a karkiem wojowniczki, z którego wyrwał parę kolorowych kłaczków. Dalej nie za bardzo zastanawiając się co robił, ale korzystając z bliskości, spróbował rzucić się na jej kark całym przodem ciała, żeby ją obciążyć i być może ponownie powalić.
Księżyce: 57
Mistrz: Donośny Krzyk
Płeć: kotka
Matka: Czarny Koń [NPC]
Ojciec: Jęczmienne Ziarno [NPC]
Trwałe urazy: blizny na lewym barku po szponach jastrzębia, rozcięty czubek prawego ucha
średniej wielkości kotka; szylkret czarno-rudy z białym pasmem od pyszczka aż po brzuch; bielutkie skarpetki na łapkach sięgające do nadgarstków; gdzieniegdzie beżowe futerko znajdujące się na prawym uchu, czole oraz nikłymi beżowymi, tygrysimi paskami na grzbiecie; ciemny grzbiet i ogon; długie i mięciutkie futerko; zielone oczy
Cicha? Może kiedyś. Teraz jest jedną z energiczniejszych z miotu. Pewnie to przebywanie z Donośnym Krzykiem tak ją zmieniło. Kocha swoją rodzinę, klan. Ogólnie bardzo jest głupiutka, ale troskliwa, czasem się wkurza, lecz momentami powagi jej nie brakuje.
Jeżyk [KW], Oszroniony Poranek, Senna Mara [KC], Opieńka [GK]
Syknęła, gdy Skaza wyrwał jej trochę sierści z karku. No cóż, lepsze to niż uszkodzone ucho. (Hah...) Zerknęła kątem oka, co dalej by planował zrobić. Oh, chciał się zbliżyć po raz kolejny. Sosnowy Szmer jednak nie zamierzała mu pozwolić. Chciała przeturlać się korzystając z pochyłego terenu, by uciec od jego łap.
Księżyce: 39
Mistrz: Sosnowy Szmer
Płeć: Kocur
Zaimki: on/jego
Matka: Traszkowy Grzbiet, Truflowy Nosek, Morze
Ojciec: A jest jakiś? (Zatopiona Wyspa)
Trwałe urazy: szeroka szrama na prawej skroni (po lisie)
Szczupły, wysoki, krótkowłosy, niebieskie futro, biała plamka na prawym oku i biel ciągnąca się od palców lewej łapy do końca stopy, morskie oczy.
Skaza wyrósł już z kocięctwa, co pozwoliło na ukształtowanie jego charakteru. Wciąż jest synkiem na każde zawołanie Traszkowego Grzbietu, ale odeszła mu chęć na bycie w centrum zainteresowania. Stara się skupić na swoim treningu, żeby móc zostać najlepszym wojownikiem jakiego widział Klan Wichru. Kocur jest małostkowy, potrafi trzymać urazę za najmniejsze przewinienie, a co gorsza dużo rzeczy bierze dosłownie. Łatwo mu idzie przywiązać się do kotów, które były dla niego miłe i niepodobna mu się, gdy okazują to samo innym kotom niż jemu. Bardzo łatwo przychodzi mu zazdrościć, co w połączeniu z nadmiernym analizowaniem rzeczy nie wróży raczej niczego dobrego.
No dobra, kotka rzeczywiście padła, gdy na nią naparł, ale chyba nie przez jego atak. Wydawało się to zbyt proste. Niemniej z racji że znalazła się na ziemi, to nie przyszło mu nic do głowy jak chwycić ją za gardło. Gdzieś w głowie miał fakt, że nie jest to prawdziwa walka, ale jego pragmatyczny umysł kazał chwycić mocno.
Księżyce: 57
Mistrz: Donośny Krzyk
Płeć: kotka
Matka: Czarny Koń [NPC]
Ojciec: Jęczmienne Ziarno [NPC]
Trwałe urazy: blizny na lewym barku po szponach jastrzębia, rozcięty czubek prawego ucha
średniej wielkości kotka; szylkret czarno-rudy z białym pasmem od pyszczka aż po brzuch; bielutkie skarpetki na łapkach sięgające do nadgarstków; gdzieniegdzie beżowe futerko znajdujące się na prawym uchu, czole oraz nikłymi beżowymi, tygrysimi paskami na grzbiecie; ciemny grzbiet i ogon; długie i mięciutkie futerko; zielone oczy
Cicha? Może kiedyś. Teraz jest jedną z energiczniejszych z miotu. Pewnie to przebywanie z Donośnym Krzykiem tak ją zmieniło. Kocha swoją rodzinę, klan. Ogólnie bardzo jest głupiutka, ale troskliwa, czasem się wkurza, lecz momentami powagi jej nie brakuje.
Jeżyk [KW], Oszroniony Poranek, Senna Mara [KC], Opieńka [GK]
Nie wyszło jej. Chyba teren nie był aż tak pochylony, jak myślała. Albo po prostu Skaza jakoś ją zatrzymał... Widziała, że chciałby pewnie chwycić ją za gardło. Te! Ale lwią grzywę mi zostaw! Szylkretka postanowiła dać mu z główki w głowę. Może wtedy by z niej zeszedł...
Księżyce: 39
Mistrz: Sosnowy Szmer
Płeć: Kocur
Zaimki: on/jego
Matka: Traszkowy Grzbiet, Truflowy Nosek, Morze
Ojciec: A jest jakiś? (Zatopiona Wyspa)
Trwałe urazy: szeroka szrama na prawej skroni (po lisie)
Szczupły, wysoki, krótkowłosy, niebieskie futro, biała plamka na prawym oku i biel ciągnąca się od palców lewej łapy do końca stopy, morskie oczy.
Skaza wyrósł już z kocięctwa, co pozwoliło na ukształtowanie jego charakteru. Wciąż jest synkiem na każde zawołanie Traszkowego Grzbietu, ale odeszła mu chęć na bycie w centrum zainteresowania. Stara się skupić na swoim treningu, żeby móc zostać najlepszym wojownikiem jakiego widział Klan Wichru. Kocur jest małostkowy, potrafi trzymać urazę za najmniejsze przewinienie, a co gorsza dużo rzeczy bierze dosłownie. Łatwo mu idzie przywiązać się do kotów, które były dla niego miłe i niepodobna mu się, gdy okazują to samo innym kotom niż jemu. Bardzo łatwo przychodzi mu zazdrościć, co w połączeniu z nadmiernym analizowaniem rzeczy nie wróży raczej niczego dobrego.
Zanim zdążył chwycić kocice za szyję, poczuł jak jego czoło zderza się z tym jej. Odsunął się do tyłu, czując się zamroczonym. O Gwiezdni, bolało jak diabli. Czy Sosnowy Szmer też zabolało? Czy może czai się z atakiem? Uniósł łapę celując nią na oślep.