Trening Wierzbownicowej Łapy

[Bzycząca Mucha]

Cierpliwość jest cnotą i to należycie nagradzoną. Nie dość, że kotka złapała okonia, to jeszcze udało jej się wyjść z tego bez żadnego dziabnięcia! Poprzedni maluszek potrzebował po prostu czasu by dorosnąć, dlatego nie udało się go złapać. To nie była jego pora.

[Miodowa Łąka]

Ha. Okoń pod wpływem celnego uderzenia jej łapy w jednej chwili wylądował na brzegu, dobity uderzenie serca później mocnym ugryzieniem. Pierwsza ryba złapana. Wierzb odłożyła ją na bok, po czym usiadła nad wodą z powrotem, starając się nie rzucać cienia. Powoli zanurzyła łapę w wodzie, będąc jednak świadoma tego, że tym razem może minąć trochę czasu, nim coś podpłynie. Podejrzewała, że gwałtowne wyrzucenie okonia które zmąciło spokój tafli mogło odstraszyć pobliskie ryby. Pozostawało więc czekać.

[Bzycząca Mucha]

Rzeczywiście, gwałtowne wyrzucenie okonia na brzeg mogło spłoszyć okoliczne ryby, bo przez dłuższy czas nic nie podpływało. W końcu jednak się udało i do łapy Wierzbownicowej, hehe, Łapy, podpłynął ciernik. Nic specjalnego ale hej po takim Okoniu wszystko wydaje się takie nijakie.

[Miodowa Łąka]

Dłuższy czas nie działo się absolutnie nic, kotka jednak dalej trwała niczym posąg - bez ruchu. W końcu nadpłynął mały ciernik. Niezbyt imponujący okaz, ale Wierzb nie zamierzała wybrzydzać. Zamachnęła się łapą by wyrzucić rybę na brzeg, a następnie zagryźć ją.

[Bzycząca Mucha]

Nie było tu zaciętej walki, bo ciernik był raczej malutki, ale i jego udało się kotce wyciągnąć z wody. Mały sukces, ale zapewne cieszy. Bzyczącą Muchę cieszył na pewno.
- Chyba wystarczy. Zakopmy je tutaj i chodźmy na spacer wokół terenów. Weźmiemy je na powrocie. - mruknęła. Połów był tuż tuż, więc nie było co przesadzać z rybami. To zapewne jedyne co będą jeść przez następne kilka dni.
Bez dłuższego przerywania, Mucha pomogła terminatorce zakopać ryby i ruszyły wzdłuż granic.

zt!!!!!!