Tęcza, teraz już Pręgowana Łapa, osiągnęła średni wzrost. Przez małą ilość ruchu i dużą ilość jedzenia i spania, czyli jej ulubionych czynności, nie była w stanie zachować szczupłej sylwetki - i zbytnio jej to nie obchodziło. Nie jest otyła, jednakże większość jej ciała otacza warstwa tłuszczu schowana pod krótką, burą sierścią, na której malują się czarne, klasyczne pręgi. Lewy policzek szpecą szramy po pazurach Kasztan, kotki, która zaatakowała ją podczas ceremonii, gdy Tęcza była jeszcze kociakiem. Podobnie jak i blizny, od tego czasu nie zmieniły się również jej oczy, o szaroniebieskiej barwie. Z wiekiem przednie łapy kotki zaczęły wykrzywiać się na boki.
...nie znormalniała. Nadal mówi dziwaczną składnią, a w rozmowach kieruje się zasadami, które, choć wzięły się z nikąd, są przez nią skrupulatnie przestrzegane - nie zaczyna rozmów pierwsza, nie zmienia tematu konwersacji. Wszystko pojmuje w sposób dosłowny, w swoich wypowiedziach stara się używać jak najmniejszej ilości słów, aby nie marnować energii. Całe jej życie jest podporządkowane oszczędzaniu sił witalnych i uzupełnianiu ich poprzez jedzenie i spanie. Jest bezwzględnie posłuszna kodeksowi, który rozumie w sposób dosłowny, jak również i lojalna, na swój sposób, Czerwonemu Makowi; zdolna do odczuwania emocji takich jak niepokój albo niezadowolenie, jednakże w jej odczuciu przykrywa ją gęsta mgła, która nie pozwala im wydostać się na zewnątrz - jej głos jak i ciało pozbawione są jakichkolwiek śladów emocji, nie jest zdolna do stosowania intonacji i gestkulacji. Ponadto, wewnątrz umysłu ciągle słyszy dźwięk toczących się kasztanów, przez co nie jest w stanie się skupić.
Wyrosła, co można stwierdzić na pierwszy rzut oka. Jest znacznie wyższa, wychodzi nieco ponad średnią w jej klanie. Do tego jest raczej masywna - długa wędrówka w poszukiwaniu nowych terenów sprawiła, że już dłużej nie jest patyczakiem i może się poszczycić pewnym umięśnieniem. Ma dość długie, szorstkie i czarne jak smoła futro. Również jej nos jest czarny, jej ślepia natomiast są złote i wręcz błyszczące.
Jak zawsze w tym wieku - nie można jeszcze zbyt wiele powiedzieć. Próbuje być poważna, lecz nie zawsze jej to wychodzi, a do tego ma coś w rodzaju swojej "dumy" przez co czasem się napuszy. Może się też napuszyć z zawstydzenia albo smutku - ogólnie łatwo wywołać u niej taką reakcję. Nie jest jakaś miła ani tym bardziej wredna. Można ją umieścić jako neutralną z przechyłem na "nie bycie wredną".
Mistrz: Fiołkowy Świt Płeć: kocur Matka: Gronostajowy Krok [NPC] Ojciec: Kusowąsy [NPC] Partner: na pewno będzie KOTKĄ
Oczy niezmiennie pozostały jasnobłękitne, najczęściej znudzone bądź niepewne. Urósł trochę, stając się przeciętniakiem - ni to wysokim, ni to niskim; ni to grubym, ni to chudym. Jego półdługie biało-kremowe futerko nieco się wydłużyło. Ciemny, niedługi ogon najczęściej trzyma się ulegle tuż nad ziemią. Jego czarno-brązowa maska okalająca pyszczek, oczy i zawadzająca o uszy oraz łapy jakby jeszcze bardziej ściemniały. Jest point sealem.
Mistrz: życie Płeć: Kotka Matka: Amnezja [*] Ojciec: kim Partner: ew gross
Kluskowata, nieporadna i krępa kula sierści. Póki co nie można wiele powiedzieć o Pamięci, jednak jedno jest pewne - już teraz jest całkowitym przeciwieństwem swojej matki. Od początku większa od rodzeństwa, bardziej ruchliwa i idealnie pasująca na stanowisko pierworodnej. Czarne, póki co dopiero wybarwiające się na swoją dymną barwę futro kontrastuje na tle jasnej sierści sióstr i brata, nadając Pamięci jeszcze więcej oryginalności i uroku, ba, kot jej pokroju nie mógłby być monotonny! Pewnym jest, że zostanie kimś reprezentatywnym i nie pójdzie w ślady rodzicielki czy ojca, a na tle rodzeństwa zawsze będzie wyglądać niczym podrzutek.
Od najmłodszych lat wykazuje zdolności przywódcze, odznacza się niebywałą odwagą i wytrzymałością, jest również mistrzynią walki w zajęciu najlepszego miejsca u boku mamy i tą najpiękniejszą córką. Zawsze o krok bliżej do celu, zawsze wykonuje coś lepiej, niż ty, od zawsze jest tą, którą ty sam chciałbyś być. Czyli po prostu dorastająca kluska.
Mistrz: Wich :3 Płeć: kotka Matka: Agrestowy Kolec Ojciec: Jaszczurzy Język Partner: Co
Czarna, mała, krótkowłosa kotka z za dużą, skórzaną obrożą z dzwoneczkami, która cudem nie spadła z jej chuderlawej szyi. Jest ślepa i ma krzywą szczękę || KP
Chaotyczna kotka, która wydrze się na ciebie o byle co || KP
Od czasu kiedy ostatni raz widziano go w klanie Rzeki bardzo się zmienił. Co najważniejsze wyrósł i nabrał mięśni. Jest teraz dorosłym kocurem, więc jak na kocura przystało jest wysoki. Jego sierść jest już gęsta i długa ale wciąż śnieżno biała. Kiedy Łabędź uległ wypadkowi, na jego ciele pojawiły się rany. Największe z nich znajdują się na brzuchu i sięgają aż brody. Niestety zabierają mu one trochę urody. Poza tym jego zaletą jest bardzo długi puszysty ogon i unikalne bursztynowe oczy.
Od kociaka był bardzo ciekawski. Wszędzie wpychał swój nos, nawet nie licząc się z konsekwencjami swoich działań. Jednak kiedy uległ wypadkowi zmienił się o sto osiemdziesiąt stopni. Zaczął bardziej cenić swoje życie i zdrowie, przez co próbował się nie narażać na niebezpieczeństwo. Nie przestał jednak być uparty. Umiał na prawdę postawić na swoim. Nie poddaje się szybko. Poza tym stał się mniej ufny i nie zawsze poznaje nowe osoby z przyjazną miną.
Cierń [S] Modliszka [KC]
Paczka 3
Fiołek
Paczka 5
Trawiaste zbocze (edit ze względu na to, że poprzedni avek był zajęty)
Po nieobecności w Klanie można powiedzieć, że zmieniła się nie do poznania. Nabrała kształtów, przybrała na wadze, przestała być patykiem z wystającymi żebrami, które zdawały się prawie przebijać jej skórę. Jest mimo wszystko wciąż smukła i wysoka, a to za sprawą długich łap, poza tym na jej ciele rysują się wyćwiczone mięśnie. Ogólna sylwetka jest harmonijna i proporcjonalna, nie ma żadnych oznak niedożywienia. Sierść jest koloru rdzawego, poprzecinanego ciemniejszymi, tygrysimi pręgami, stała się gęsta i błyszcząca. Biała barwa wdarła się na łapy kotki, tworząc skarpetki, brzuch, spodnią cześć ogona, gardło a także pysk, gdzie między oczami dojrzeć możemy strzałkę. Jeśli już przy mordce mowa - ma delikatne rysy, które podkreślają jej urodę, posiada parę ciemnozielonych ślepi od których często emanuje stoicki spokój. Poniżej znajduje się różowy nos, w także okalające go jasne wąsy. Ma blizny na lewym boku, brzuchu, pysku, a także oderwane 1/2 prawego ucha {kierunek -> kp}
Schudła co widać na pierwszy rzut oka, teraz wygląda dosłownie jak patyk. Gdyby ktoś kto ją znał wcześniej a potem zobaczył ją teraz, pewnie by się trochę zdziwił i chwilę zastanowił czy to ta sama kotka. Ostatnio zaczęła dużo mniej jeść, a efekty widać właśnie teraz. Ponadto posiada dość szczupłe i długie łapy, na których widnieją blizny po ugryzieniach, ale do wysokich i tak nie należy. Lecz szybko biega dzięki nim, przy czym jedno się nie zmieniło, nadal w biegu wygląda jak upośledzony zając, widać tak już jej zostanie. Trawiaste Zbocze pokrywa czarna sierść wraz z białymi znaczeniami. Dokładniej znajdują się ona na pysku aż po szyję, wszystkich łapach i końcówce ogona. Jej nos jest w kolorze różowym, nie za jasnym i nie za ciemnym, można powiedzieć optymalnym. Natomiast oczy ma w kolorze brązu, nie jest on intensywny jak u ojca, bardziej jasny.
Mistrz: Piorunopręga! Płeć: kotka Matka: Brak [ Sójczy Śpiew ( Agrestowy Kolec [NPC] ) Ojciec: Brak ( Jaszczurczy Język [NPC] ) Partner: Ahmed, będzie jego czwartą żoną! | Nope.
Wężowa Łapa dołączyła do grona najwyższch kotów w klanie, co spowodowane jest zapewne całkiem długimi łapami i dość pokażnymi gabarytami ogólnymi. Ma budowę atletyczną; pod skórą wyraźnie rysują się wyrobione mięśnie, któymi mógłby poszczycić się doświadczony wojownik. Nie posiada wiele tkanki tłuszczowej, jest szczupła, co pozwala jej pozostawać nie tylko silną, ale i zwinną. W wykonywaniu uników i poruszaniu się z charakterystycznym dla niej płynnym, chodem, podczas którego łapy stawiane są pewnie, pomaga również długi, biczowaty ogon.
Futro kotki jest krótkie, barwy rdzawej. Jedynymi wyjątkami jest biały pyszczek kotki oraz onyksowo czarna, ciągnąca się wzdłuż linii kręgosłupa pręga. Całości dopełniają spore oczy o jadowicie zielonej barwie, zazwyczaj patrzące na otoczenie ze zdecydowaniem i determinacją... Nos kotki jest ceglastoczerwony, zaś opuszki łap przybrały tą samą barwę, co pręga kotki.
/10 ks/
Stara się jak może, by nie zostać skreśloną pomimo tego, co zdarzyło się, kiedy była kociakiem ( co zazwyczaj przekreśla którymś wynikającym z jej impulsywności glupawym błędem ). Wszędzie jej pełno: to biegnie przynieść matkom i kociętom trochę zwierzyny, to idzie, by takową upolować, to przynosi mech do kociarni, by tamtejsze legowiska zostały naprawione, to pomaga w załataniu przeciekającego ( mamy przecież porę opadających liści! ) legowiska terminatorów bądź wojowników, to opowiada kociętom jakąś historyjkę bądź zabiera Modrą na nauki. Stara się w miarę możliwości nawiązywać jakiekolwiek nie negatywne znajomości, poznawać nowe koty... I to by było na tyle. Swego rodzaju pracocholizm odbiera jej możliwość myślenia o czymkolwiek innym. Z ( póki co ) miernym skutkiem próbuje nabrać czegoś, co określane jest mianem ogłady, próbuje traktować starsze od niej koty z szacunkiem, co z pewnością nie jest rzeczą łatwą. Przy młodszych kotach, zwłaszcza kociakach, zdarza się jej zgrywać bohaterkę, choć stara się nie być dla nich w jakikolwiek sposób wrogo nastawiona Nie myślcie jednak, że straciła swój charakter! W razie potrzeby umie pokazać pazurki i nie boi się wyrazić własnego zdania. Nikt nie będzie wchodził jej w paradę!
PAIN!you made mea, youmademeabeliever,believer PAIN!youbreakmedownandbuildmeup,believer,believer PAIN!_»_ohletthebullets_f l y,oh let them_r a i n_« PAIN!youmademe a,youmademeabeliever,believer
Trzmiel to w głównej mierze biały z pręgowaniem na niebieskich łatach na głowie oraz grzbiecie, jaki ogonie z niemalże czarną końcówką, oraz ciemnopomarańczowych ślepiach. Jego sylwetkę można raczej zamknąć w kształcie zbliżonym do kwadratu. Wyrósł nieco powyżej średniej wzrostu kocurów w Klanie Gromu, ale pod względem tuszy zajmuje w klanie czołowe miejsce. Pod znacznym tłuszczykiem rozbudowały się porządne mięśnie. Kocur-czołg.
Blizny: przedłużony uśmiech od lewego kącika pyska aż po ucho; oderwana część małżowiny prawego ucha od boku od zewnętrznej strony po całej wysokości. Po udarze w wieku 65 księżyców jego lewe oko się nie domyka, a lewy kącik pyska jest wiecznie opuszczony.
Życie Trzmiela nie było raczej zbyt emocjonujące. Właściwie on sam nigdy nie kierował się emocjami, które starał się ukrywać bardzo głęboko w sobie. Zaczął uczyć się tego chwilę przed zostaniem wojownikiem, a obecnie wypracował swoje kamienne, obojętne i niczym niewzruszone lico do perfekcji. Rzadko kiedy się unosił, czy denerwował. Nabrał trochę więcej szacunku do nieznanych mu kotów i przestał być aż tak zarozumiały jak kiedyś (co nie zmienia faktu, że nadal trochę jest). Kocur jest oschłym, obowiązkowym i ambitnym typem, który lubi jak wszystko chodzi, jak w zegarku, a najlepiej po jego myśli. Nadal nie przepada za tym, gdy ktoś wchodzi mu w drogę, jednakże stał się na tyle obojętny (przynajmniej zewnętrznie), że przestał pokazywać jakiekolwiek oznaki irytacji. Odkąd urodziły mu się kocięta zmiękł nieco, choć nadal jest twardy i bardziej przypomina zimny kamień niż delikatny kwiat.
Mistrz: Piorunopręga! Płeć: kotka Matka: Brak [ Sójczy Śpiew ( Agrestowy Kolec [NPC] ) Ojciec: Brak ( Jaszczurczy Język [NPC] ) Partner: Ahmed, będzie jego czwartą żoną! | Nope.
Wężowa Łapa dołączyła do grona najwyższch kotów w klanie, co spowodowane jest zapewne całkiem długimi łapami i dość pokażnymi gabarytami ogólnymi. Ma budowę atletyczną; pod skórą wyraźnie rysują się wyrobione mięśnie, któymi mógłby poszczycić się doświadczony wojownik. Nie posiada wiele tkanki tłuszczowej, jest szczupła, co pozwala jej pozostawać nie tylko silną, ale i zwinną. W wykonywaniu uników i poruszaniu się z charakterystycznym dla niej płynnym, chodem, podczas którego łapy stawiane są pewnie, pomaga również długi, biczowaty ogon.
Futro kotki jest krótkie, barwy rdzawej. Jedynymi wyjątkami jest biały pyszczek kotki oraz onyksowo czarna, ciągnąca się wzdłuż linii kręgosłupa pręga. Całości dopełniają spore oczy o jadowicie zielonej barwie, zazwyczaj patrzące na otoczenie ze zdecydowaniem i determinacją... Nos kotki jest ceglastoczerwony, zaś opuszki łap przybrały tą samą barwę, co pręga kotki.
/10 ks/
Stara się jak może, by nie zostać skreśloną pomimo tego, co zdarzyło się, kiedy była kociakiem ( co zazwyczaj przekreśla którymś wynikającym z jej impulsywności glupawym błędem ). Wszędzie jej pełno: to biegnie przynieść matkom i kociętom trochę zwierzyny, to idzie, by takową upolować, to przynosi mech do kociarni, by tamtejsze legowiska zostały naprawione, to pomaga w załataniu przeciekającego ( mamy przecież porę opadających liści! ) legowiska terminatorów bądź wojowników, to opowiada kociętom jakąś historyjkę bądź zabiera Modrą na nauki. Stara się w miarę możliwości nawiązywać jakiekolwiek nie negatywne znajomości, poznawać nowe koty... I to by było na tyle. Swego rodzaju pracocholizm odbiera jej możliwość myślenia o czymkolwiek innym. Z ( póki co ) miernym skutkiem próbuje nabrać czegoś, co określane jest mianem ogłady, próbuje traktować starsze od niej koty z szacunkiem, co z pewnością nie jest rzeczą łatwą. Przy młodszych kotach, zwłaszcza kociakach, zdarza się jej zgrywać bohaterkę, choć stara się nie być dla nich w jakikolwiek sposób wrogo nastawiona Nie myślcie jednak, że straciła swój charakter! W razie potrzeby umie pokazać pazurki i nie boi się wyrazić własnego zdania. Nikt nie będzie wchodził jej w paradę!
To zdjęcie jest ode mnie. Następnym razem sprawdzaj uważniej od kogo bierzesz.
Wiem, ze od ciebie, przepraszam :c Miałam pięć avków wybranych i jeden mi chyba zwiał po drodze, tam na górze już poprawiłam, a tamten też sobie odnajdę i podpiszę jak należy. :c
PAIN!you made mea, youmademeabeliever,believer PAIN!youbreakmedownandbuildmeup,believer,believer PAIN!_»_ohletthebullets_f l y,oh let them_r a i n_« PAIN!youmademe a,youmademeabeliever,believer
Mistrz: kiedyś takowa była Płeć: kocur Matka: Rude Stworzenie Ojciec: przewraca się w grobie
Wystrzelił do góry i teraz już ukształtował się niemal w pełni na prawdziwego wielkoluda. Jego długie futro jest utrzymane w szarości, nudnej, mdłej szarości, przerwanej tylko białymi skarpetkami na łapach oraz białym trójkątem na piersi. Ma smukły pysk z czarnym nosem i długimi, białymi wąsami. Generalnie byłby zachowany bardzo monochromatycznie gdyby nie oczy - zdecydowały się w końcu na bycie jednakowego koloru i teraz błyszczą bladą zielenią, czasem w słońcu dającą błękitne refleksy. Porusza się... no cóż - bywa niezdarny, a to z barier spowodowanych wzrostem i masą futerka. Jest muskularny, widać po nim siłę i czuć trochę tępotą, gdy porusza się i słychać głośne ŁUP ŁUP ŁUP.
Pozmieniało się. Nie będę kryć, że wiodące wydarzenia odcisnęły nie lada piętno na charakterze młodego kocura - niegdyś dziecinnie sympatycznego i pogodnego, a teraz zagubionego w świecie własnych wartości histeryka z masą wyrzutów i żali w pakiecie. Szok i ból spowodowany wygnaniem z rodzinnego Klanu zdeterminowały go do stania się "dorosłym" i samodzielnym oraz udowodniena, że nie potrzebuje ABSOLUTNIE nikogo oraz nie będzie plątał się żadne przyrzeczenia które potem mogą złamać mu serce. Niestety wraz z zatartą na wskutek żalu sympatycznością w świat poszły za nim także wady ukazane już w Klanie : lekkomyślność, naiwność z którą stara się walczyć, trzeba także wspomnieć, że młodziak nie należy do inteligentnych kotów. Wygnaniec nie chce krzywdzić, ale poczucie własnej (zasłużonej) krzywdy podłamało jego charakter, skłaniając go w lekko inną stronę. W głębi duszy chciałby jednak być dawnym sobą.
Czosnek to wszystko, czego można się spodziewać po doświadczonej samotniczce i córce miejskiego gangstera. Choć trochę jej brakuje do zakwalifikowania się do grupy najwyższych kotów, wciąż jest imponującego wzrostu. Długie, kudłate i splątane futro jest szaro-bure z czarnymi pręgami na głowie i łapach, a także ciemnym płatem pokrywającym grzbiet i ogon; barwy kocicy o zanikającym pręgowaniu są dość ciemne na całej powierzchni ciała, tylko na pysku, szyi i brzuchu widać jaśniejsze przebłyski. Jej bokobrody nie są najdłuższe, lecz wokół szyi posiada długą i gęstą kryzę. Sylwetkę ma masywną, pod grubą warstwą brudnej i zakurzonej sierści zarysowane są mocne mięśnie. Wąsy, którymi ozdobiony jest pysk, wywijają się do góry, nos jest barwy wątrobianej, a wyżej znajdują się lodowate, szaro-błękitne oczy. Blizny: parę szram na głowie, ślad po oderwanym płacie skóry na lewej przedniej łapie, postrzępione krawędzie uszu.
Niezależna, pewna siebie, arogancka egoistka, którą nietrudno zirytować.
Wrzeszczący Pysk[GK]; Mały Liść, Dryfujący Kwiat[Nkt]; Księżycowy Pył[KRz]; Pluskający Potok[KC]
Zajc 1
Po kolei od Fiołka z paczek: 1, 2, 3.
Jeśli któregoś nie mogę wziąć, to proszę mnie poprawić. >:0 Nie wiem jakim cudem ich wcześniej nie zauważyłam.
<table><tr><td></td><td><br>we've gonewaytoofastforwaytoolong<br> andwewereneversupposedto makeithalfthisfar<br> andIlivedsomuchlife,livedso muchlife<br> I thinkthatGodis gonnahavetokillmetwice
</td></tr></table>
Patrząc na długie łapy zapewniające mu nie tylko wysoki wzrost, ale i szybkość, oraz smukłą, harmonijną sylwetkę, można stwierdzić, że należy on do kotów całkiem urodziwych. Mimo to jego futerko nie należy do jakoś szczególnie niezwykłych – jest krótkie i zadbane, w kolorze jednolicie czekoladowym, takim jakie ma jego matka, Śliwkowa Gałązka. Po niej też Rudzik odziedziczył żółte oczy, zazwyczaj pełne powagi. Zawsze chodzi z dumnie uniesioną głową.
Przez te wszystkie księżyce Rudzik w gruncie rzeczy niewiele się zmienił. Jedynie jego ego nieco się zmniejszyło (chociaż wciąż jest całkiem spore), jednak nie uważa się już za ósmy cud świata i potrafi dostrzec coś więcej niż tylko czubek własnego nosa. O ile chce, oczywiście. Ogień jest też kocurem poważnym, dokładnie spełniającym swoje obowiązki, który w pewnym sensie nawet cieszy się z tego jak zwyczajne i rutynowe jest jego życie. Pełen lojalności dla Klanu Rzeki, nawet jeśli nie wszystko w nim mu się podoba. Nie zrobił się milszy niż wcześniej, jednak już nie prowokuje kłótni do rozrywki aż tak często. Łatwo ocenia inne koty i równie łatwo je przekreśla, a wtedy zazwyczaj jego niechęć (zazwyczaj bardzo silna), przenosi się też na inne koty bliżej związane z nielubianym osobnikiem. Łatwo się irytuje i szybko wpada w gniew. Ma problemy ze zrozumieniem, że inni mogą myśleć inaczej niż on.
and we dream of the day, when our kids can play
in the streetswith no fear of them being taken away fathers raise their sons with respect and love
handle anger and pain with no need for no guns
Schronisko - rezerwacje
![[Obrazek: H4qK1z1.jpg]](http://i.imgur.com/H4qK1z1.jpg)
![[Obrazek: IoswwaY.png]](https://i.imgur.com/IoswwaY.png)
![[Obrazek: 7FZEbMf.png]](http://i.imgur.com/7FZEbMf.png)
![[Obrazek: UbNo1dU.png]](https://i.imgur.com/UbNo1dU.png)
![[Obrazek: dOJxOkO.png]](https://i.imgur.com/dOJxOkO.png)
![[Obrazek: R8fIswe.png]](https://i.imgur.com/R8fIswe.png)
![[Obrazek: qFnd9Re.png]](https://i.imgur.com/qFnd9Re.png)
![[Obrazek: mD9oSqV.png]](https://i.imgur.com/mD9oSqV.png)
![[Obrazek: KZrHgIX.png]](https://i.imgur.com/KZrHgIX.png)
![[Obrazek: Enpg0IY.png]](https://i.imgur.com/Enpg0IY.png)
![[Obrazek: KWq0kdb.png]](http://i.imgur.com/KWq0kdb.png)
![[Obrazek: Zy3DmHE.png]](http://i.imgur.com/Zy3DmHE.png)
![[Obrazek: jBCK1EB.png]](https://i.imgur.com/jBCK1EB.png)
![[Obrazek: w97bs9.png]](http://i67.tinypic.com/w97bs9.png)
![[Obrazek: RXtPlyj.png]](http://i.imgur.com/RXtPlyj.png)
![[Obrazek: ZLlwNiF.png]](http://i.imgur.com/ZLlwNiF.png)
![[Obrazek: JzrwKZ3.jpg]](https://i.imgur.com/JzrwKZ3.jpg)
![[Obrazek: _nope__by_8_bitspider-db39zrs.gif]](https://orig00.deviantart.net/a83d/f/2017/082/e/c/_nope__by_8_bitspider-db39zrs.gif)
...............................![[Obrazek: arrow_left_by_drawn_mario-d7yqvjz.gif]](https://orig00.deviantart.net/379e/f/2014/253/d/f/arrow_left_by_drawn_mario-d7yqvjz.gif){kind=icon}
No time to think of consequences![[Obrazek: arrow_right_by_drawn_mario-d7yqvvu.gif]](https://orig00.deviantart.net/5654/f/2014/253/a/a/arrow_right_by_drawn_mario-d7yqvvu.gif){kind=icon}
![[Obrazek: larger_blinking_text_cursor_by_neripixu-d6lwrhn.gif]](https://orig00.deviantart.net/adcc/f/2013/254/8/4/larger_blinking_text_cursor_by_neripixu-d6lwrhn.gif)
![[Obrazek: ezgif_2_9f385b1be1_by_seochivy-db9v59u.gif]](https://orig00.deviantart.net/44a0/f/2017/140/3/7/ezgif_2_9f385b1be1_by_seochivy-db9v59u.gif)
![[Obrazek: stfiMOa.png]](https://i.imgur.com/stfiMOa.png)
![[Obrazek: N4KWI9I.png]](https://i.imgur.com/N4KWI9I.png)
![[Obrazek: neYbTPt.png]](https://i.imgur.com/neYbTPt.png)
![[Obrazek: output_byfnba_1__by_scourgemangastudios-d9s7qxh.gif]](https://orig00.deviantart.net/56d0/f/2016/049/9/c/output_byfnba_1__by_scourgemangastudios-d9s7qxh.gif)
![[Obrazek: 0rmlIyo.png]](https://i.imgur.com/0rmlIyo.png)
![[Obrazek: UnstpLM.png]](https://i.imgur.com/UnstpLM.png)
![[Obrazek: AJdczcw.png]](https://i.imgur.com/AJdczcw.png)
![[Obrazek: vqampvx.png]](https://i.imgur.com/vqampvx.png)
![[Obrazek: Pn33DFS.png]](https://i.imgur.com/Pn33DFS.png)
![[Obrazek: Wu9Aif7.png]](http://i.imgur.com/Wu9Aif7.png)
![[Obrazek: 4yko905.png]](http://i.imgur.com/4yko905.png)
![[Obrazek: Jq94fmx.png]](http://i.imgur.com/Jq94fmx.png)
![[Obrazek: X5Phmd2.png]](https://i.imgur.com/X5Phmd2.png)
![[Obrazek: 0LiGx63.png]](https://i.imgur.com/0LiGx63.png)
![[Obrazek: 4X60gRV.png]](https://i.imgur.com/4X60gRV.png)
![[Obrazek: RnWBDta.png]](https://i.imgur.com/RnWBDta.png)
![[Obrazek: 28FGUbK.png]](http://i.imgur.com/28FGUbK.png)
![[Obrazek: NbGovsa.png]](http://i.imgur.com/NbGovsa.png)
![[Obrazek: vZAtE7g.png]](http://i.imgur.com/vZAtE7g.png)
![[Obrazek: 9YDnS18.png]](https://i.imgur.com/9YDnS18.png)
![[Obrazek: GrahmtT.png]](https://i.imgur.com/GrahmtT.png)
</td><td><br>we've gone way too fast for way too long<br>![[Obrazek: PP4mJWV.png]](https://i.imgur.com/PP4mJWV.png)
![[Obrazek: ExX8b1V.png]](https://i.imgur.com/ExX8b1V.png)
![[Obrazek: d60fxig-ee942e2f-eb11-49ae-ba43-2fd7d05174ab.png]](https://images-wixmp-ed30a86b8c4ca887773594c2.wixmp.com/intermediary/f/70b65269-bfeb-4fd2-b547-191029fa5643/d60fxig-ee942e2f-eb11-49ae-ba43-2fd7d05174ab.png)
