Malutka, prawie cała pokryta białą sierścią kotka. Rude, klasycznie pręgowane plamki pojawiają się na ogonie, dwie na grzbiecie i na twarzy. Pyszczek kotki ma delikatne rysy z wybijającym się różowym noskiem i szaro-niebieskimi oczkami.
Nieśmiała, lecz rozbrykana i pełna zabawy kotka. Przy pierwszym poznaniu atakuje obcego barierą nieśmiałości, lecz podczas przyjemnej rozmowy można się łatwo przez nią przebić. Chciałaby sprawić jak najlepsze wrażenie i jeżeli ktoś nie polubi kotki lub ją skrytykuje, to szuka winy tylko i wyłącznie u siebie. Choć czasem to również jej wina. Często się zamyśli, przejęzyczy, czy wywoła niezręczną ciszę, nie wiedząc jak kontynuować rozmowę. Mimo to stara się nie zamknąć i poznać kogoś innego niż tylko rodzinę!
Borsuk bez większego problemu wbił kły w już nieruchome cielsko psa i dosłownie sekundę później, ten przestał oddychać. Ci, co przyjdą posprzątać tę całą scenę, na pewno będą pod wrażeniem ran, które wojownikowi udało się zostawić na popielatym cielsku, a w szczególności zmasakrowanym gardle. Borsukowi zdecydowanie należała się za tę walkę jakaś smaczna zdobycz.
Borsucza Mordka - lvl: 4 | S: 7(10) | Zr: 12(17) | Sz: 4(6) | Zm: 4(6) | HP: 22-1-3=18 (75) | W: 25-3=22 (55) • rana 0 stopnia: stłuczony bark • rana 0 stopnia: obity pyszczek • rana 0 stopnia: stłuczona prawa, przednia łapa • rana 0 stopnia: wyrwane parę wąsów z lewej strony mordki • rana 0 stopnia: wyrwana kępa futra z karku • rana 0 stopnia: siniak z tyłu głowy • rana 0 stopnia: obity lewy bok • rana 1 stopnia: delikatnie narwane prawe ucho, krwawi, -1hp do końca walki • rana 2 stopnia: ślady psich pazurów idące od czoła do prawego polika (bez uszkodzenia gałki ocznej) krwawi, -2hp do końca walki
krew spływająca do oka: celność obniżona o 2
spadek W do 2/3: celnośc obniżona o 1
spadek HP do 1/2: statystyki obniżone o 1/4
przerzuty w walce: 3/3
Średni Pies - S: 22(17) | Zr: 13(10) | Sz: 13(10) | Zm: 9(7) | HP: 4-9-2-1-1-1=-10 (95) | W: 18 (50) ŚMIERĆ • rana 1 stopnia: pogryzione gardło, krwawi, -1hp do końca walki • rana 0 stopnia: delikatnie zadrapany polik • rana 0 stopnia: ślady kłów na łapie • rana 0 stopnia: delikatnie zadrapany grzbiet • rana 1 stopnia: rozlegle ślady pazurów na szyi, krwawi, -1hp do końca walki • rana 1 stopnia: pogryziona szyja, krwawi, -1hp do końca walki • rana 2 stopnia: szrama ciągnąca się od jednego łuku brwiowego do drugiego, krwawi, -2hp do końca walki • rana 0 stopnia: delikatnie pogryziona łapka • rana 0 stopnia: zadrapana szyja • rana 1 stopnia: jeszcze bardziej pogryzione gardło, krwawi, -1hp do końca walki
spadek W do 2/3: celność obniżona o 1
oślepienie: w tej turze celność obniżona o 2
furia: statystyki rosną o 1/4
utrata przytomności
+ 100 EXP
⋆⁺₊⋆☾⋆⁺₊⋆ I holdso manysmallregrets andwhat-ifsdown insidemy head someconfidenceit couldn't hurtme mydemeanoris oftenmisread
Księżyce: 126 Mistrz: Lśniąca Sadzawka Płeć: Kocur Matka: Lśniąca Sadzawka Ojciec: Skorpion Trwałe urazy: niewielki ślad po lisich zębach na lewym policzku
Medyk, po swojej matce, odziedziczył białe, długie i lśniące futro; widoczne jest to przede wszystkim na jego puchatych policzkach, ponadprzeciętnie owłosionym wnętrzu w uszach i ogonie. Kocur posiada trójkątny pysk i skośne oczy w dwóch kolorach – prawe jest w odcieniach błękitu, natomiast lewe przybrało słoneczną barwę. Jego wąsy są białe, a nos różowy, pudrowy. Jest smukły i słabo umięśniony.
Kocur jest cierpliwy, uprzejmy i spokojny. Medyk jest nieobeznany w żartach, natomiast często się uśmiecha. Rzadko kiedy kogoś skreśla, dopiero wtedy, gdy ktoś mocno mu podpadnie; stara się być wobec każdego wyrozumiały. Wyzbył się już mówienia samej prawdy; nie oznacza to jednak, że kłamanie sprawia mu przyjemność, bo jest wręcz odwrotnie. Zdaje sobie niemniej sprawę, że niekiedy należy sobie darować szczerości, zwłaszcza w zawodzie medyka.
Jako że chciał, żeby Falująca Łapa na własne oczy zobaczył wygląd każdej rośliny, postanowił wybrać się na wyprawę po medykamenty, żeby właśnie powiększyć składzik o te zioła, których nie posiadali. Oczywiście postanowił zabrać ze sobą terminatora, żeby już powoli uczył się je zbierać. Dzisiaj padło na łąki, jako że stąd potrzebowali trzy rośliny, a może później jeszcze odbiją w stronę lasu, w którym znaleźć można było jeszcze jeden medykament, którego na ten moment w składziku nie było. Kiedy znaleźli się na miejscu, jeszcze nim przeszli do poszukiwań, Krwawnik postanowił wszystko Fali wyjaśnić.
– Rrozglądamy się głównie za trzema medykamentami: nagietkiem, którrego poznasz po łodydze pokrrytej włoskami, gęsto osadzonych liściach i niewielkich, zebrranych w koszyczki żółtych kwiatkach. Potrzebna nam szypułka, więc odrrywaj delikatnie od dołu. Dalej: za miodem, którry oczywiście w gniazdach trzymają pszczoły i prrosiłbym, byś mnie najpierrw zawołał, jak go znajdziesz. No i za krrwiściągiem, którry ma prrostą, nagą łodygę, niewielkie zakończone ząbkami liście i wzniesione borrdowe kwiaty. Zrrywaj jedynie liście – wytłumaczył powoli, w razie potrzeby coś powtarzając. Zaraz dodał: – Jeśli potrrafisz polować, to myszy też są przydatne. No i gdybyś jeszcze coś znalazł według ciebie interresującego, to zawołaj mnie nim przejdziesz do zbierrania, dobrze? – poprosił. Jeśli Falująca Łapa nie miał już żadnych pytań, Krwawnik ruszył przed siebie, rozglądając się powoli za wspomnianymi wcześniej trzema medykamentami.
ogromny, masywny, puchaty, rudo-biały klasycznie pręgowany, futro czyste i ułożone, żółto-złote oczy, sierść w uszach przypomina dwie fale
energiczny, przyjazny, wiecznie uśmiechnięty, dobroduszny, szczery, ekstrawertyk do sześcianu; wręcz przerysowany, pewny siebie, ma tendencję do bagatelizowania niebezpieczeństwa, martwi się o zdrowie innych i często ich poucza na ten temat
Przez jakiś czas Fala nie mógł jeszcze uwierzyć, że to się faktycznie działo, że faktycznie się udało. To była naprawdę piękna wizja i w ogóle, i jeśli to był w jakikolwiek sposób sen, to biało-rudy kocur nie chciał się z niego budzić. Aaale, na szczęście to nie był sen tylko jawa no!
Falująca Łapa uważnie słuchał słów wichrowego medyka, notując w pamięci jak najdokładniej wszystkie informacje, które ten mu przekazywał. Chciał pokazać, że wichrowy medyk nie popełnił błędu, wybierając go na swojego terminatora, że Fala faktycznie będzie wkładał w naukę i leczenie całe swoje serce, tak jak zapowiadał wtedy na ceremonii. Kocur nie zamierzał wycofywać się ze swojej obietnicy.
-Nagietek, miód i krwiściąg, nagietek, miód i krwiściąg -powtórzył pod nosem, przypasowując dokładnie opis do każdej z wypowiedzianych nazw- Potrafię! -powiedział z uśmiechem- I dobrze, zawołam na pewno! -obiecał, a potem patrzył przez chwilę na odchodzącego Krwawnika zanim ruszył w drugą stronę w poszukiwaniu tych roślin, których ten polecił mu szukać. Nagietek, miód i krwiściąg, nagietek, miód i krwiściąg, nagietek, miód i krwiściąg.
Krwawnikowy Liść po dokładnym wytłumaczeniu czego szukają, wyruszył jako pierwszy. Trawy o tej porze roku nie istniały, a więc i znalezienie medykamentów nie było najprostszym zadaniem, ale czy warto było się poddawać? Jeśli planem było wybicie całego Wichru to prawdopodobnie tak, Gwiezdni jednak może i mieli takie plany, bo po żadnym ziółku nie było śladu. W śnieżnej kupce za to leżał jakiś przedmiot, trochę dziwny - świecił się, ale tylko z jednej strony, a gdyby biały kocur zainteresował się tym znaleziskiem to w dotyku byłby twardy. Dwunożni zgubili swoje kieszonkowe źródło światła?
Falująca Łapa miał za to niewyobrażalnego pecha, bo zaraz po odłączeniu się od Mentora, nie znalazł nic. Nawet króliczych bobków, ani złamanego patyka. Wokół Terminatora Medyka była po prostu głucha cisza, jedyne dźwięki wychodziły spod jego łap, gdzie śnieg skrzypiąc śpiewał swoją pieśń.
Księżyce: 126 Mistrz: Lśniąca Sadzawka Płeć: Kocur Matka: Lśniąca Sadzawka Ojciec: Skorpion Trwałe urazy: niewielki ślad po lisich zębach na lewym policzku
Medyk, po swojej matce, odziedziczył białe, długie i lśniące futro; widoczne jest to przede wszystkim na jego puchatych policzkach, ponadprzeciętnie owłosionym wnętrzu w uszach i ogonie. Kocur posiada trójkątny pysk i skośne oczy w dwóch kolorach – prawe jest w odcieniach błękitu, natomiast lewe przybrało słoneczną barwę. Jego wąsy są białe, a nos różowy, pudrowy. Jest smukły i słabo umięśniony.
Kocur jest cierpliwy, uprzejmy i spokojny. Medyk jest nieobeznany w żartach, natomiast często się uśmiecha. Rzadko kiedy kogoś skreśla, dopiero wtedy, gdy ktoś mocno mu podpadnie; stara się być wobec każdego wyrozumiały. Wyzbył się już mówienia samej prawdy; nie oznacza to jednak, że kłamanie sprawia mu przyjemność, bo jest wręcz odwrotnie. Zdaje sobie niemniej sprawę, że niekiedy należy sobie darować szczerości, zwłaszcza w zawodzie medyka.
Jako doświadczony medyk wiedział, że nie zawsze wszystko było podawane jak na tacy, szczególnie w Porze Nagich Drzew, której daleko było do łaskawości wobec roślin. Choć coś tam niby znalazł, jakieś dziwne światło… które jednak wcale go nie interesowało. Nie widział w nim żadnego zastosowania, w przeciwieństwie do reklamówki której używał czasem do przenoszenia medykamentów i tęczowej peruki na której spał. Kocur przysypał wiec dziwny przedmiot śniegiem i ruszył na dalsze poszukiwania, zwłaszcza miodu, krwiściągu i nagietka. Co jakiś czas oglądał się za siebie, żeby zerknąć jak Fali idzie, o ile ten nie oddalił się jakoś bardzo daleko.
ogromny, masywny, puchaty, rudo-biały klasycznie pręgowany, futro czyste i ułożone, żółto-złote oczy, sierść w uszach przypomina dwie fale
energiczny, przyjazny, wiecznie uśmiechnięty, dobroduszny, szczery, ekstrawertyk do sześcianu; wręcz przerysowany, pewny siebie, ma tendencję do bagatelizowania niebezpieczeństwa, martwi się o zdrowie innych i często ich poucza na ten temat
Fala starał się trzymać niedaleko Krwawnikowego Liścia, bo skoro miał go wołać w razie czego, to raczej by się przydało być mniej więcej w zasięgu krzyku, jednak starał się iść też na tyle daleko, żeby mu nie przeszkadzać w poszukiwaniach. Biało-rudy terminator nie przejmował się za bardzo tym, że jeszcze niczego nie udało mu się znaleźć. Nie zawsze musi coś się udać od razu, dlatego nie poddawał się i szukał dalej, zwłaszcza wypatrywał miodu, krwiściągu i nagietka.
Biały kocur zostawił latarkę na mrozie, na dodatek jeszcze przykrywając ją śniegiem. Czy była gorsza kara dla kieszonkowego światła, niż to? Mróz, zimno i śnieg w końcu dostaną się do środka, a bateria będąca na ostatkach sił przestanie działać wraz z następnymi dwoma wschodami słońca. Możliwe też, że przez takie potraktowanie dziwnego ustrojstwa, wszystko zamierzało się zemścić na Medyku, bo w okolicy cisza, na drzewach cisza, a medykamentów brak.
Młodszy o wiele Terminator Medyka posiadał dosyć sporo szczęścia patrząc na to, że w przeciwieństwie do doświadczonego Mistrza, już po paru krokach dalej zdążył się na coś natknąć. Wśród zamarzniętej ziemi na środku tyciego pagórka, który nie zdążył wzebrać śniegu znajdowała się roślinka - stokrotka dokładniej. Czy Falująca Łapa miał pojęcie co to jest?
Księżyce: 126 Mistrz: Lśniąca Sadzawka Płeć: Kocur Matka: Lśniąca Sadzawka Ojciec: Skorpion Trwałe urazy: niewielki ślad po lisich zębach na lewym policzku
Medyk, po swojej matce, odziedziczył białe, długie i lśniące futro; widoczne jest to przede wszystkim na jego puchatych policzkach, ponadprzeciętnie owłosionym wnętrzu w uszach i ogonie. Kocur posiada trójkątny pysk i skośne oczy w dwóch kolorach – prawe jest w odcieniach błękitu, natomiast lewe przybrało słoneczną barwę. Jego wąsy są białe, a nos różowy, pudrowy. Jest smukły i słabo umięśniony.
Kocur jest cierpliwy, uprzejmy i spokojny. Medyk jest nieobeznany w żartach, natomiast często się uśmiecha. Rzadko kiedy kogoś skreśla, dopiero wtedy, gdy ktoś mocno mu podpadnie; stara się być wobec każdego wyrozumiały. Wyzbył się już mówienia samej prawdy; nie oznacza to jednak, że kłamanie sprawia mu przyjemność, bo jest wręcz odwrotnie. Zdaje sobie niemniej sprawę, że niekiedy należy sobie darować szczerości, zwłaszcza w zawodzie medyka.
Cóż, może była to kara od Gwiezdnych, a może nie, Krwawnik raczej się nad tym nie zastanawiał. Spodziewał się, że obecna pogoda nie sprzyjała poszukiwaniom medykamentów i jak najbardziej był na taką ewentualność przygotowany. Dobrze, że Fala od początku również uczył się, że medykamenty nie były podstawiane pod nos. No chyba że w cieplejsze pory, to fakt, łatwiej było coś znaleźć niż nie. W każdym razie medyk szedł dalej, rozglądając się głównie za tymi trzema roślinami.
ogromny, masywny, puchaty, rudo-biały klasycznie pręgowany, futro czyste i ułożone, żółto-złote oczy, sierść w uszach przypomina dwie fale
energiczny, przyjazny, wiecznie uśmiechnięty, dobroduszny, szczery, ekstrawertyk do sześcianu; wręcz przerysowany, pewny siebie, ma tendencję do bagatelizowania niebezpieczeństwa, martwi się o zdrowie innych i często ich poucza na ten temat
Falująca Łapa natknął się na coś i przystanął przy roślince, która wystawała ze śniegu. Nie była to żadna z roślin opisana mu przez Krwawnikowego Liścia, więc biało-rudy terminator musiał zastanowić się przez chwilę. Pachniała ona tak bardziej ziołowo niż… ładnie -z braku lepszego w tym momencie określenia- tak jak inne kwiatki, na które do tej pory Falująca Łapa zdążył się natknąć, nie tak jakoś specjalnie intensywnie i przyciągająco i tak dalej. Terminator nie chciał przeszkadzać białemu medykowi w jego poszukiwaniach, jednak zanim się rozeszli, kocur obiecał mu, że jeśli znajdzie coś innego niż te trzy wymienione medykamenty to go zawoła, tak więc też postanowił zrobić.
-Krwawnikowy Liściu! -terminator zawołał, poszukując przy okazji wzrokiem swojego mistrza- Coś chyba znalazłem! Ale to coś innego niż to czego potrzebujemy!
Księżyce: 126 Mistrz: Lśniąca Sadzawka Płeć: Kocur Matka: Lśniąca Sadzawka Ojciec: Skorpion Trwałe urazy: niewielki ślad po lisich zębach na lewym policzku
Medyk, po swojej matce, odziedziczył białe, długie i lśniące futro; widoczne jest to przede wszystkim na jego puchatych policzkach, ponadprzeciętnie owłosionym wnętrzu w uszach i ogonie. Kocur posiada trójkątny pysk i skośne oczy w dwóch kolorach – prawe jest w odcieniach błękitu, natomiast lewe przybrało słoneczną barwę. Jego wąsy są białe, a nos różowy, pudrowy. Jest smukły i słabo umięśniony.
Kocur jest cierpliwy, uprzejmy i spokojny. Medyk jest nieobeznany w żartach, natomiast często się uśmiecha. Rzadko kiedy kogoś skreśla, dopiero wtedy, gdy ktoś mocno mu podpadnie; stara się być wobec każdego wyrozumiały. Wyzbył się już mówienia samej prawdy; nie oznacza to jednak, że kłamanie sprawia mu przyjemność, bo jest wręcz odwrotnie. Zdaje sobie niemniej sprawę, że niekiedy należy sobie darować szczerości, zwłaszcza w zawodzie medyka.
Usłyszawszy wołanie Fali, medyk potruchtał w jego kierunku. Delikatnie owłosiona łodyga, zebrane w różyczkę białe kwiaty… tak, terminator znalazł stokrotkę. Krwawnik pokiwał głową.
– To stokrrotka. Działa na obicia i bóle stawów. Nie mamy jej wiele w składziku. Dobra rrobota. Zerrwij delikatnie jej liście, ile tylko dasz rradę. Ja wrracam do poszukiwań – wyjaśnił, po czym rzeczywiście wrócił do poszukiwań. Fala chyba nie potrzebował żeby mu pokazywać jak zrywać liście. Krwawnik dalej rozglądał się za tym za czym przyszli.
ogromny, masywny, puchaty, rudo-biały klasycznie pręgowany, futro czyste i ułożone, żółto-złote oczy, sierść w uszach przypomina dwie fale
energiczny, przyjazny, wiecznie uśmiechnięty, dobroduszny, szczery, ekstrawertyk do sześcianu; wręcz przerysowany, pewny siebie, ma tendencję do bagatelizowania niebezpieczeństwa, martwi się o zdrowie innych i często ich poucza na ten temat
Falująca Łapa kiwnął głową, kolejny medykament do kolekcji wiedzy, super.
-Okej -powiedział i jeszcze raz kiwnął głową kiedy Krwawnikowy Liść polecił Fali zebrać trochę liści stokrotki. No cóż, skoro wiedział już co zbierać i w ogóle, to biało-rudy zabrał się ostrożnie za swoje próby zbierania liści stokrotki, które na koniec poszukiwań będzie mógł przynieść do medycznego składzika.
Medyk mógł się rozglądać za medykamentami, ale chcąc nie chcąc trafił jedynie na wydrę, która beztrosko polowała sobie właśnie na jakiegoś ptaszka. Nie była zbyt zainteresowana otoczeniem, skupiona jedynie na swoim przyszłym jedzeniu, które… o właśnie chapła bez problemu.
Chwila nauki i już młodszy Terminator bez problemu dawał sobie radę z wszystkim, bez problemu urwał cztery listki, a więc idealnie do składzika. W taką pogodę to i tak cud, że znalazł coś praktycznie od razu i jeszcze chociaż trochę udało mu się zgarnąć. Mogło być w końcu zgniłe.
+4 listki stokrotki
+ 20 medexp
Księżyce: 126 Mistrz: Lśniąca Sadzawka Płeć: Kocur Matka: Lśniąca Sadzawka Ojciec: Skorpion Trwałe urazy: niewielki ślad po lisich zębach na lewym policzku
Medyk, po swojej matce, odziedziczył białe, długie i lśniące futro; widoczne jest to przede wszystkim na jego puchatych policzkach, ponadprzeciętnie owłosionym wnętrzu w uszach i ogonie. Kocur posiada trójkątny pysk i skośne oczy w dwóch kolorach – prawe jest w odcieniach błękitu, natomiast lewe przybrało słoneczną barwę. Jego wąsy są białe, a nos różowy, pudrowy. Jest smukły i słabo umięśniony.
Kocur jest cierpliwy, uprzejmy i spokojny. Medyk jest nieobeznany w żartach, natomiast często się uśmiecha. Rzadko kiedy kogoś skreśla, dopiero wtedy, gdy ktoś mocno mu podpadnie; stara się być wobec każdego wyrozumiały. Wyzbył się już mówienia samej prawdy; nie oznacza to jednak, że kłamanie sprawia mu przyjemność, bo jest wręcz odwrotnie. Zdaje sobie niemniej sprawę, że niekiedy należy sobie darować szczerości, zwłaszcza w zawodzie medyka.
Nie był tutaj walczyć, interesowały go jedynie medykamenty. Nie był w pozycji ani sile by zawracać sobie głowę wydrą. Najbliższy patrol na pewno sobie z nią poradzi.
Szukał dalej nagietka i miodu.
ogromny, masywny, puchaty, rudo-biały klasycznie pręgowany, futro czyste i ułożone, żółto-złote oczy, sierść w uszach przypomina dwie fale
energiczny, przyjazny, wiecznie uśmiechnięty, dobroduszny, szczery, ekstrawertyk do sześcianu; wręcz przerysowany, pewny siebie, ma tendencję do bagatelizowania niebezpieczeństwa, martwi się o zdrowie innych i często ich poucza na ten temat
No i całkiem w sumie nieźle, cztery listki w tej porze to nie tak źle, zwłaszcza jak na początkującego medyka, który dalej się wszystkiego uczył. Falująca Łapa postanowił na razie gdzieś schować ten medykament, żeby później wrócić po te listki w czasie wracania do obozu, a później poszedł szukać któregoś z trzech powiedzianych przez Krwawnikowego Liścia medykamentów, jednak na razie skupił się przede wszystkim na krwiściągu, bo w sumie to akurat wybrał sobie w głowie. Lepiej było najpierw skupić się na jednym, potem na drugim, a następnie na trzecim, a nie tak losowo.
Biały medyk nie dość, że nie dostrzegł nagietka czy miotu, to w zasadzie... nie zauważył nic przydatnego. Parę przemarzniętych kęp trawy, na nic więcej liczyć nie mógł.
Lepiej za to szło parze młodszych oczu, którym ukazała się wysoka łodyga o gęstych włoskach i nieregularnie ząbkowanych liściach, które również nie były pozbawione lekkiego futerka chroniącego przed nadmiernym parowaniem wody. Ciężko było uświadczyć kwiatów o tej porze, ale na jednej z roślin dało się zauważyć pąk, z którego przebłyskiwały różowo-fioletowe płatki.
![[Obrazek: jcou1hQ.png]](https://i.imgur.com/jcou1hQ.png)
![[Obrazek: 2LAzKX3.png]](https://i.imgur.com/2LAzKX3.png)
![[Obrazek: E01yWJC.png]](https://cdn.discordapp.com/attachments/1107260099627589673/1107260585197969449/E01yWJC.png)