Duża. To z pewnością pierwsze słowo, które przychodzi na myśl spoglądając na Kolczastą Łapę i nie chodzi tu wyłącznie o wzrost. Kotka jest postawna, posiada szerokie łapy, a spory puchaty ogon - niemal zawsze uniesiony ku górze - tylko potęgują to wrażenie. Czerń i biel na długim, wypielęgnowanym futrze rozchodzą się niemal po równo. Biała barwa obejmuje dolną część mordki, z wyłączeniem charakterystycznej małej plamki na brodzie, okala kark, brzuch oraz łapy. Czerń zaś obejmuje niemal całą głowę, część karku, plecy, ogon, a także pojawia się na prawej pięcie i po wewnętrznej stronie lewej łapy. Szeroki pysk często zdobi skwaszona mina, co nawet współgra z jadowicie zielonymi oczami.
Bardzo poważna i zdeterminowana. Do utraty tchu pracuje nad tym żeby nie zostać w tyle, żeby już nikogo nie zawieść. Nie stroni od towarzystwa, ale zdecydowanie nie odnajduje się w sytuacjach społecznych. Podatność na zaczepki też tego nie ułatwia. Czarno-biała jest bardzo drażliwa, przez co łatwo wyprowadzić ją z równowagi, a co gorsza jedyny argument jaki zna to siła.
Pszeniczny Kłos, Słoneczna Łapa
XXXPo usłyszeniu o niepokojących pogłoskach dotyczących rzek płynących przy granicach Klanu Wichru postanowiła sama to sprawdzić. Nie liczyła na żaden cudowny łup. Wszystko, co miało rzekomo pływać w wodzie, musiało być zwyczajnym śmieciem, którego dwunodzy postanowili się pozbyć i zatruć środowisko. To wychodziło im najlepiej. Cokolwiek ktoś słyszał i wydawało mu się być piskiem kociąt, mogło być zwyczajnie kolejnym odpadem - tylko takim wydającym piski. Posiadali i takie rzeczy, ale skąd o tym mogły wiedzieć koty, które nigdy nie miały z nimi żadnej styczności... XXXTerminatorka nie chciała jednak, żeby ta wycieczka była zupełnie bezproduktywna, więc przy okazji postanowiła również rozejrzeć się za zwierzyną. Ruszyła w pobliżu brzegu Czarnego Ogona pod wiatr, węsząc w poszukiwaniu czegoś do upolowania.
Kolczasta Łapa nie musiała wcale długo iść, a po chwili wychwycić mogła kilka pisków dobiegających w pobliżu rzeki, razem z odgłosami rozchlapywania wody. Odwracając w tamtym kierunku łeb, mogła zauważyć wysoko postawiony bury ogon wystający zza krzaków.
- Oh! Moje piękne futerko! Całe mokre! - dało się usłyszeć szlochanie po kilku chwilach.
Od terminatorki zależało teraz, czy pójdzie dalej, czy może zobaczy, co się stało.
Duża. To z pewnością pierwsze słowo, które przychodzi na myśl spoglądając na Kolczastą Łapę i nie chodzi tu wyłącznie o wzrost. Kotka jest postawna, posiada szerokie łapy, a spory puchaty ogon - niemal zawsze uniesiony ku górze - tylko potęgują to wrażenie. Czerń i biel na długim, wypielęgnowanym futrze rozchodzą się niemal po równo. Biała barwa obejmuje dolną część mordki, z wyłączeniem charakterystycznej małej plamki na brodzie, okala kark, brzuch oraz łapy. Czerń zaś obejmuje niemal całą głowę, część karku, plecy, ogon, a także pojawia się na prawej pięcie i po wewnętrznej stronie lewej łapy. Szeroki pysk często zdobi skwaszona mina, co nawet współgra z jadowicie zielonymi oczami.
Bardzo poważna i zdeterminowana. Do utraty tchu pracuje nad tym żeby nie zostać w tyle, żeby już nikogo nie zawieść. Nie stroni od towarzystwa, ale zdecydowanie nie odnajduje się w sytuacjach społecznych. Podatność na zaczepki też tego nie ułatwia. Czarno-biała jest bardzo drażliwa, przez co łatwo wyprowadzić ją z równowagi, a co gorsza jedyny argument jaki zna to siła.
Pszeniczny Kłos, Słoneczna Łapa
XXXUsłyszała piski i plusk wody, więc od razu skierowała wzrok w kierunku ich źródła. Nie od razu była w stanie ustalić, czy należały one do kota, czy czegoś innego, ale szybko dostrzegła bury ogon wśród krzaków. Córka Jodłowej Gałązki zaczynała już czuć, jak zaczyna jej delikatnie pulsować skroń. Ból głowy murowany. Czy samotnicy naprawdę nie mieli innych miejsc? Świat był szeroki. Wie, bo sama widziała. Ba! To, co zdołała ujrzeć, pewnie było jakimś tycim skrawkiem, więc miejsca, gdzie te łajzy mogły się szlajać, było całe mnóstwo. Ale nie. Nie, oni musieli nachodzić ich tereny, jakby były ich własne. Kocica przyspieszyła kroku, nie kryjąc swojej obecności. Stanęła w odległości dwóch lisich ogonów i uniosła wysoko gruby ogon, mierząc płaczka złowrogim spojrzeniem. XXX– To niech lepiej będzie całe mokre gdzieś indziej, bo TU są tereny Klanu Wichru – i szczerze mało ją obchodziło, czy intruz był po ich stronie, czy może po drugiej. Był wystarczająco blisko, żeby chcieć go stąd odprowadzić. Po dobroci, albo nie.
Terminatorka szybko pojawiła się za młodym kocurem, który ani trochę nie spodziewał się towarzystwa. I okazało się, że nie jest on samotnikiem! Lecz pieszczoszkiem, co można było wywnioskować po zielonej obróżce wokół szyi.
- Hę!? - odwrócił się gwałtownie, swoim wzrokiem napotykając postawną Kolec. - Oh, dzień dobry panienko! Me imię Kapeć! - podniósł się i otrzepał futerko. Krople wody pofruwały dookoła, uciekając z jego futra. Od razu czuł się i wyglądał na rozpromienionego. - Nie wiem co to ten Plan Szpichru, ale wiesz może w którą stronę do takiego jeziorka... Moja Pani na mnie czeka. Bo wiesz, wybrałem się na spacer! Szedłem z drugiej strony wody, o tam! - pokazał głową za siebie. - A szedłem z tamtej strony - tym razem pokazał, z której strony przyszedł. - To jak? Wiesz może? - zapytał, nie czekając na reakcję ze strony terminatorki.
Duża. To z pewnością pierwsze słowo, które przychodzi na myśl spoglądając na Kolczastą Łapę i nie chodzi tu wyłącznie o wzrost. Kotka jest postawna, posiada szerokie łapy, a spory puchaty ogon - niemal zawsze uniesiony ku górze - tylko potęgują to wrażenie. Czerń i biel na długim, wypielęgnowanym futrze rozchodzą się niemal po równo. Biała barwa obejmuje dolną część mordki, z wyłączeniem charakterystycznej małej plamki na brodzie, okala kark, brzuch oraz łapy. Czerń zaś obejmuje niemal całą głowę, część karku, plecy, ogon, a także pojawia się na prawej pięcie i po wewnętrznej stronie lewej łapy. Szeroki pysk często zdobi skwaszona mina, co nawet współgra z jadowicie zielonymi oczami.
Bardzo poważna i zdeterminowana. Do utraty tchu pracuje nad tym żeby nie zostać w tyle, żeby już nikogo nie zawieść. Nie stroni od towarzystwa, ale zdecydowanie nie odnajduje się w sytuacjach społecznych. Podatność na zaczepki też tego nie ułatwia. Czarno-biała jest bardzo drażliwa, przez co łatwo wyprowadzić ją z równowagi, a co gorsza jedyny argument jaki zna to siła.
Pszeniczny Kłos, Słoneczna Łapa
XXXSamotnik na terenach, mogło być gorzej? Otóż mogło. Wystarczyło się zbliżyć, żeby poczuć smród o wiele gorszy, i jeszcze ta obróżka na szyi... Kolczasta Łapa aż poczuła, jak zakuło ją pod sklepieniem, a na jej pysku od razu wypełzł paskudny grymas. Pieszczoch. Miała nadzieję, że jakiekolwiek interakcje z nimi ma już dawno za sobą, że przecież Klan Wichru był już za daleko na te ich delikatne łapeczki. W przeciwieństwie do włóczęgów nie wiedzieli o świecie: nic. I było to problematyczne. XXX– Klan. Klan WICHRU, ty tępy mysi bobku – fuknęła, jeżąc futro na grzbiecie. – Tak się składa, że to są nasze tereny, a Ciebie nie powinno tu być. Twoje jeziorko jest tam, a teraz zmiataj stąd i nigdy nie wracaj – wskazała kierunek Szuwary Turzycy, a następnnie wysunęła pazury w ostrzegawczym geście, jakby sama poza nie dała mu jeszcze do myślenia. Starała mimo wszystko wyjaśnić sytuację rzeczowo i zrozumiale, żeby mogli się rozstać w - umówmy się - pokojowym nastawieniu.
Jego mina od razu zmieniła się z rozpromienionej na urażoną. Jak ona mogła go nazwać mysim bokiem!!! Prychnął.
- Jak sobie chcesz! Nie dziękuję bardzo! - krzyknął tylko i zaczął iść we wskazaną stronę, będąc wciąż na tym samym brzegu. Nie było z nim ciężko, chociaż wciąż pozostawał na terenach Klanu Wichru. Czy Kolec postanowi nakłonić go do przejścia na drugą stronę, czy może będzie miała go gdzieś i wróci do polowania?
Duża. To z pewnością pierwsze słowo, które przychodzi na myśl spoglądając na Kolczastą Łapę i nie chodzi tu wyłącznie o wzrost. Kotka jest postawna, posiada szerokie łapy, a spory puchaty ogon - niemal zawsze uniesiony ku górze - tylko potęgują to wrażenie. Czerń i biel na długim, wypielęgnowanym futrze rozchodzą się niemal po równo. Biała barwa obejmuje dolną część mordki, z wyłączeniem charakterystycznej małej plamki na brodzie, okala kark, brzuch oraz łapy. Czerń zaś obejmuje niemal całą głowę, część karku, plecy, ogon, a także pojawia się na prawej pięcie i po wewnętrznej stronie lewej łapy. Szeroki pysk często zdobi skwaszona mina, co nawet współgra z jadowicie zielonymi oczami.
Bardzo poważna i zdeterminowana. Do utraty tchu pracuje nad tym żeby nie zostać w tyle, żeby już nikogo nie zawieść. Nie stroni od towarzystwa, ale zdecydowanie nie odnajduje się w sytuacjach społecznych. Podatność na zaczepki też tego nie ułatwia. Czarno-biała jest bardzo drażliwa, przez co łatwo wyprowadzić ją z równowagi, a co gorsza jedyny argument jaki zna to siła.
Pszeniczny Kłos, Słoneczna Łapa
XXX Pieszczoch postanowił pójść po rozum do głowy i posłuchać się grzecznej prośby. Kolczasta Łapa oczywiście nie wierzyła mu na słowo, nawet jeżeli faktycznie zaczął się kierować we wskazanym kierunku. Były z nich takie sieroty życiowe, że w każdej chwili mógł się zakręcić i znów zapomnieć gdzie ma iść. Dlatego kocica poświęciła jeszcze chwilę czasu na obserwację intruza, upewniając się, że sobie pójdzie jak najdalej stąd. Z nim w pobliżu i tak by pewnie nic nie upolowała.
I dobrze, że córka Jodłowej Gałązki postanowiła poobserwować Kapcia. Ten już zmienił kierunek, by iść dalej, w głąb wichrowych terenów, bo zobaczył kolorowego motylka, który przefrunął mu prosto przed nosem. Wychodzi na to, że kotka tak szybko polowania nie zacznie, a będzie musiała użerać się z pieszczochliwym gamoniem.
Duża. To z pewnością pierwsze słowo, które przychodzi na myśl spoglądając na Kolczastą Łapę i nie chodzi tu wyłącznie o wzrost. Kotka jest postawna, posiada szerokie łapy, a spory puchaty ogon - niemal zawsze uniesiony ku górze - tylko potęgują to wrażenie. Czerń i biel na długim, wypielęgnowanym futrze rozchodzą się niemal po równo. Biała barwa obejmuje dolną część mordki, z wyłączeniem charakterystycznej małej plamki na brodzie, okala kark, brzuch oraz łapy. Czerń zaś obejmuje niemal całą głowę, część karku, plecy, ogon, a także pojawia się na prawej pięcie i po wewnętrznej stronie lewej łapy. Szeroki pysk często zdobi skwaszona mina, co nawet współgra z jadowicie zielonymi oczami.
Bardzo poważna i zdeterminowana. Do utraty tchu pracuje nad tym żeby nie zostać w tyle, żeby już nikogo nie zawieść. Nie stroni od towarzystwa, ale zdecydowanie nie odnajduje się w sytuacjach społecznych. Podatność na zaczepki też tego nie ułatwia. Czarno-biała jest bardzo drażliwa, przez co łatwo wyprowadzić ją z równowagi, a co gorsza jedyny argument jaki zna to siła.
Pszeniczny Kłos, Słoneczna Łapa
XXXOczywiście. Jak mogła w ogóle mieć śmiałość wierzyć, że może jednak domowy kiciuś będzie w stanie podążyć za bardzo prostymi i bardzo jasnymi wskazówkami. To było z góry skazane na porażkę, ale dała mu łaskawie szansę. Szansę, jakiej mógłby nie dostać od innego klanowego kota, który miał prawo zwyczajnie sprać każdego intruza nachodzącego ich tereny. Nie dał jej innego wyboru, skoro nie chciał po dobroci, to... XXXKolczasta Łapa ruszyła biegiem za rozproszonym pieszczochem. Gdy zbliżyła się na długość skoku, wybiła się z tylnych łap w górę - starając się spaść na plecy burego kocura i całym ciężarem ciała przygwoździć go do ziemi. Nie użyła jeszcze pazurów. Był tylko głupi, ale nie stanowił dużego zagrożenia, może jak faktycznie poczuje, że nie stroi sobie żartów, to zwieje z podkulonym ogonem do swojej pańci.
Motylek nawet nie zdążył zmienić kierunku lotu, gdy Terminatorka dopadła pieszczocha. Zwaliła kocura z łap pozbawiając go na chwilę oddechu. Stała teraz nad nim przyszpilając jego ciało do ziemi. Natomiast motylek gdzieś odfrunął, wystraszony nagłym ruchem przewalających się kotów. Zostali teraz tylko we dwójkę.
- Ugh. Ciężka jesteś, złaź ze mnie! Pobrudzisz mi całe futro! - krzyczał rozzłoszczony Kapeć, wiercąc się. Biedak probował jakoś się uwolnić spod łap Kolec.
Duża. To z pewnością pierwsze słowo, które przychodzi na myśl spoglądając na Kolczastą Łapę i nie chodzi tu wyłącznie o wzrost. Kotka jest postawna, posiada szerokie łapy, a spory puchaty ogon - niemal zawsze uniesiony ku górze - tylko potęgują to wrażenie. Czerń i biel na długim, wypielęgnowanym futrze rozchodzą się niemal po równo. Biała barwa obejmuje dolną część mordki, z wyłączeniem charakterystycznej małej plamki na brodzie, okala kark, brzuch oraz łapy. Czerń zaś obejmuje niemal całą głowę, część karku, plecy, ogon, a także pojawia się na prawej pięcie i po wewnętrznej stronie lewej łapy. Szeroki pysk często zdobi skwaszona mina, co nawet współgra z jadowicie zielonymi oczami.
Bardzo poważna i zdeterminowana. Do utraty tchu pracuje nad tym żeby nie zostać w tyle, żeby już nikogo nie zawieść. Nie stroni od towarzystwa, ale zdecydowanie nie odnajduje się w sytuacjach społecznych. Podatność na zaczepki też tego nie ułatwia. Czarno-biała jest bardzo drażliwa, przez co łatwo wyprowadzić ją z równowagi, a co gorsza jedyny argument jaki zna to siła.
Pszeniczny Kłos, Słoneczna Łapa
XXXDasz takiemu pazurek, a urwie całą łapę. Kolec wykazała się nie lada cierpliwością i dobrodusznością w stosunku do pieszczocha, ale ten postanowił na to wszystko zwyczajnie napluć. Dobrze. Jego wola, ale niech się nie zdziwi za chwilę XXX– WYJAZD. JUŻ! – warknęła mu do ucha, wciąż dociskając go do ziemi. – Wracaj do swojej pańci, albo mogę ci zagwarantować, że już więcej nie ujrzysz jej na oczy – ostrzegła po raz ostatni. Zeszła z burego przygłupa i nosem wskazała kierunek, w którym powinien zacząć się oddalać w trybie natychmiastowym. Futro na jej grzbiecie było uniesione, a ogon obijał się o boki. Była gotowa pokazać, że nie żartuje i Papeć, Łapeć czy inny Kalosz miał ostatnią szansę, żeby odejść w jednym kawałku.
Przez jej warknięcie wystraszył się jeszcze bardziej.
- NO JUŻ DOBRZE! DOBRZE! - łkał żałośnie i gdy tylko Kolczasta Łapa zeszła z burego kocura, ten wstał pospiesznie i zaczął powoli się wycofywać. Oczywiście wtedy potknął się i upadł na tyłek, niezdara. Przełknął gulę w gardle na jej ostrzeżenie. Kiwnął tylko szybko łbem, podniósł się i biegiem ruszył we wskazaną stronę, nie oglądając się za siebie.
Duża. To z pewnością pierwsze słowo, które przychodzi na myśl spoglądając na Kolczastą Łapę i nie chodzi tu wyłącznie o wzrost. Kotka jest postawna, posiada szerokie łapy, a spory puchaty ogon - niemal zawsze uniesiony ku górze - tylko potęgują to wrażenie. Czerń i biel na długim, wypielęgnowanym futrze rozchodzą się niemal po równo. Biała barwa obejmuje dolną część mordki, z wyłączeniem charakterystycznej małej plamki na brodzie, okala kark, brzuch oraz łapy. Czerń zaś obejmuje niemal całą głowę, część karku, plecy, ogon, a także pojawia się na prawej pięcie i po wewnętrznej stronie lewej łapy. Szeroki pysk często zdobi skwaszona mina, co nawet współgra z jadowicie zielonymi oczami.
Bardzo poważna i zdeterminowana. Do utraty tchu pracuje nad tym żeby nie zostać w tyle, żeby już nikogo nie zawieść. Nie stroni od towarzystwa, ale zdecydowanie nie odnajduje się w sytuacjach społecznych. Podatność na zaczepki też tego nie ułatwia. Czarno-biała jest bardzo drażliwa, przez co łatwo wyprowadzić ją z równowagi, a co gorsza jedyny argument jaki zna to siła.
Pszeniczny Kłos, Słoneczna Łapa
XXXKocica wzięła głęboki wdech i wypuściła go ze świstem po chwili, obserwując jak się oddala. Tym razem na dobre. Potrzebowała się uspokoić, bo pieszczoch doprowadził ją do granic cierpliwości. Wciąż czuła, jak krew buzuje jej w żyłach, a w uszach aż huczy od emocji. Nie chciała mieć nikogo na sumieniu, ale czuła, że nadajdzie taki dzień, że trafi na kogoś bardziej upartego. Wtedy nie będzie miała innego wyjścia. To jednak było zmartwienie przyszłej Kolec. Ta Kolec z teraz musiała skupić się na polowaniu, bo na razie nie udało się jej jeszcze niczego znaleźć a co dopiero złapać. Ponownie ustawiła się pod wiar i ruszyła przed siebie, tropiąc za zwierzyną.
Kolczasta Łapa chwilę po krótkim marszu, mogła zauważyć na pobliskim kamieniu padalca. Beznoga jaszczurka spoczywała na kamieniu, wygrzewając się w promieniach słońca. Nie jest to duże znalezisko, ale jednak lepsze niż rozmowa z głupim pieszczoszkiem.
Duża. To z pewnością pierwsze słowo, które przychodzi na myśl spoglądając na Kolczastą Łapę i nie chodzi tu wyłącznie o wzrost. Kotka jest postawna, posiada szerokie łapy, a spory puchaty ogon - niemal zawsze uniesiony ku górze - tylko potęgują to wrażenie. Czerń i biel na długim, wypielęgnowanym futrze rozchodzą się niemal po równo. Biała barwa obejmuje dolną część mordki, z wyłączeniem charakterystycznej małej plamki na brodzie, okala kark, brzuch oraz łapy. Czerń zaś obejmuje niemal całą głowę, część karku, plecy, ogon, a także pojawia się na prawej pięcie i po wewnętrznej stronie lewej łapy. Szeroki pysk często zdobi skwaszona mina, co nawet współgra z jadowicie zielonymi oczami.
Bardzo poważna i zdeterminowana. Do utraty tchu pracuje nad tym żeby nie zostać w tyle, żeby już nikogo nie zawieść. Nie stroni od towarzystwa, ale zdecydowanie nie odnajduje się w sytuacjach społecznych. Podatność na zaczepki też tego nie ułatwia. Czarno-biała jest bardzo drażliwa, przez co łatwo wyprowadzić ją z równowagi, a co gorsza jedyny argument jaki zna to siła.
Pszeniczny Kłos, Słoneczna Łapa
XXXJakakolwiek zwierzyna byłaby lepsza od spotkania pieszczocha. No, chyba że martwa, to już zależy od okoliczności. Zwierzę, które dostrzegła, było natomiast całkiem żywe i nadawało się na coś, co można było dorzucić do stosu. Przez pół uderzenia serca odniosła wrażenie, że patrzy na węża, jednak po szybkiej analizie ustaliła, że ma do czynienia z padalcem. Dobrze, to znaczyło, że nie musiała się wystrzegać ukąszenia. Przyjęła pozycję łowiecką, zginając lekko łapy i zrównując głowę oraz ogon z linią grzbietu. Pilnowała, żeby trzymać się pod wiatr, ale przede wszystkim przeniosła ciężar ciała na tylne łapy. Spróbowała się zakraść najbliżej, jak było to możliwe, a wtedy wybiła się do przodu, starając się pochwycić wylegująca się na kamieniu jaszczurkę w zęby i szybko zadusić.
