Rząd Drzew

[James]

- Kilka razy! Weź! - uśmiechnął się na pokrzepienie. Zaraz szybko się rozejrzał, a gdy ujrzał wąs Babiego Lata, podsunął go do niego. Nie odleciał, co już było na ogromny plus! - Sorki... serio. Na pewno odrośnie ci znacznie lepszy od tego.
Zagaił zaraz, uśmiechając się do niego przepraszająco. Nieco bardziej krzywo, niż moment temu - bo czuł niemałe skrępowanie w związku z tym... uszkodzeniem. Nie wiedział jak to nazwać. Głupio mu było, po prostu!
- Trzeba - pomachał głową. - Strach pomyśleć co by mi zrobiła, gdyby nie chciała tylko poćwiczyć...
Brr! Jamesa już by tu nie było!
- Nic... ci nie zrobiłem?

[Babie Lato]

  Stary kocur parskął krótkim, acz szczerym śmiechem. Zdążył już zapomnieć o tym nieszczęsnym wąsie.
  — Zachowaj sobie na pamiątkę. Może kiedyś będziesz mógł się pochwalić że naklepałeś Babiemu Latu. — Zawiesił wzrok na kremowym kocurze. Rozbawienie odbijało się w żółtych oczach burego. — A ja tymczasem chyba powinienem poszukać pokrzyw zamiast tych jeżyn.
  Na wszelki wypadek rozejrzał się na boki, ale naturalnie, jak były potrzebne, to żadnej pokrzywy tu nie było.
  — Uraziłeś dumę starego kocura. — Machnął łapą, w geście sugerującym, że takie rzeczy zdarzały mu się na codzień i nie było czym się przejmować. — No i wyrwałeś wąs, nic więcej. Może to i lepiej, trzeba sobie zdawać sprawę ze swojego wieku. A mi to, jak widać, nie wychodzi.
  Otrzepał futro jeszcze raz, dla pewności i położył się na soczystej, letniej trawie. Pomyśleć, że jeszcze nie tak dawno to wszystko było przykryte śniegiem.
  — Jakieś źródło wody tu masz? Pić mi się chce po tym sparingu–
//zt?

[James]

- Średni powód do dumy! - jeśli ktoś go znał takiego, jakim znał go James - dobry, starszy, mądry kot - to chyba powinien się tego wstydzić. I wstydził! Może niepotrzebnie, ale im dłużej o tym myślał, tym bardziej czuł się podle. Odetchnął cicho.
Uraził jedynie jego dumę... i wyrwał wąs. I utwierdził go w tym, że jest stary. Uh... Mogło być gorzej, totalnie. James chwilę usiłował zapewnić go, że wcale nie jest taki znów wiekowy, na dobrą sprawę to uznałby go za niewiele starszego od siebie samego (marne to pocieszenie), ale szybko zrezygnował, uznając że to brzmi jeszcze gorzej, jak stara się mu wmówić głupie kłamstwo.
- O... jasne, jasne! Mam, chodź - miauknął, szybko idąc do swojego wodopoju. Oby tylko ten nie wyschnął, bo wyjdzie na prawdziwego oszusta!

[zt x2<3]