Płeć: Kocur Matka: Barwne Niebo Ojciec: Leśna Łapa Partner: Brak
Nocny wdał się w ojca. Niech nie zmyli was odmienny kolor sierści, która jest krótka. Sylwetkę ma zbliżoną do Leśnego Futra. Smukłe i umięśnione ciało pokrywa czarna jak noc barwa. Oczy posiada czysto błękitne, a gdy podrośnie zmienią się w zamknięte w barwie pomiędzy zielenią, a brązem skrywają w sobie dumę i inteligencję po mamie. Jeśli chodzi o wzrost to po osiągnięciu dojrzałości niewiele przewyższy swojego ojca.
Kocurek ten raczej nie należy do zbytnio wylewnych. Chłodny i powściągliwy waży każde swoje słowo jakby bał się, że może złamać jakieś tabu, albo narazić się na kłopoty. Jednak, gdy już kogoś dobrze pozna i polubi staje się towarzyszem do rany przyłóż. Czasem patrząc w jego oczy ciężko powiedzieć czy nad czymś mocno myśli – czy może w tym momencie po prostu próbuje skalkulować swój następny ruch. Można określić go słowami – cichy pracuś. Gdy coś nie idzie po jego myśli to zamiast się irytować, próbuje wyciągnąć wnioski z błędów i nie popełniać ich w przyszłości.
Ja bym poprosił kota jednego. Kartę itd w środę zrobię.
Jest wysokim kocurem. Może nie najwyższym, aczkolwiek wyróżnia się spośród pobratymców. Jego futerko jest krótkie, ciemnoszare i pozbawione pręg. Na łapach widnieją białe skarpetki, zaś na gardle pojawia się jasna plamka. Ciemnoszary nos i wąsy w podobnej barwie nie wyróżniają się, podobnie jak uszy, które są przeciętnej wielkości. Jedynie duże oczy w kolorze wiosennych listków mogą przykuć uwagę. Ogon Ciężkiej Łapy jest gruby i stosunkowo krótki.
Od czasu związania się z Klonową Łapą zaczął nieco większą uwagę poświęcać wyglądowi, teraz stara się prezentować jak najlepiej. Prócz tego delikatnie przytył. Nie jest gruby, aczkolwiek nie jest tak chudy, jak po opuszczeniu lecznicy.
Od kiedy został wojownikiem dał sobie spokój z ambicjami. Wykonuje obowiązki wojownika i stara się, jak może dla klanu, lecz nie oczekuje już zbyt wiele od życia. Najłatwiej opisać go jako neutralnego. Nie miesza się w nieswoje konflikty i stara się nie zwracać na siebie uwagi. Dzięki temu może robić co chce - oczywiście w granicach rozsądku. Wciąż jest uparty i stanowczy, gdy raz sobie coś postanowi nie odpuści. Będzie dążył do celu chociażby po trupach, jednakże na szczęście nie ma ich zbyt wiele. Skupia się na wygodnym, niemęczącym życiu. Ponadto żongluje opiniami i prędko zmienia zdanie o innych, gdy jest mu to na rękę lub widzi w tym korzyści. Wyjątkami są koty, które naprawdę polubi lub znienawidzi, u takowych jego nastawienie nie ulega zmianie bez naprawdę ważnego powodu. W stosunku do najbliższych jest opiekuńczy... można nawet powiedzieć, że za bardzo.
Popiół nie ma żądnych cech szczególnych. Niczym się nie wyróżnia. Można wręcz powiedzieć, że jest do bólu przeciętna. Drobna, niewysoka. Długość ogona całkiem w normie, uszy odpowiedniej wielkości. Szaroniebieskie futro, lekko odstające od ciała srebrzyście połyskuje. Jej oczy nie świecą wspaniałym blaskiem urzekając wszystkich dookoła. Są złote. Po prostu, złote. Z powodzeniem mogłaby się zgubić w tłumie innych, podobnie do niej umaszczonych.
Pięć księżyców to bardzo mało, aby wyrobić charakter. Zwłaszcza, jeśli Popiół siedziała w kociarni chorując. Dopiero poznaje świat. Kotkę można opisać w najbardziej mdły na świecie sposób: miła, sympatyczna, uczynna. Jedyne, co może ożywić ten obraz jest to, że brak taktu i okrzesania lubi wychodzić na światło dzienne.
Podobnie jak przy Barwnym Niebie, niebieska koteczka jak coś od kogoś zapragnie, zdecydowanie będzie próbowała słowami go namówić na zrobienie tego, co ona chce, a co jej tam, nie zaszkodzi trochę pokłamać na prawo i lewo aby osiągnąć swój cel, niezależnie o co by to było.
-
Mogłabym dołączyć? Jutro będzie karta postaci jak co, o ile nie ma z tym problemów.
Średniego wzrostu i przeciętnej budowy czarno-ruda, krótkowłosa kocica. Po lewej stronie jej głowy dominuje rudy, a po prawej czarny. Oczy ma złote, nos czarno-różowy, a jasne wąsy są zabawnie powykręcane.
Apatyczna, mało ruchliwa, pozbawiona energii i poczucia humoru. Niezależna samotniczka, w towarzystwie małomówna i nieufna. Paranoiczka, przewrażliwiona na własnym punkcie, wyczulona na jakiekolwiek przytyki w swoją stronę, jednocześnie mająca ostre opinie na temat innych.
i don'twannabeany partofyourscene idon'tbelievewhatyoubelieve i'dratherbefacelessinthe dark thanbesoF A K E................
.................likethewayyouare
Wysoka i dumna krótkowłosa, szaro-kremowo-biała kotka z wiecznie idealnie czystym futrem, o niezbyt masywnej posturze, intrygującej szarej łatce nad prawym okiem z heterochromią (prawe brązowe, lewe niebieskie). [kp]
i lookup ahead,nobody,nobodycan't stopme i'll show you.the.way.so follow my,follow my leadey .::e...y.....h...o...l...d.....u...p,.....h...o...l...d.....u...p::. can'tyou see i'm inmyZONE ?
Jest wysokim kocurem. Może nie najwyższym, aczkolwiek wyróżnia się spośród pobratymców. Jego futerko jest krótkie, ciemnoszare i pozbawione pręg. Na łapach widnieją białe skarpetki, zaś na gardle pojawia się jasna plamka. Ciemnoszary nos i wąsy w podobnej barwie nie wyróżniają się, podobnie jak uszy, które są przeciętnej wielkości. Jedynie duże oczy w kolorze wiosennych listków mogą przykuć uwagę. Ogon Ciężkiej Łapy jest gruby i stosunkowo krótki.
Od czasu związania się z Klonową Łapą zaczął nieco większą uwagę poświęcać wyglądowi, teraz stara się prezentować jak najlepiej. Prócz tego delikatnie przytył. Nie jest gruby, aczkolwiek nie jest tak chudy, jak po opuszczeniu lecznicy.
Od kiedy został wojownikiem dał sobie spokój z ambicjami. Wykonuje obowiązki wojownika i stara się, jak może dla klanu, lecz nie oczekuje już zbyt wiele od życia. Najłatwiej opisać go jako neutralnego. Nie miesza się w nieswoje konflikty i stara się nie zwracać na siebie uwagi. Dzięki temu może robić co chce - oczywiście w granicach rozsądku. Wciąż jest uparty i stanowczy, gdy raz sobie coś postanowi nie odpuści. Będzie dążył do celu chociażby po trupach, jednakże na szczęście nie ma ich zbyt wiele. Skupia się na wygodnym, niemęczącym życiu. Ponadto żongluje opiniami i prędko zmienia zdanie o innych, gdy jest mu to na rękę lub widzi w tym korzyści. Wyjątkami są koty, które naprawdę polubi lub znienawidzi, u takowych jego nastawienie nie ulega zmianie bez naprawdę ważnego powodu. W stosunku do najbliższych jest opiekuńczy... można nawet powiedzieć, że za bardzo.
Jest wysokim kocurem. Może nie najwyższym, aczkolwiek wyróżnia się spośród pobratymców. Jego futerko jest krótkie, ciemnoszare i pozbawione pręg. Na łapach widnieją białe skarpetki, zaś na gardle pojawia się jasna plamka. Ciemnoszary nos i wąsy w podobnej barwie nie wyróżniają się, podobnie jak uszy, które są przeciętnej wielkości. Jedynie duże oczy w kolorze wiosennych listków mogą przykuć uwagę. Ogon Ciężkiej Łapy jest gruby i stosunkowo krótki.
Od czasu związania się z Klonową Łapą zaczął nieco większą uwagę poświęcać wyglądowi, teraz stara się prezentować jak najlepiej. Prócz tego delikatnie przytył. Nie jest gruby, aczkolwiek nie jest tak chudy, jak po opuszczeniu lecznicy.
Od kiedy został wojownikiem dał sobie spokój z ambicjami. Wykonuje obowiązki wojownika i stara się, jak może dla klanu, lecz nie oczekuje już zbyt wiele od życia. Najłatwiej opisać go jako neutralnego. Nie miesza się w nieswoje konflikty i stara się nie zwracać na siebie uwagi. Dzięki temu może robić co chce - oczywiście w granicach rozsądku. Wciąż jest uparty i stanowczy, gdy raz sobie coś postanowi nie odpuści. Będzie dążył do celu chociażby po trupach, jednakże na szczęście nie ma ich zbyt wiele. Skupia się na wygodnym, niemęczącym życiu. Ponadto żongluje opiniami i prędko zmienia zdanie o innych, gdy jest mu to na rękę lub widzi w tym korzyści. Wyjątkami są koty, które naprawdę polubi lub znienawidzi, u takowych jego nastawienie nie ulega zmianie bez naprawdę ważnego powodu. W stosunku do najbliższych jest opiekuńczy... można nawet powiedzieć, że za bardzo.
Jest silną, umięśnioną kotką, ma krótką sierść i niebieskie umaszczenie. Nie jest pręgowana, ma niebieskie oczy które przebarwią się na kolor pomarańczowy gdy kotka podrośnie. Ma dosyć długi ogon i małe uszy. Ma dosyć małe łapy, jest smukła ale dosyć dobrze odżywiona.
Jest bardzo miłą i uprzejmą kotką, ale jest także hałaśliwa i uwielbia bałagan. Nie można o niej powiedzieć że jest skryta w sobie, wręcz przeciwnie jest otwarta i towarzyska. Potrafi czasami działać bez namysłu. Uwielbia jeść ryby ale gustuję także w myszach i nornicach, bardzo kocha swoją rodzinę. nie boi się wody i bardzo chciałaby umieć pływać. Jak większość kociaków nie może się doczekać ceremonii mianowania na terminatora.
Sierść w kolorze piasku, zawsze czysta i lśniąca - oto znak rozpoznawszy Rzecznej medyczki. Pokryta jest niewiele ciemniejszymi pręgami, które na bokach układają się w grube zawijasy. Nie brak także mlecznobiałych akcentów, które zdobią jej mordkę, gardło, brzuch, palce oraz końcówkę ogona. Aparycja Księżyc jest zupełnie nieimponująca; przykrótkie łapy noszą smukły, nieco wydłużony korpus oraz zaokrągloną głowę, na której osadzone są nieduże uszy, orzechowe oczy i nos o barwie łososiowej. Jej skóra jest wolna od blizn, za to na brzuchu, bokach i biczowatym ogonie widać niemal łyse fragmenty - efekt zbyt intensywnego czyszczenia futra w momentach stresu. Głos Rzeczniaczki jest dość charakterystyczny; jako że transpłciową kotką musi nad nim pracować, by był wyższy i brzmiał jak głos kotki.
Sztywna jak kłoda, wiecznie poważna perfekcjonistka.
mybirds of a kind, they more and more are looking like centurions than any little messiah; and as I prune my feathers like leaves from a vine I find that we havefewer and fewer in kind, but my palms and fingers still reek of gasoline fromthrowing fuel to the fireof that Greco-Roman dream, purifying the holy rock to melt the gilded seams; it don't bring me relief, no it don't bring menothing that.
Jest silną, umięśnioną kotką, ma krótką sierść i niebieskie umaszczenie. Nie jest pręgowana, ma niebieskie oczy które przebarwią się na kolor pomarańczowy gdy kotka podrośnie. Ma dosyć długi ogon i małe uszy. Ma dosyć małe łapy, jest smukła ale dosyć dobrze odżywiona.
Jest bardzo miłą i uprzejmą kotką, ale jest także hałaśliwa i uwielbia bałagan. Nie można o niej powiedzieć że jest skryta w sobie, wręcz przeciwnie jest otwarta i towarzyska. Potrafi czasami działać bez namysłu. Uwielbia jeść ryby ale gustuję także w myszach i nornicach, bardzo kocha swoją rodzinę. nie boi się wody i bardzo chciałaby umieć pływać. Jak większość kociaków nie może się doczekać ceremonii mianowania na terminatora.
Cierpka [KP]
Jestem całkiem nowy, jak stworzyć kartę postaci? Z góry dziękuje
Księżyce: 98 Płeć: kocur Matka: Mysi Krok Ojciec: Bukowa Kora
Na pierwszy rzut oka, nic wyróżniającego. Zwykły niebieski kot z krótkim futerkiem. Potok nie jest dużych rozmiarów, wręcz przeciwnie… Jest dość niskim, zgrabnym kocurkiem. Jego kły są nieco przerośnięte. Uwagę przyciągają nie tylko jego zimne, błękitne oczy ale również trzy widoczne blizny – Największa biegnie przez kark i lewy bark, dwie mniejsze znajdują się obok jego prawego oka.
Cechują go szpiczaste uszy, ciemny nos i długi ogon.
Jest silną, umięśnioną kotką, ma krótką sierść i niebieskie umaszczenie. Nie jest pręgowana, ma niebieskie oczy które przebarwią się na kolor pomarańczowy gdy kotka podrośnie. Ma dosyć długi ogon i małe uszy. Ma dosyć małe łapy, jest smukła ale dosyć dobrze odżywiona.
Jest bardzo miłą i uprzejmą kotką, ale jest także hałaśliwa i uwielbia bałagan. Nie można o niej powiedzieć że jest skryta w sobie, wręcz przeciwnie jest otwarta i towarzyska. Potrafi czasami działać bez namysłu. Uwielbia jeść ryby ale gustuję także w myszach i nornicach, bardzo kocha swoją rodzinę. nie boi się wody i bardzo chciałaby umieć pływać. Jak większość kociaków nie może się doczekać ceremonii mianowania na terminatora.
Jest silną, umięśnioną kotką, ma krótką sierść i niebieskie umaszczenie. Nie jest pręgowana, ma niebieskie oczy które przebarwią się na kolor pomarańczowy gdy kotka podrośnie. Ma dosyć długi ogon i małe uszy. Ma dosyć małe łapy, jest smukła ale dosyć dobrze odżywiona.
Jest bardzo miłą i uprzejmą kotką, ale jest także hałaśliwa i uwielbia bałagan. Nie można o niej powiedzieć że jest skryta w sobie, wręcz przeciwnie jest otwarta i towarzyska. Potrafi czasami działać bez namysłu. Uwielbia jeść ryby ale gustuję także w myszach i nornicach, bardzo kocha swoją rodzinę. nie boi się wody i bardzo chciałaby umieć pływać. Jak większość kociaków nie może się doczekać ceremonii mianowania na terminatora.