Kremowa, niska kotka o długim, puszystym futrze w ledwo widoczne tygrysie pręgi. W świetle dnia końcówki sierści stają się niemalże białe, przez co odnosi się wrażenie, że sylwetka gotowa się ugiąć przy najdelikatniejszym choćby dotyku. Postura koteczki jest solidna, ale nie gruba czy przysadzista... szczupła właściwie też nie. Taka w sam raz. Dumny, podłużny pyszczek ozdabiają piękne, niemalże idealnie okrągłe ślepka koloru bladobłękitnego. Krok postaci jest śmiały, sprężysty, i rzadko kiedy spokojny czy pełen gracji, jak to się z reguły oczekuje od młodej damy.
Mała złośnica, choć z pewnym wdziękiem... powiedzmy. Samolubna i kapryśna: jej decyzje determinuje nieustanna chęć urozmaicenia swojego dnia jakąś rozrywką, co nierzadko dla jej rozmówcy może się skończyć w sposób przykry. Generalnie Żądełko to ten typ kociaka, którego się albo unika, albo uderza w pysk, żeby się uspokoiło.
Poranny Szron, Migocząca Łapa, Iskrzący Śnieg
O, a czy ja mogłabym zająć miejsce jednego kociaka..? Z przyjemnością bym sobie pograła!
