Trening Chmurnej Łapy

[Chłodny Oddech]

Umówiłem się z moją nową terminatorką przy wyjściu z obozu, gdy słońce będzie już widoczne. Wstałem wcześnie, zjadłem niedużą sikorkę i przylizałem sierść tu i ówdzie, by jakoś wyglądać. Następnie zwarty i gotowy poszedłem usiąść u wyjścia z obozu, by tam oczekiwać nadejścia Chmurnej Łapy. Miałem nadzieję, że nie zrobi mi takiego psikusa jak Gołąbek, postanawiając nie wystawić nawet nosa z legowiska terminatorów. Miło by było, gdyby jednak przyszła na wyznaczone miejsce o wyznaczonej porze. Nie wiedziałem jednak, czego mam się spodziewać. W każdym razie w końcu usiadłem, owijając ogon wokół łap i strosząc swoje gęste futro, by było mi cieplej. Dzień był mroźny, a na ziemi tu i ówdzie leżał śnieg, więc liczylem, że długo tak nie będę musiał tu tkwić.

[Chmura.]

Miała się stawić przy wyjściu z obozu, gdy słońce będzie już widoczne. I tak zrobiła. Wstała wcześnie, w pośpiechu układając swoje futerko. Zerkała na niebo w strachu, że się spóźni. To była ostatnia rzecz jaką by chciała pierwszego dnia treningu. Ciągle w głowie miała wydarzenia ostatnich dni. Zostanie terminatorem, śmierć Gronostajowego Kroku, oraz przede wszystkim sytuacja ze Słońcem. Próbowała nie zaprzątać sobie tym głowy, ale nie mogła tak o tym zapomnieć. Zwłaszcza o tym ostatnim. Nie wierzyła, że jej brat mógł być zdolny do tego wszystkiego. Złapała jeszcze szybko jakiegoś ptaka ze stosu, którego pochłonęła w przeciągu kilku chwil i ruszyła na miejsce spotkania. Chłodny Oddech już na nią czekał. Spojrzała po raz ostatni na niebo. Była na czas. Przynajmniej tak jej się wydawało.
— Dzień dobry. — powiedziała uśmiechając się.

[Chłodny Oddech]

Nie minęlo dużo czasu, gdy moim oczom ukazała się Chmurna Łapa. Widząc ją od razu trochę odżyłem, bo już się obawiałem, że zrobi mi podobnego psikusa co Gołąbek, ale jak widać jej bardziej zależało na treningu. Cieszyło mnie to niezmiernie! Z uśmiechem czekałem, aż kotka do mnie podejdzie, żebyśmy mogli zacząć trening.
- Cześć, Chmurna Łapo. - odpowiedziałem miękko na jej przywitanie i odwzajemniłem uśmiech. No, ona umiała się stawić na wyznaczonym miejscu i ładnie przywitać. Była to miła odmiana i już w duchu zacząłem się cieszyć, że może trenowanie jej będzie odbywać się w przyjemniejszej atmosferze, niź trening Gołębia. Szybko zlustrowałem ją wzrokiem by upewnić się, w jakiej jest dziś formie i ogólnie - lepiej się jej przyjrzeć. - Jak się dziś miewasz? Gotowa na długi spacer? - zagaiłem przyjaźnie, w międzyczasie wstając i spojrzałem na terminatorkę w oczekiwaniu na odpowiedź, gotowy by ruszyć w drogę. Nie chciałem od razu zaczynać od nauki, mieliśmy na to masę czasu. Uważałem, że uprzednie utworzenie miłej atmosfery lepiej wpłynie na przebieg treningu. Poza tym mieliśmy od teraz spędzać sporo czasu razem, więc chciałem by wiedziała, że jestem raczej przyjaznym gadułą, a nie jakimś poważnym gburem czy sztywnym dziwakiem.

[Chmura.]

Kotce bardzo zależało na treningu. Chciała stać się dobrą wojowniczką, jak najlepszą. Nawet nie mogła sobie wyobrazić, że byłaby w stanie się spóźnić. Będzie bronić innych. I będzie się bardzo przykładać, oraz przestrzegać Kodeksu Wojownika.
— Czuję się dobrze, dziękuję. — powiedziała nie wiedząc do końca, jak powinna się zachować w towarzystwie jej mistrza. Nie znała go, ani trochę i nie wiedziała jak miała się zachowywać w jego towarzystwie. — I tak, jestem gotowa. — dodała. Chociaż nie do końca było dobrze, bo po sytuacji ze Słońcem ciągle czuła się trochę źle. Skłamała nie chcąc, żeby ktoś się o nią martwił, starczyło, że Słonecznik się o tym dowiedziała. W końcu wstała widząc, że Chłodny Oddech też wstał.

[Chłodny Oddech]

Pewnie jak spędzimy już razem trochę czasu, Chmurna Łapa zauważy, że jestem raczej wyluzowany i można sobie przy mnie pozwolić na trochę swobody. Oczywiście wszystko w granicach rozsądku, w końcu był to trening a nie przyjacielskie spotkania, aczkolwiek nie chciałem wprowadzać ponurej i sztywnej atmosfery.
- W takim razie w drogę! - zakomunikowałem z entuzjazmem, rad z tego, że przyznała gotowość. Jak na razie sprawiała wrażenie raczej cichej, grzecznej i ostrożnej, ale w żadnym razie nie przeszkadzało mi to. Oboje musieliśmy wybadać grunt. Może też po prostu taka była, jeszcze nie mogę nic stwierdzić. - Powiedz mi, Chmurna Łapo, miałaś może nauki? Jeśli nie, to oczywiście nic nie szkodzi bo wszystkiego cię nauczę. Tak czy owak, powiedz mi czy znasz jakieś podstawy. Wiesz, kodeks, rangi. - powiedziałem, gdy już wychodziliśmy z obozu i powoli kierowaliśmy się w stronę Kwitnących Zarośli, spoglądając przy tym na terminatorkę pogodnym wzrokiem. Niech wie, że nie gryzę!

[Chmura.]

Początkowo nieco się zagapiła i musiała przyspieszyć tempo. Gdy już wychodzili z obozu Chmurna starała się iść z kocurem krok w krok, chociaż co chwila zwalniała, bo coś wyjątkowo ciekawego przykuło jej uwagę. Nie spuszczała jednak wzroku z postaci starszego.
— Nie, nie miałam nauk, ale znam kilka punktów kodeksu i wszystkie rangi w Klanie. — odparła najbardziej pewnie jak tylko umiała. — Mam wymienić? — spytała wyrównując krok z mistrzem. Chłodny Oddech wprawdzie nie wyglądał zbyt groźnie jednak też chciała się choć trochę wykazać tym co nauczyli ją rodzice, którzy odwiedzali ją w lecznicy. Nie była w stanie zapamiętać wszystkiego, ale kilka punktów kodeksu, chociaż nie po kolei umiała wymienić i wyjaśnić.

[Chłodny Oddech]

Postarałem się nie iść zbyt szybko, by córka Łabędzia mogła wyrównać ze mną krok, co umożliwi nam lepszą komunikację. Nie chciałem narzucać zbyt dużego tempa, bo miałem zamiar oprowadzić Chmurkę po sporej części terenów i nie chciałem, by zbyt szybko opadła z sił.
- Jasne, powiedz co wiesz, a potem to omówimy. - odparłem z łagodnym uśmiechem na jej pytanie, skinąwszy przy tym głową. Znacznie lepiej będzie, jeśli powie wszystko czego dotychczas się dowiedziała, a ja sprostuję i uzupełnię jej wiedzę. Zaoszczędzi mi to także długiego monologu, który pewnie i tak byłby ciężki do zapamiętania.

[Chmura.]

— No to, po pierwsze broń swojego Klanu nawet kosztem własnego życia. Nie poluj i nie wchodź na tereny innego Klanu. Starszyzna musi zostać nakarmieni przed terminatorami i wojownikami. Terminatorom nie wolno jeść bez pozwolenia. Granice muszą być sprawdzane i oznakowane każdego dnia. Słowo przywódcy jest prawem. Honorowy wojownik nie musi zabijać innych by zwyciężać swoje bitwy, można zabijać w obronie własnej. — powiedziała. Kilka punktów powiedziała, bo reszty po prostu nie znała lub o nich zapomniała.
— Rangi to kociak, który nie ma żadnych obowiązków, później terminator, czyli kor uczący się by zostać wojownikiem. Jeszcze wojownik, medyk, zastępca i przywódca. — dodała po chwili zastanowienia.
— Chyba dobrze, prawda? — spytała już bezpośrednio Chłodnego. Powiedziała co wiedziała, bez żadnej pewności.

[Chłodny Oddech]

- No, kilka punktów Kodeksu znasz. Resztę omówimy później. - odparłem po tym, jak Chmurna Łapa udzieliła odpowiedzi. Coś tam już wiedziała, co mnie zadowoliło, bo jakieś podstawy były jej już znane. Teoria pójdzie nam więc raczej sprawnie.
- Tak, dobrze. Jest jeszcze terminator medyka, który uczy się ziołolecznictwa, no i pomocnik medyka, czyli kot który przeszedł trening i przejmie rangę medyka, gdy tego zabraknie. Jest jeszcze starszyzna, o której wspomniałaś w ramach kodeksu. - wyjaśniłem, posyłając kotce przyjazny uśmiech. - Umiesz mi powiedzieć, jakie obowiązki mają wojownicy, medyk, zastępca i przywódca? - spytałem, spoglądając na terminatorkę spokojnie. Wkraczaliśmy już powoli w Kwitnące Zarośla, więc już za chwilę miałem zamiar poruszyć bardziej praktyczne kwestie, ale najpierw musieliśmy uwinąć się z rangami.

[Chmura.]

Ha, czyli jednak coś wiedziała. Krok bliżej do bycia odpowiedzialną wojowniczką. Paprociowy Pył często opowiadała jej o Kodeksie Wojownika gdy była kociakiem. Nawet się nie zorientowała jak poczuła się w towarzystwie mentora swobodnie. — No to eeee... medyk leczy koty i kontaktuje się z Gwiezdnym Klanem. — powiedziała po chwili ciszy. — Przywódca zajmuje się Klanem, Zastępca zastępuje go w przypadku choroby lub śmierci. Wojownik musi polować, trenować uczniów i tak dalej. — dodała. Nie była w swoich wypowiedziach zbyt konkretna. Nic więcej nie przychodziło jej do głowy. Choć to chyba i tak było wszystko. Była jednak ciekawa kiedy w końcu zaczną część praktyczną, nieco się nudziła. Chciała już wiedzieć jak walczyć, czy polować! Przyspieszyła nieco kroku z nadzieją, że wojownik zrobi to samo. Nie było zbyt ciepło.

[Wronie Serce]

***********************************************
Wrona tak jak nakazał, spotkał się z Chmurną Łapą już kolejnego dnia. Nie mógł się doczekać tego spotkania, jego pierwszy terminator! Nie każdy ma okazję dostać terminatora na swojej ceremonii mianowania. Przyszedł przed wyjście z obozu jako pierwszy, był lekko zmęczony, ale co poradzić? Odbył milczące czuwanie przed obozem razem z resztą terminatorów. Był chyba najbardziej poważny z ich wszystkich. Praktycznie się nie ruszał i patrzył cały czas przed siebie. Resztą powstrzymywała śmiech, bo wyglądało to trochę śmiesznie. Z resztą jest przyzwyczajony do zmęczenia, wtedy jak wychodził do Zachód. Gdy się z nią spotykał to praktycznie nie spał. Przyzwyczajenie.
Usiadł przy wyjściu w oczekiwaniu na swoją terminatorkę. Ciekawe, czy się spóźni?

[Chmura.]

Spała dosyć niespokojnie. Z jednej strony się obawiała treningu z Wronim Sercem, a z drugiej była podekscytowana. Wstała wcześniej, ale długo leżała w legowisku. Wyszła z legowiska terminatorów przed wschodem słońca i szybko coś zjadła. Wyczyściła futerko i powoli ruszyła w stronę miejsca gdzie mieli się spotkać. Była akurat na czas, gdy była przy wyjściu z obozu słońce akurat wzeszło. Poranek był ciepły. Chciała już zacząć trening z nowym mistrzem. Kocur nie był od niej wiele starszy więc może z nim będzie dobrze się dogadywać.
— Dzień dobry, Wronie Serce. — przywitała się spokojnie i usiadła. Z tego co wiedziała odbywał nocne czuwanie więc musiał być zmęczony.

[Wronie Serce]

Nie musiał na nią czekać długo. To dobrze. Nie przepadałam za spóźnianiem sie. Na szczęście tolerował to i nie złościł się. Tłumił to w sobie i nikt najczęściej nie dowiadywał się o jego emocjach. Tam już jest, co poradzić. Ruda przywitała się z nim i do tego zrobiła to w dobry sposób! Przeważnie terminatorzy mówią "cześć" albo "hej", a ona widać, że okazała szacunek. Plusik dla niej, bo rzadko to spotykane.
-witaj Chmurna Łapo- zaczął. Dzisiaj miał zamiar przerobić polowanie, ponieważ to najważniejsze. Terminatorzy muszą przecież zapolować i nakarmić klan, a potem siebie. Nie chciał, aby Chmurna chodziła głodna. Jednak zanim zaczną... -Proszę cie, abyś nie wychodziła jak na razie poza tereny naszego klanu i nie zbliżała się do granicy z terenami niczyimi. Przy granicach z klanami też uważaj.- powiedział. Jego głos był stanowczy, aby pokazać kotce, że nie będzie tolerował takich rzeczy. Będzie to kontrolował, więc niech sobie uważa.
-Powiedz mi czego nauczył cię Chłodny Oddech?- bo to on był jej mistrzem, prawda? W sumie to nie był pewny, zaraz się to okaże.

[Chmura.]

Gdyby dowiedziała się, że ma już dodatkowy plusik u Wroniego Serca ucieszyłaby się i to bardzo. Jakiekolwiek docenienie jej zawsze ją cieszyło.
— Uhm... dobrze. Nie będę się tam zbliżać, ani nic. — powiedziała nieco zdziwiona. Były mentor nie mówił jej nic o tym. Nie miała zamiaru jednak tego kwestionować. Pewnie byłyby z tego problemy, czy coś. Do tego zdziwiła się tonem głosu kocura. Nie należała do typu kotów którym trzeba było wszystko powtarzać kilka razy.
— Z Chłodnym Oddechem przerobiłam jedynie rangi i kodeks. — powiedziała. Nie było to jednak stuprocentowo prawdziwe, przerobiła jedynie część zarówno kodeksu i rang. Poprosiła Paprociowy Pył o pomoc i teraz kodeks znała bardzo dobrze, tak samo powtarzała z nią rangi. Mogła przecież ją prosić o pomoc w każdym momencie. Drobne nagięcie prawdy nie było złe. Chciała jak najszybciej już zacząć i dowiedzieć się co będą dziś robić. Nie miała zamiaru jednak pytać o to, wolała nie być nachalna.

//kwik szybki gniot

[Wronie Serce]

Cieszył się, że kotka rozumie jego nakaz. A raczej zakaz. No bo można to zaliczyc do zakazu, no nie? Zdziwienie jednak w jej tonie nie spodobało mu się. Pewnie nie wiedziała czemu ona nie może, a inni mogą. Powstrzymał westchnięcie, po czym wyjaśnił dlaczego tak, a nie inaczej.
-Wiem, że to może ci się wydawać niesprawiedliwe, ale tak będzie bezpieczniej. Nie chcesz chyba, aby jakiś drapieżnik ci coś zrobił. Nie dałabyś rady sama się obronić. To tylko do czasu, gdy nauczysz się walki.- Może tymi słowami trochę jej rozjaśnił o co chodzi. W sumie to nie miała zamiaru się buntować, a więc nie musiał nawet tego tlumaczyć. Ale to tak dla jasności.
Słuchał uważnie co przerabiała z Chłodnym Oddechem. No... Nie było tego dużo. Rangi i kodeks. Okej, zrobią to później, najpierw polowanie, a kolejnego dnia ewentualnie teoria. Walkę zostawią na koniec.
-Dobrze. Ale dzisiaj przerobimy polowanie. Miałaś może nauki? Powiedz wszystko co wiesz o polowaniu- Gdyby się okazało, że nie wie nic, to w porządku. Był gotowy jej wytłumaczyć, w końcu od tego przecież jest. Trafiła na cierpliwą jednostkę, więc nawet gdyby w kółko pytała o to samo, to on i tak zachowa charakterystyczny jak dla siebie spokój. A to nie wszystko! Wytłumaczy to na wszystkie możliwe sposoby, aby zrozumiała.