Mgielne Bajoro

[Spopielona Polana]

Nie lubiła płazów - ale w sytuacji w jakiej znalazł się jej Klan nie mogła sobie pozwolić na wybrzydzanie. Żaby mnożyły się na potęgę jeszcze kilka księżyców wstecz, a teraz powoli zapadały w hibernację... to, że ta skakała po bagnie w najlepsze było dość nietypowe, ale Polana nie zamierzała narzekać.

Przybrała pozycję łowiecką, kilka razy upewniając się, że nie szura brzuchem po bagnistej ziemi, że zrównała ogon z grzbietem, że ciężar ciała przeniosła na tylne kończyny, że idzie pod wiatr i porusza się wystarczająco cicho i ostrożnie. Uważała na każdy swój krok aby nie spłoszyć płaza nagłym chrupnięciem gałązki pod jej łapami, wstrzymała oddech. Skradała się w ten sposób; czuła się lepiej, ból nie przeszywał każdej komórki jej ciała, lecz wciąż... był to chód nieco niezręczny.

Skróciwszy dystans wyskoczyła ku żabie chcąc pochwycić ją w szczęki i szybko uśmiercić.

[Błękitne Bajorko]

Racja… obecność żaby mogło wydawać się już podejrzane. Żabka coś się opóźniała ze swoją hibernacją i właśnie owe opóźnienie przypłaciła… życiem. Tak! Bowiem Spopielona Gwiazda skutecznie ją złapała.

Polana: lvl: 5 | S: 3(12) | Zr: 4(18) | Sz: 2(8) | Zm: 2(7) | HP: 90 | W: 50-2=48/50
» przerzuty: 0/4
» rana 3 stopnia: statystyki obniżone do ¼

+10exp

[Spopielona Polana]

Nie spodziewała się innego rezultatu. Odetchnęła rześkim, porannym, mokrym powietrzem i zacisnęła zęby na truchle żaby mocniej, jakby chcąc się upewnić, że ta faktycznie wyzionęła ducha.

Postanowiła zakopać płaza pod głazem na którym siedział chwilę temu, w miejscu, gdzie było wystarczająco suchej ziemi aby wykopać dla zwierzyny prowizoryczny grób. Wymamrotała cichą modlitwę do Gwiezdnego Klanu w podzięce i ruszyła na dalsze poszukiwania.

[Błękitne Bajorko]

Wraz z zakopaniem żaby, uszy Polany wyłapały ruch z jej lewej storny. Gdy tylko spojrzała w ową stronę, ujrzeć mogła kunę. Ta patrzyła prosto na kotkę, nie wykazując jednak ni cienia agresji… a przynajmniej jeszcze nie. Dzieliła je bezpieczna odległość.

Polana: lvl: 5 | S: 3(12) | Zr: 4(18) | Sz: 2(8) | Zm: 2(7) | HP: 90 | W: 48/50
» przerzuty: 0/4
» rana 3 stopnia: statystyki obniżone do ¼

kuna S: 7 | Zr: 6 | Sz: 8 | Zm: 5 | HP: 40 | W: 40

[Spopielona Polana]

Nie lubowała się także w szkodnikach.

Zwłaszcza w takich które w takiej porze, w takich okolicznościach, okradały jej klan ze zwierzyny. Kuna była rywalem, była konkurencją o pożywienie i była zagrożeniem dla młodych, niedoświadczonych terminatorów którzy byli na tyle głupi i brawurowi, aby wyjść samotnie z obozu - wiedziała, że takowi istnieli. Kuna była łatwym przeciwnikiem i, na upartego, też źródłem jedzenia. Nie mogli wybrzydzać. Nie w tej sytuacji.

Polana nie zastanawiała się nad działaniem wcale - nawiązały z kuną kontakt wzrokowy, a to zapaliło w duszy Gwiazdy ogień na tyle intensywny, że bez zawahania, nagle, rzuciła się w kierunku zwierzęcia z zamiarem wgryzienia się w jej bok z całej siły.

[Błękitne Bajorko]

Atak Polany: krytyczny » (28-19)x1.5 =15
Atak kuny: krytyczny » (22-31)x1.5 =1

Kuna nie wydała z siebie żadnego dźwięku, wręcz prawie się nie ruszała! To Polana wykonała pierwszy krok i to jakże agresywny.
Rzuciła się ku kunie, która zdołała jedynie mmachnąć przednimi łapami. Przywódczyni złapała w swoje zęby skórę kuny, ta natomiast zadrapała kocią brodę. Spopielona Polana szarpnęła, pociągnęła, finalnie wyrwała futro, wraz ze skórą. Kuna zatoczyła się do tyłu, oszołomiona nagłym i niespodziewanym bólem.

Polana: lvl: 5 | S: 12 | Zr: 18 | Sz: 8 | Zm: 7 | HP: 90-1=89/90 | W: 48-4=44/50
» przerzuty: 0/4
» rana 0 stopnia: zadrapanie na brodzie

kuna S: 7 | Zr: 6 | Sz: 8 | Zm: 5 | HP: 40-15=25/40 | W: 40-3=37/40
» rana 2 stopnia: wyrwany fragment skóry na boku: w pierwszej kolejce 3HP, w kolejnych po 2HP aż do końca walki

[Spopielona Polana]

Polana potrzebowała w swym życiu kontroli.

Świadomość, że pomimo tego, co jej się przytrafiło, potężnej, paskudnej rany i blizn, że pomimo długiej rekonwalescencji i śmierci dalej była w formie na tyle, aby odgryźć pół boku kuny za jednym zamachem była... niesamowicie pokrzepiającą. Dająca jej z powrotem to poczucie kontroli nad swoim życiem. Posoka drapieżnika spłynęła po czarnym gardle.

Nie dawała kunie ani chwili wytchnienia - zamachnęła się łapą uzbrojoną w pazury prosto w rdzawy pysk, chcąc uszkodzić jej oczy.

[Błękitne Bajorko]

Atak Polany: krytyczny » (29-12)x1.5 =26
Atak kuny: nieudany

Walka nie trwała szczególnie długo. Kuna już na starcie znalazła się na pozycji przegranej. Uniesienie przez Polanę łapy, tylko owy fakt przypieczętował. Łapa przeorała pysk kuny, a jej ciało poleciło wraz za ciosem. Kuna runęła na ziemię i już się nie podniosła. Polana została sama.

Polana: lvl: 5 | S: 12 | Zr: 18 | Sz: 8 | Zm: 7 | HP: 89/90 | W: 44-4=40/50
» przerzuty: 0/4
» rana 0 stopnia: zadrapanie na brodzie

kuna S: 7 | Zr: 6 | Sz: 8 | Zm: 5 | HP: 25-26=ŚMIERĆ/40 | W: 37/40
» rana 2 stopnia: wyrwany fragment skóry na boku: w pierwszej kolejce 3HP, w kolejnych po 2HP aż do końca walki
» rana 2 stopnia: przeorany pysk pazurami (uszkodzenie oczu, nosa)

+25exp

[Spopielona Polana]

I kurtyna.

Walka była... tak niesamowicie nieowocna i nudna, że aż rozczarowująca. Z drugiej strony - pozbyła się szkodnika szybko i sprawnie, a to dobrze, bardzo dobrze. W innej sytuacji zapewne po prostu zakopałaby truchło kuny i ruszyła dalej, zapomniała o niej kompletnie, ale w sytuacji w jakiej znalazł się Klan Cienia... nie mogli wybrzydzać i marnować dobrego mięsa.

Zaciągnęła zwłoki zwierzęcia tam, gdzie wcześniej zakopała żabę. Wykopanie grobu dla kuny zajęło jej więcej czasu, niż grobu dla płaza, ale opłaci się. Wróci do obozu z większą ilością pożywienia.

Ruszyła dalej. Żaba, kuna, to już coś, to już naprawdę sporo mięsa, ale gdy zostali praktycznie całkiem pozbawieni stosu zwierzyny, Polana potrzebowała upolować więcej.

[Błękitne Bajorko]

Odgłosy walki odstraszyły wszelką zwierzynę z okolicy. Polana nie natknęła się więc na nic wartego jej uwagi.

Polana: lvl: 5 | S: 12 | Zr: 18 | Sz: 8 | Zm: 7 | HP: 89/90 | W: 40/50
» przerzuty: 0/4
» rana 0 stopnia: zadrapanie na brodzie

[Spopielona Polana]

Najważniejsza w łowach była cierpliwość, a jej Polana miała bardzo dużo. Kroczyła poprzez moczary, nasłuchując, szukając tropów zwierzyny... lub szkodników które wymagały eliminacji, jak tamta kuna.

[Gęsia Skórka]

Udało się usłyszeć szmery spod kupki kilku liści. Buszował tam niewielki gryzoń, którego zidentyfikować udało się dopiero, gdy wyściubił spod osłony nos. Była to malutka badylarka.

Polana: lvl: 5 | S: 12 | Zr: 18 | Sz: 8 | Zm: 7 | HP: 89/90 | W: 40/50
» przerzuty: 0/4
» rana 0 stopnia: zadrapanie na brodzie

[Spopielona Polana]

Nie mogli sobie pozwolić na wybrzydzanie i kręcenie nosem... tak samo, jak nie mogli sobie pozwolić na przetrzebianie każdej zwierzyny na swoim kroku, teraz, gdy zbliżała się Pora Nagich Drzew i potrzebowali tej zwierzyny jak najwięcej, zarówno na stosie jak i w lesie. Dylemat Polany trwał jednak tylko chwilę.

Zaraz zaczęła się skradać ku badylarce, w idealnej pozycji łowieckiej. Wstrzymała oddech i upewniła się, że wiatr wieje jej w pysk przed rozpoczęciem podchodów do gryzonia. Chwilę zajęło jej jedynie usytuowanie ciężaru ciała na tylnych łapach. Musiała wrócić do wprawy.

Zbliżywszy się do badylarki, Gwiazda skoczyła w jej kierunku z wysuniętymi pazurami i chęcią mordu w bladych oczach.

[Błękitne Bajorko]

Pani Gwiazda coś rozkojarzona! Choć nie zapomniała o niczym, a do gryzonia podchodziła wręcz wzorowo, badylarka dojrzała jakiś cień, może ruch? A może cichy głosik w jej głowie podpowiedział o zbliżającym się niebezpieczeństwie. Gryzoń rzucił się do ucieczki, kierował się do swojej norki, acz wciąż była szansa by go złapać!

Polana: lvl: 5 | S: 12 | Zr: 18 | Sz: 8 | Zm: 7 | HP: 89/90 | W: 40-1=39/50
» przerzuty: 0/4
» rana 0 stopnia: zadrapanie na brodzie

[Spopielona Polana]

Gdyby nie fakt, że zamierzała zaciągnąć truchło kuny na stos zwierzyny, pewnie rzuciłaby się w pogoń za badylarką. Było blisko - musiała powstrzymać każdy mięsień swojego ciała przed pobiegnięciem za gryzoniem.... nie pobiegła. Nie goniła jej, nie ruszyła się z miejsca. Nie będzie tracić energii dla tak małej, misternej zwierzyny.

Odwróciła się w przeciwnym kierunku w dalszych poszukiwaniach.